عفونت‌ مثانه‌ در مردان‌ bladder infection male

دسته:آخـریـن مـطـالـب پـزشـکی, دانـسـتـنـیـهـا برای آقایان

سرطان‌ بيضه‌ testicular cancer

دسته:آخـریـن مـطـالـب پـزشـکی, دانـسـتـنـیـهـا برای آقایان

تبخـال تنـاسلی(هـرپس ژنيتـال)

دسته:بیماریهـای مقاربتـی, دانـسـتـنـیـهـا برای آقایان, زنـان و زایـمـان

سرطان بيضه را بشناسيم

دسته:آخـریـن مـطـالـب پـزشـکی, بیماریهـای مقاربتـی, دانـسـتـنـیـهـا برای آقایان

آقایان هم دارای ساعت بيولوژيكی هستند

دسته:آخـریـن مـطـالـب پـزشـکی, بیماریهـای مقاربتـی, دانـسـتـنـیـهـا برای آقایان

ژنتیک و ناباروری مردان

دسته:آخـریـن مـطـالـب پـزشـکی, بیماریهـای مقاربتـی, دانـسـتـنـیـهـا برای آقایان, ژنتیک و سلولهای بنیادی

نگاهی به نقش پدر در دوران بارداری

دسته:آخـریـن مـطـالـب پـزشـکی, دانـسـتـنـیـهـا برای آقایان

اندازه آلت تناسلی مردانه Penis Size

  

دسته:آخـریـن مـطـالـب پـزشـکی, بیماریهـای مقاربتـی, دانـسـتـنـیـهـا برای آقایان

نهفتگی بيضه يا بيضه نزول نكرده و اركيوپكسی (Cryptorchidism)

دسته:آخـریـن مـطـالـب پـزشـکی, دانـسـتـنـیـهـا برای آقایان

هيدروسل (مایع دور بیضه) Hydrocele

دسته:آخـریـن مـطـالـب پـزشـکی, بیماریهـای مقاربتـی, دانـسـتـنـیـهـا برای آقایان

واياگرا و فشار عصبی بر قلب

دسته:آخـریـن مـطـالـب پـزشـکی, بیماریهـای مقاربتـی, دانـسـتـنـیـهـا برای آقایان

ناباروري مردان افق‏هاي تشخيص و درمان

دسته:آخـریـن مـطـالـب پـزشـکی, بیماریهـای مقاربتـی, دانـسـتـنـیـهـا برای آقایان

«آندرولوژی» – Andrology

دسته:آخـریـن مـطـالـب پـزشـکی, دانـسـتـنـیـهـا برای آقایان

اختلال‌ خلقي‌ فصلي‌ seasonal affective disorder

اختلال خلقي فصلي تغيير فصلي خلق كه در طي فصل زمستان بروز كرده و با آمدن بهار برطرف مي گردد. علايم اين عارضه معمولاً در ماه شهريور كه روزها شروع به كوتاه شدن مي كنند آغاز شده ، در طي زمستان تا ماه اسفند كه روزها دوباره شروع به بلند شدن مي كنند ادامه مي يابد. روشنايي نقش مهمي در ايجاد و نيز درمان اين اختلال دارد. اين عارضه هم در بزرگسالان و هم در كودكان بروز كرده و در خانم ها شايعتر است . در موارد نادر، اين اختلال فصلي خلق در ماه هاي تابستان بروز كرده و ممكن است ناشي از عدم تحمل گرما باشد.
علايم شايع
علايم زير در آغاز زمستان بروز مي كنند:
افسردگي
خستگي
سستي و تنبلي
افزايش اشتها (به خصوص نسبت به كربوهيدرات ها)
افزايش وزن
تحريك پذيري
نياز بيشتر به خواب
احساس شادي كمتر
تمايل كمتر براي شركت در فعاليت هاي اجتماعي اختلال در تطبيق دادن خود با زندگي در اثر تغييرات فوق
علل
غده پينه آل (يكي از اعضاي تنظيم گر بدن ) در مغز، هورموني به نام ملاتونين ترشح مي كند كه مي تواند اثر منفي بر روي خلق داشته باشد. در محيط روشن (در طي روز) ميزان ترشح ملاتونين بسيار اندك است ؛ حداكثر ميزان ترشح آن در شب و بين ساعت هاي 3-2 صبح است . در فصل زمستان كه طول مدت شب در آن طولاني تر است ترشح ملاتونين افزايش يافته و بنابراين سطح آن در بدن نيز افزايش مي يابد. روشن بودن چراغ در حد معمول شب ها در منزل يا دفتر كار براي خنثي كردن يا اثر فصل زمستان ناكافي است .
عوامل افزايش دهنده خطر
موقعيت جغرافيايي (افراد ساكن در عرض هاي جغرافيايي شمالي كره زمين نسبت به اين اختلال مستعدترند).
وجود ساير بيماري هاي منجر به افسردگي
پيشگيري
هيچ اقدام خاصي براي پيشگيري از اين اختلال شناخته نشده است .
عواقب موردانتظار
با تشخيص و درمان صحيح ، علايم اين اختلال را مي توان به حداقل رساند.
عوارض احتمالي
تداوم علايم در طول زندگي و ايجاد اختلال در زندگي
درماناصول كلي
تشخيص اين اختلال ممكن است مشكل باشد زيرا ساير انواع افسردگي نيز ممكن است همين علايم را داشته باشند.
- آزمايش هاي خون براي رد ساير اختلالات طبي احتمالي ممكن است انجام شود. تشخيص اين اختلال معمولاً نياز به يك بررسي سه ساله تغييرات خلقي دارد؛ چنانچه اين تغييرات خلقي در پاييز شروع شده و با آمدن بهار فروكش نمايند اين تشخيص تأييد مي گردد.
- علايم خفيف ممكن است با اقدامات ساده زير قابل برطرف شدن باشند: پرده هاي اتاق را كنار بزنيد؛ در كنار پنجره بنشينيد و به طور مكرر به بيرون نگاه كنيد. در روزهاي ابري از چراغ هاي پرنور استفاده كنيد. تغييرات خلقي خود را به طور روزانه ثبت كنيد تا هرگونه تغيير خلقي يا الگوي خلقي بعداً قابل ارزيابي باشد. خود را منزوي نكنيد (به ملاقات دوستان رفته ، از نمايشگاه ها ديدن كنيد و…). به پيشنهادهاي ذكرشده در قسمت «فعاليت » توجه كنيد.
- ساير درمان ها در اين زمينه هنوز مراحل تكاملي خود را طي مي كنند، ولي اساس آنها را معمولاً طولاني كردن روز به طور مصنوعي با روش هاي مختلف يا نوردرماني تشكيل مي دهد. مدت و شدت درمان ممكن است در افراد مختلف متفاوت باشد و تعيين آن بايد با همفكري شما و تيم پزشكي شما صورت گيرد. اگرچه اين منابع روشنايي به صورت تجاري در دسترس قرار دارند، توصيه مي شود كه بدون دستور پزشك از آنها استفاده نشود. نمونه هايي از اين درمان ها به شرح زير است : 1 ـ روزي يك ساعت صبح و عصر زير يك چراغ بسيار پرنور (معادل لامپ هاي 10100 وات يا بيشتر) بنشينيد. واژه لوكس (LUX) كه معادل لاتين واژه روشنايي (light) در انگليسي است ، واحد اندازه گيري براي نوردرماني است . 2 ـ از يك كلاه آفتاب گردان داراي چراغ هاي كوچك روشن شونده با باتري كه روشنايي را مستقيماً بر روي چشم ها مي اندازد استفاده كنيد.
- در برخي بيماران نوردرماني مؤثر نبوده و ممكن است انواع ديگر درمان نظير دارودرماني يا روان درماني لازم گردد.
داروها
داروهاي ضدافسردگي در بيماراني كه به ساير درمان ها پاسخ نمي دهند ممكن است تجويز گردد.
فعاليت
در حد توان و انرژي خود به فعاليت بپردازيد. فعاليت فيزيكي تقريباً هميشه براي اختلالات خلقي اثر درماني دارد.
تا آنجا كه ممكن است در محيط باز قرار گيريد به خصوص در روشنايي اول صبح .
در فصل زمستان به مناطق گرمسير مسافرت نماييد.
رژيم غذايي
از يك رژيم طبيعي متعادل براي حفظ سلامتي مطلوب استفاده كنيد.
در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد
اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان داراي علايم اختلال خلقي فصلي باشيد.
اگر علايم با وجود درمان ادامه يافته يا تشديد شوند.

دسته:روانـشناسی و خـانـواده

اختلال‌ تنش‌زاي‌ پس‌ از حادثه‌ post traumatic stress disorder

اختلال تنش زاي پس از حادثه (PTSD) نوعي اضطراب در افرادي كه حادثه اي را كه براي اكثر مردم بسيار آزارنده و مضطرب كننده است تجربه كرده اند. اين حوادث (بلاياي طبيعي ، قتل ، هتك حرمت ، جنگ ، زنداني شدن ، شكنجه ، تصادفات ) در همه افراد يك استرس رواني ايجاد مي كنند ولي برخي افراد پس از آن سير طبيعي بهبود را طي نمي كنند. مشخصه اختلال تنش زاي پس از حادثه اين اختلال عبارتست از يادآوري مداوم حادثه و بروز علايم مربوط به آن . اين علايم ممكن است درست پس از حادثه شروع شده يا چند ماه بعد بروز كند.
علايم شايع
يادآوري مكرر، غيرقابل اجتناب و آزارنده حادثه
ديدن خواب هاي مكرر مرتبط با حادثه
احساس رخداد دوباره حادثه (مجسم شدن تصاوير حادثه )
اضطراب مزمن
بي خوابي
اختلال در تمركز
اختلال حافظه
احساس منزوي شدن از ديگران
كاهش علاقه به فعاليت هاي معمول
واكنش هاي ترس نسبت به موقعيت ها يا اجتناب از فعاليت هايي كه باعث يادآوري حادثه مي گردند.
آثار رواني (تحريك پذيري ، بي قراري ، هراسان بودن ، بروز رفتارهاي ناگهاني به صورت انفجاري ، ركود احساسات ، احساس زجرآور مقصر بودن )
علل
مواجهه با يك حادثه وخيم . به نظر مي رسد تركيبي از عوامل زير باعث ايجاد اين اختلال شوند:
ناگهاني و غيرمنتظره بودن حادثه
خونين و بي رحمانه بودن حادثه
استرس طولاني تر و مزمن در طي حادثه
قدرت و ضعف رواني و سرشتي قرباني حادثه
آسيب هاي جسمي (به خصوص آسيب سر)
نوع حمايت اجتماعي و ميزان دسترسي به آن
عوامل افزايش دهنده خطر
سابقه بي توجهي به فرد يا شرايط بد خانوادگي در كودكي
سوء رفتار با فرد در كودكي
وجود والدين الكلي
سطح سواد پايين
پيشگيري
مداخله فوري بلافاصله پس از حوادث غيرمترقبه ممكن است از ايجاد اين اختلال جلوگيري كند.
عواقب مورد انتظار
در برخي بيماران ، علايم خودبه خود پس از 6 ماه برطرف مي شوند؛ درمان در بعضي بيماران ممكن است كمك كننده باشد؛ در ساير بيماران اين اختلال ممكن است سيري مزمن براي ماه ها يا سال ها داشته باشد.
عوارض احتمالي
اختلال تنش زاي پس از حادثه از نوع مزمن كه مي تواند به از دست دادن شغل ، اختلالات خانوادگي و ناتواني منجر شود.
آسيب زدن به خود در طي تجسم دوباره حادثه
وابستگي به داروها و الكل
خودكشي
درماناصول كلي
اخذ سابقه طبي و معاينه فيزيكي توسط يك پزشك
براي رد كردن اختلالات مغزي آزمون هاي آزمايشگاهي و طبي ضروري است .
مشاوره روانشناختي جهت درمان توصيه مي شود.
پيمان بستن بيمار با خود جهت مقابله با مشكل
آموختن روش هاي آسوده سازي . اين روش ها به ويژه براي كمك به رفع مشكلات خواب مفيدند.
گروه هاي حمايتي بسيار مؤثر بوده و در مراكز نظامي و مراكز بحران هاي اجتماعي در دسترس اند.
داروها
پزشك ممكن است براي دوره هاي كوتاه داروهاي ضداضطراب يا ضد افسردگي تجويز كند. داروي اختصاصي براي درمان اين اختلال وجود ندارد.
فعاليت
محدوديتي وجود ندارد. يك برنامه ورزشي معمول در تسكين برخي تنش ها سودمند است .
رژيم غذايي
رژيم خاصي نياز نيست .
در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد
اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان داراي علايم اختلال تنش زاي پس از حادثه باشيد.
اگر علايم پس از شروع درمان بهبود نيافته يا بدتر شوند.
اگر دچار علايم جديد و غيرقابل توجيه شده ايد/ داروهاي تجويزي ممكن است با عوارض جانبي همراه باشند.

دسته:روانـشناسی و خـانـواده

اختلال‌ كم‌ توجهي‌ ـ بيش‌ فعالي‌ attention deficit hyperactivity disorder

اختلال كم توجهي ـ بيش فعالي عبارت است از يك نوع رفتار خاص در كودكان به طوري كه اين كودكان تنها مي توانند براي مدت كوتاهي روي يك موضوع خاص تمركز كنند. ضمناً اين كودكان گاهي حركات و رفتار كنترل نشده اي را به طور ناگهاني از خود بروز مي دهند. البته بيش فعالي مي تواند وجود داشته باشد يا نداشته باشد. به نظر مي رسد كه اين اختلال در اختلالات يادگيري نقش داشته باشد و تخمين زده مي شود حدود 10%-5% كودكان مدرسه اي گرفتار اين اختلال باشند.
علايم شايع
كودك روي صندلي مرتب مي جنبد و دست ها و پاهاي خود را تكان مي دهد.
وقتي به كودك گفته مي شود كه بنشينيد، فقط به مدت كوتاهي روي صندلي بند مي شود.
حواس كودك به راحتي پرت مي شود.
قبل از مطرح شدن كامل سؤال ، كودك پاسخ را مي دهد.
كودك در رعايت نوبت در بازي و صف مشكل دارد.
كودك در اجراي دستورالعمل ها مشكل دارد.
كودك قادر به تمركز روي يك كار يا بازي مشخص نيست .
مرتب از يك كار تمام نشده منصرف شده ، به كار ديگري مي پردازد.
در انجام بازي ، بدون ايجاد سروصدا، مشكل دارد.
زياد صحبت مي كند.
وسط صحبت يا كار ديگران مي پرد.
به نظر مي رسد كه اصلاً گوش نمي دهد.
چيزهاي مورد نياز براي انجام كارها را گم مي كند.
اغلب كارهاي خطرناك انجام مي دهد بدون اينكه به عواقب ناگوار آنها توجه داشته باشد.
علل
ناشناخته است . فرضيات زيادي مطرح شده اند، اما هيچ يك تأييد يا رد نشده اند. تصور بر اين است كه منشاي آن بيولوژيك باشد.
عوامل افزايش دهنده خطر
سابقه خانوادگي اين اختلال
پيشگيري
هيچ روش خاصي براي پيشگيري وجود ندارد
عواقب مورد انتظار
در بعضي از موارد، رفتار غيرطبيعي كودك به هنگام بلوغ كاملاً برطرف مي شود. در بعضي ديگر، بيش فعالي با افزايش سن كاهش مي يابد. اما تعدادي از اين كودكان نهايتاً به نوجوانان و بزرگسالاني مشكل دار تبديل مي شوند.
عوارض احتمالي
امكان دارد مشكلات كودك در طي زمان برطرف نشوند. نهايتاً كودك وقتي بزرگ مي شود ممكن است در تحصيل موفق نباشد، يا اينكه رفتار ضداجتماعي و گاهي جنايي از خود بروز دهد.
امكان دارد كودك در بزرگسالي دچار اختلال شخصيت شود.
درماناصول كلي
درمان و مشاوره به والدين و كودك توسط پزشك
رفتار درماني و شناخت درماني . كودك خود در اين نوع درمان ها نقش مهمي را به عهده دارد. او بايد مواظب رفتار خود باشد، نقش محوله را به خوبي ايفا كند، و رفتار خود را ثبت كند. در يك طرح كلي ، اساس اين روش هاي درماني بر راهبردهاي تغيير رفتار نامطلوب استوار است . به نظر مي رسد كه تركيب اين روش هاي درماني با داروها بهترين نتايج را در كنترل علايم به همراه داشته باشد.
در خانه يك محيط متناسب و محدوديت هاي كاملاً مشخص براي رفتار كودك را در نظر بگيريد. ضمناً بايد از روش هاي تربيتي نيز به طور مداوم بهره گرفت . اگر احساس مي كنيد كه نياز به كمك از طرف افراد متخصص امر داريد مراجعه كنيد.
با معلم كودك تماس مستمر داشته باشيد. اگر كودك در درس خود نياز به كمك بيشتري دارد، امكان آن را فراهم كنيد.
داروها
پزشك شما شايد تصميم بگيرد داروهايي مثل متيل فنيدات (ريتالين )، كه ظاهراً اثر آرامش بخش در كودكان دچار اين اختلال دارند، تجويز كند. اين داروها اثرات جانبي ناخوشايندي دارند، از جمله : اختلال در خواب ، افسردگي ، سردرد، معده درد، بي اشتهايي ، و كاهش رشد.
فعاليت
فعاليت كودك خود را حتي المقدور در چارچوب مشخصي در آوريد.
رژيم غذايي
رژيم غذايي مخصوصي پيشنهاد شده اند: حذف كليه افزودني هاي غذايي (ادويه جات و غيره )، حذف مواد به خصوصي از رژيم غذايي ، يا ويتامين درماني شديد. اغلب تحقيقات پزشكي اشاره به اين دارند كه اين رژيم ها براي تعداد بسيار كمي از كودكان مفيد هستند. اما بسياري از والدين تغييرات قابل توجهي را در رفتار كودكان خود پس از استفاده از اين رژيم ها گزارش كرده اند. شايد دليل آن اين باشد كه با تهيه غذاهاي مخصوص براي كودك ، وي احساس مي كند كه توجه بيشتري به او مي شود. در مورد هرگونه رژيم غذايي مخصوصي كه براي كودك خود در نظر داريد با پزشك خود مشورت كنيد.
در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد:
اگر احساس مي كنيد كودكتان علايم اختلال كم توجهي ـ بيش فعالي را دارد.
اگر پس از شروع درمان علايم بدتر شوند.
اگر دچار علايم جديد وغيرقابل كنترل شده ايد. داروهاي مورد استفاده در درمان ممكن است عوارض جانبي به همراه داشته باشند.

دسته:روانـشناسی و خـانـواده

اختلالات‌ شخصيت‌ personality disorders

اختلالات شخصيت گروهي از حالات رواني كه بيماري نبوده ، بلكه شيوه هاي رفتاري هستند. خصوصيات اين اختلالات عبارتند از الگوهاي رفتاري نسبتاً ثابت ، انعطاف ناپذير و ناسازگار كه به بروز مشكلاتي در ارتباط برقرار كردن با ديگران و مشكلات شغلي و قانوني منجر مي گردد. افراد دچار اين حالات تصور مي كنند كه الگوهاي رفتاريشان طبيعي و صحيح است .
علايم شايع
پارانوييد ـ داراي شك و بي اعتمادي غيرمنطقي نسبت به ديگران ؛ در زمينه بي اعتمادي ، داراي حالت تدافعي و حساسيت بيش از حد نسبت به ديگران هستند.
اسكيزوييد و اسيكزوتيپال ـ از نظر هيجاني سرد هستند؛ در برقراري ارتباط با ديگران مشكل دارند. گوشه گير، خجالتي ، خرافاتي و از نظر اجتماعي منزوي هستند.
جبري ـ كمال گرا، داراي عادت خشك ، و مردد بوده و نيازهاي طبيعي خود را مهار مي كنند.
نمايشي (هيستريونيك ) ـ وابسته ، فاقد بلوغ فكري ، زودرنج ، عاطل و باطل ، دائم خواستار تشويق و توجه ديگران بوده و با ظواهر يا رفتار خود با ديگران ارتباط برقرار مي كنند (جلب توجه مي كنند).
خودشيفته (نارسيستيك ) ـ داراي يك حس خودباوري بيش از حد بوده ، شيفته قدرت هستند؛ نسبت به ديگران بي علاقه هستند. خواستار توجه ديگران بوده و احساس مي كنند كه سزاوار توجه ويژه هستند.
دوري گزين ـ ترس و واكنش بيش از معمول نسبت به ردشدن ؛ اعتماد به نفس پايين ؛ از نظر اجتماعي گوشه گير و وابسته هستند.
وابسته ـ غيرفعال ، بيش از حد پذيراي نظرات ديگران ، ناتوان در تصميم گيري ؛ فاقد اطمينان هستند.
بي تفاوت ـ مهاجم ـ سرسخت ، بدخلق و قهركننده ، ترسان از صاحب اختيار بودن ، و سهل انگار هستند؛ هميشه كارها را به تعويق انداخته ، استدلالي بوده و به سختي از ديگران كمك پذيرفته يا عقايد خود را كنار مي گذارند.
ضداجتماعي ـ خودپسند بي عاطفه ، بي نظم و بي قاعده ، تحريك پذير و بي پروا هستند؛ از تجارب درس عبرت نمي گيرند و در تحصيل و كار ناموفقند.
بينابيني ـ تحريك پذير، داراي شخصيت ناپايدار و تغيير شخصيتي هستند؛ احساسات خود از جمله خشم ، ترس و احساس گناه را نابجا بروز مي دهند؛ نمي توانند خود را كنترل كنند؛ مشكلات هويت دارند؛ ممكن است اقدام به خودزني كنند (ايجاد جراحت يا سوزاندن قسمتي از بدن براي كاهش تنش خود) و گاهي دست به خودكشي مي زنند.
علل
ناشناخته است . فرضيه هاي موجود در اين زمينه نقش عوامل زيست شناختي ، تكامل اجتماعي و رواني را مطرح كرده اند.
عوامل افزايش دهنده خطر
سابقه سوءرفتار ديگران با فرد در كودكي
سابقه خانوادگي اختلالات خلقي
پيشگيري
رفتار سالم پدر و مادر با كودك
عواقب مورد انتظار
درمان براي برخي بيماران مؤثر بوده و يك تغيير تدريجي در شخصيت و رفتار به همراه دارد. براي ساير بيماران ، درمان نقش نگه دارنده داشته و در مورد برخي بيماران عاقبت درمان نااميدكننده است .
عوارض احتمالي
مشكل در حفظ شغل و ارتباط با ديگران ؛ اضطراب و افسردگي
سوءمصرف داروها
عدم پايبندي به درمان
خودكشي
درماناصول كلي
اقدامات تشخيصي ممكن است شامل مشاهده علايم بيمار توسط سايرين باشد.
- در اين موارد و بررسي سابقه طبي ، سابقه رفتاري ، معاينه فيزيكي و ارزيابي روانشناختي توسط فرد درمانگر لازم است .
- درمان اين اختلالات مستلزم اعتقاد متقابل بين درمانگر و بيمار است . تحقق اين امر ممكن است مشكل باشد، زيرا در اين اختلالات اغلب انگيزه دريافت درمان مربوط به اطرافيان بيمار است نه خود بيمار.
- درمان روانشناختي ممكن است شامل خانواده درماني و گروه درماني ، موقعيت هاي زندگي گروهي و گروه هاي خودياري باشد. روش هاي تغيير رفتار با يادگيريي مهارت هاي اجتماعي ، تقويت رفتارهاي به جا، محدودكردن رفتارهاي نابجا، يادگيري بروز احساسات ، تحليل شخصي از رفتار و مسؤوليت پذيري در مورد رفتارها در ارتباط است .
داروها
هيچ دارويي براي علاج يا درمان اختلالات شخصيتي وجود ندارد، ولي ممكن است داروهايي براي درمان بيماري هاي همراه تجويز شدند، مثلاً:
داروهاي ضدافسردگي براي افسردگي ؛ داروهاي ضداضطراب
داروهاي ضدروان پريشي (سايكوژ)
فعاليت
محدوديتي وجود ندارد.
رژيم غذايي
رژيم خاصي نياز نيست .
در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد
اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان داراي علايم اختلالات شخصيتي باشيد.
- اگر علايم پس از شروع درمان تدام يافته يا بدتر شود.
-اگر دچار علايم جديد و غير قابل توجيه شده ايد. داروهاي تجويزي ممكن است با عوارض جانبي همراه باشند.

دسته:روانـشناسی و خـانـواده

اختلالات‌ سازگاري‌ adjustment disorders

اختلالات سازگاري عبارت است از علايم احساسي يا رفتاري بيش از اندازه در پاسخ به يك موقعيت استرس زا در زندگي . در اين حالت فرد قادر نيست آن طور كه انتظار مي رود با تغييرات پيش آمده در زندگي سازگاري حاصل كند، كه اين امر به نوبه خود باعث خلل وارد آمدن به كاركردهاي فرد در زندگي روزانه مي شود.
علايم شايع
حتماً بايد يك عامل استرس زا قابل شناسايي وجود داشته باشد. اين عامل استرس زا ممكن است خيلي جزئي به نظر آيد، مثلاً مقدار كمي ضرر مالي ، يا حتي مثبت باشد، مثلاً ارتقاي شغلي .
علايم يا تغييرات رفتاري در عرض 3 ماه از ظهور عامل استرس زا به وجود مي آيند و حداكثر تا 6 ماه پس از رفع عامل استرس زا ادامه مي يابند.
اختلال رواني ديگري وجود ندارد (مثلاً افسردگي اساسي ، اختلال اضطرابي ، اختلال شخصيت و غيره ).
علايم و شدت آنها در افراد مختلف عيناً شبيه هم نيستند (نوجوانان و سالمندان معمولاً علايم شديدتري دارند). در كل ، اين علايم عبارتند از مشكلات خواب ، بي قراري ، تحريك پذيري ، از دست دادن تمركز، خستگي ، از جا پريدن ، عصبي بودن ، افسردگي ، اضطراب ، گوشه گيري و خودداري . همچنين امكان دارد احساساتي مثل ترس ، خشم ، گناه و شرمساري ، و انكار عامل يا واقع استرس زا وجود داشته باشند (فرد طوري رفتار مي كند كه انگار هيچ اتفاقي نيافتاده است ).
عللعوامل افزايش دهنده خطر
ميزان نامطلوب بودن تغييراتي كه عامل استرس زا به وجود آمده است .
اين كه آيا واقعه استرس زا به طور ناگهاني رخ داده يا قبلاً انتظار آن مي رفته است .
اهميت منحصر به فرد واقعه استرس زا در زندگي فرد
نبود حمايت مناسب از فرد (مثلاً از طرف خانواده ، دوستان ، و نيز ارتباطات مذهبي ، فرهنگي و اجتماعي )
ميزان آسيب پذيري فرد به تجربيات استرس زا در زندگي
پيشگيري
راه خاصي براي پيشگيري از آن وجود ندارد.
عواقب مورد انتظار
معمولاً با موفقيت در سازگاري با تغييرات زندگي يا پايان واقعه استرس زا مشكل خودبه خود حل مي شود. در مواردي كه فرد نتواند خود به تخفيف علايم كمك كند، درمان كمك كننده خواهد بود. اختلال سازگاري اصولاً شايع بوده اما معمولاً موقتي است .
عوارض احتمالي
مشكل در حفظ روابط يا شغل
به دراز كشيدن اين گونه مشكلات در نوجوانان
روي آوردن به الكل يا مواد مخدر براي غلبه بر علايم و احساسات نامطلوب
اضطراب و افسردگي مزمن
درمان

اصول كلي
مراقبت از خود، روان درماني ، و در بعضي از موارد، استفاده از دارو. انتخاب درماني بر مبناي شدت اختلال سازگاري و تأثيري كه بر زندگي فرد گذاشته است خواهد بود.
خانواده و دوستان فرد مي توانند به وي در سازگاري با واقعه كمك كنند. همچنين فرد با كمك آنها مي تواند در زندگي خود تغييراتي را به وجود آورد كه در آينده بتواند سازگاري بهتري با وقايع زندگي داشته باشد.
خود فرد هم مي تواند روش سازگاري با واقعه استرس زا را فرا گيرد، عوامل استرس زا و احساسات خود را در مورد آنها به طور روزانه يادداشت كند، با دوست خود در مورد تجربياتش صحبت كند، به يك گروه حمايتي بپيوندد، و سلامت جسمي خود را فراموش نكند (رژيم غذايي ، ورزش ، و خواب مناسب ).
روش هاي روان درماني مختلفي براي كمك به فائق آمدن به اختلال سازگاري موجود هستند و اثربخشي آنها به اثبات رسيده است . هر كدام از اين روش ها كه مورد استفاده قرار گيرد غالباً براي مدت كوتاهي مورد نياز خواهد بود. در بعضي از موارد ممكن است خانواده درماني توصيه شود (از جمله مشاوره زناشويي ).
داروها
با توجه به اين كه اختلالات سازگاري معمولاً كوتاه مدت هستند، معمولاً نيازي به دارو وجود ندارد. اما امكان دارد براي بي خوابي يا ساير علايم خاص ، بسته به شدت آنها، دارو تجويز شود.
فعاليت
محدوديتي براي آن وجود ندارد. حتي توصيه به داشتن يك برنامه ورزشي منظم مي شود. فعاليت بدني به كم كردن اضطراب و استرس كمك مي كند.
رژيم غذايي
براي حفظ سلامتي در حد مطلوب ، يك رژيم غذايي متعادل داشته باشيد.
در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد
اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان علايم اختلال سازگاري را داريد.
اگر علي رغم شروع درمان ، علايم بدتر شوند.
اگر دچار علايم جديد و غيرقابل كنترل شده ايد. داروهاي مورد استفاده در درمان ممكن است عوارض جانبي به همراه داشته باشند.

دسته:روانـشناسی و خـانـواده

اختلال‌ هراس‌ panic disorder

اختلال هراس نوعي اضطراب شديد خودبه خودي كه حملات آن عودكننده و غيرقابل پيش بيني است بيشتر اين حملات 10-2 دقيقه طول مي كشد ولي برخي حملات ممكن است بيش از 2-1 ساعت نيز به طول انجامد. اين نوع اضطراب با علايم حمله اي بروز مي كند (اغلب در حين خواب )، در حالي كه در اضطراب مزمن (اضطراب عمومي )، اضطراب حالت پايدار دارد.
علايم شايع
علايم جسمي :
تپش قلب ؛ تُندي ضربان قلب ؛ درد سينه
كوتاهي نفس ؛ احساس خفگي ؛ تنفس عميق و سريع ؛ ضعف يا حالت سستي ؛ غش كردن (گاهي )؛ تعريق و لرزيدن
كرختي و گزگز اطراف دهان ، دست ها و پاها گرفتگي يا انقباضات عضلاني در دست ها و پاها
احساس «پرپرزدن پروانه ها» در معده
علايم رواني :
ترس شديد از ديوانه شدن (از دست دادن مشاعر)؛ ترس از مردن ؛ احساس وحشت
احساس بي واقعيتي ، قطع ارتباط با افراد يا اشياء
علل
دستگاه هشدار دهنده مغز به نظر مي رسد تحت تأثير تعامل پيچيده عوامل زيست شناختي ، ژنتيكي ، بيماري ها، داروها، و سابقه شخصي حوادث ناگوار باشد.
اختلالات مختلفي مي توانند محرك بروز حملات هراس باشند (از قبيل اختلالات ريتم قلبي ، آنژين صدري ، اختلالات تنفسي ، آسم ، بيماري هاي انسدادي ريه ، اختلالات غددي ، اختلالات تشنجي ، داروهاي محرك ، محروميت از برخي داروهايي كه بدن به آنها وابستگي پيدا كرده است ).
عوامل افزايش دهنده خطر
استرس ؛ احساس گناه ، خستگي يا كار زياد ؛ بيماري ؛ سوءمصرف الكل يا داروها
سابقه ساير اختلالات رواني ؛ سابقه خانوادگي اختلال هراس
پيشگيري
اقدام خاصي براي پيشگيري از حمله اوليه وجود ندارد؛ درمان به پيشگيري از حملات بعدي كمك مي كند.
عواقب مورد انتظار
در بسياري از بيماران اين اختلال به صورت حملات اندك در طي دوره محدود كه فروكش طولاني مدت بيماري را به دنبال دارد بروز مي كند. در مورد ساير بيماران ، روان درماني يا تجويز داروها ممكن است مؤثر باشد.
عوارض احتمالي
اضطراب يا افسردگي مزمن
اختلالات ترس ، از قبيل موقعيت هراس (ترس هنگام تنها بودن يا قرار گرفتن در مكان هاي عمومي )
وابستگي دارويي
درماناصول كلي
بررسي سوابق پزشكي و معاينه توسط پزشك
- بررسي هاي آزمايشگاهي در صورت لزوم براي رد كردن ساير اختلالات
- در مورد احساسات خود با يك دوست يا يكي از اعضاي خانواده صحبت كنيد. اين اقدام گاهي اضطراب شما را كاهش مي دهد.
- افكار و احساسات اضطرابي خود را به طور روزانه در يك دفتر ثبت نماييد. با بررسي اطلاعات ثبت شده علل اضطراب خود و راه حل هاي احتمالي آن را ارزيابي كنيد.
- روش هاي آسوده سازي را فرا بگيريد. براي برخي افراد، تجويز دارو مؤثر است .
- تا حد امكان استرس را در زندگي خود كاهش دهيد.
- براي رفع علايم مربوط به تنفس عميق و سريع ، يك كيسه كاغذي كوچك را جلوي دهان و بيني خود بگيريد و به مدت چند دقيقه درون آن تنفس كنيد.
داروها
پزشك ممكن است براي بيمار داروهاي ضدافسردگي ، بنزوديازپين يا داروهاي مسدودكننده گيرنده بتا تجويز كنند. داروي تجويز شده ممكن است پس از 12-6 ماه درمان به آهستگي كاهش داده شده يا به طور موقت قطع گردد تا مشخص شود آيا حملات هراس عود مي كند يا خير. اگر حملات عود نكند دارو را مي توان براي هميشه قطع كرد.
فعاليت
به طور منظم ورزش كنيد.
شب به اندازه كافي استراحت كنيد.
رژيم غذايي
مصرف كافئين به هر شكل (قهوه ، چاي ، نوشيدني هاي غيرالكلي ) را قطع كنيد. با قطع مصرف اين نوشيدني ها ممكن است دچار علايم محروميت نظير سردرد يا خستگي شويد، ولي اين علايم در عرض چند روز برطرف مي شوند.
در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد
اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان داراي علايم اختلال هراس باشيد كه با درمان هاي معمولي انجام شده توسط خودتان برطرف نشده باشد.
- عدم موفقيت برنامه درماني پس از 8 هفته درمان
- اگر دچار علايم جديد و غيرقابل توجيه شده ايد.

دسته:روانـشناسی و خـانـواده

اختلال‌ دوقطبي‌ bipolar disorder

اختلال دوقطبي (اختلال شيدايي ـ افسردگي ) عبارت است از اختلالي كه در آن خلق بيمار دچار نوسانات شديدي مي شود، و ارتباطي بين خلق بيمار و آنچه كه واقعاًدر زندگي بيمار رخ مي دهد وجود ندارد. سير بيماري بدين نحو است كه به طور يك در ميان ولي نامنظم ، يك مدت فرد دچار سرخوشي و فعاليت زياد بدون توجيه است (شيدايي ) و به دنبال آن دچار افسردگي شديد مي شود، و اين سيكل به همين منوال ادامه پيدا مي كند. در بين شيدايي و افسردگي ، دوره اي از رفتار طبيعي (ممكن است كوتاه باشد يا حتي چند سال طول بكشد) وجود دارد.
علايم شايع
شيدايي
افزايش انرژي ؛ سرخوردگي و نئشگي در بيمار
بيمار صبح زودتر و زودتر از خواب برمي خيزد (در مواردي بيمار ممكن است حتي 4-3 روزنخوابد)
حواس بيمار خيلي زود از يك كار پرت مي شود و بسيار بي قرار است (امكان دارد اين مسأله باعث كاهش بازده كاري شود). فرد پروژه هاي جديد را با اشتياق فراوان آغاز مي كند، ولي ندرتاً آنها را به پايان مي برد.
امكان دارد بيمار شروع به ولخرجي كند.
امكان دارد بيمار شريك هاي جنسي متعدد اختيار كند.
بيمار اغلب تحريك پذير است و دچار حملات عصبانيت مي شود.
صحبت كردن بيمار سريع ، خشن ، و غيرمنطقي مي شود.
امكان دارد بيمار فكر كند كه توانايي هاي خيلي زيادي دارد( خود بزرگ بيني )
امكان دارد بيمار غذا خوردن را فراموش كند و وزن وي كم و خستگي بر وي عارض شود.
امكان دارد بيمار به يك باور نادرست و غيرقابل تغيير از اهميت و بزرگي خود برسد و فكر كند كه مي تواند كارهاي خطرناك انجام دهد. افسردگي
امكان دارد بيمار به طور فزاينده اي گوشه نشيني اختيار كند؛ خوابش مختل شود؛ و صبح ها دير از رختخواب بر خيزد.
امكان دارد بيمار دراتاقش بماند، و از رو به رو شدن با دنياي بيرون واهمه داشته باشد؛ يا در واقع عزت نفس نداشته باشد.
غفلت از رسيدگي به خود
كاهش ميل جنسي
كاهش سرعت صحبت كردن و كند شدن حركات
افزايش تصورات در مورد وجود مشكلاتي كه واقعاً وجود ندارند.
نگراني بيش از حد در مورد بيماريهايي كه واقعاً وجود ندارند.
علل
ناشناخته است . عوامل زيست شناختي ، رواني ، و ارثي همگي ممكن است نقش داشته باشند. امكان دارد استرس زياد يا مرگ يكي از نزديكان باعث ظهور ناگهاني شيدايي يا افسردگي شود.
عوامل افزايش دهندة خطر
سابقة خانوادگي اين اختلال
پيشگيري
هيچ داروي خاصي براي پيشگيري از آن وجود ندارد.
عواقب مورد انتظار
ممكن است بتوان اين اختلال را با درمان دراز مدت كه باعث كاهش دفعات و شدت حملات شيدايي و افسردگي مي شود، تا حد زيادي كنترل كرد و سلامت فرد را به حد نزديك به طبيعي رساند. بسياري از مديران ، دانشمندان ، و افراد سرشناس دچار اين اختلال بوده اند.
عوارض احتمالي
عود بيماري ، به خصوص با قطع دارو
از دست دادن شغل ؛ بروز مشكلات در زندگي مشترك
عدم رو به بهبود گذاشتن اختلال
خودكشي
درماناصول كلي
- گرفتن شرح حال و انجام معاينه توسط پزشكان (گاهي روانپزشك )
- روان درماني يا مشاوره همراه با درمان دارويي بهترين نتايج را در بر دارد.
- براي مواردي كه علايم شديد هستند، ممكن است لازم باشد بيمار در بيمارستان يا مركز درماني بستري شود.
- امكان دارد در مورد بيماراني كه به دارو جواب نمي دهند، از شوك (ECT) استفاده شود.
- رژيم دارويي بايد دقيقاً رعايت شود. ضمناً بايد به طور منظم به پزشك معالج مراجعه شود تا اثربخشي درمان و اثرات جانبي احتمالي مورد بررسي قرار گيرند.
- هيچگاه وقتي احساس كرديد حالتان بهتر شده است ، دارو را قطع نكنيد. اين كار ممكن است باعث عود بيماري شود كه شايد به دارو خوب جواب ندهد.
- با كمك مشاوره مي توانيد روشهاي كنار آمدن با اين اختلال را فراگيريد. اعضاي خانواده بايد بتوانند علايم پيش درآمد وقوع حمله را بشناسند و چگونگي كمك به فرد بيمار را فرا بگيرند.
داروها
پزشك شما ممكن است ليتيم ، والپروييك اسيد، يا كاربامازپين (تگرتول ) تجويز كند. براي علايم شديدتر ممكن است تجويز يك داروي ضد روان پريشي ضروري باشد.
فعاليت
فعاليت هاي روزانه خود را حتي اگر تمايل نداريد، ادامه دهيد.
رژيم غذايي
يك رژيم طبيعي و متعادل داشته باشيد، حتي اگر اشتها نداريد. امكان دارد مكمل ويتامين ها و مواد معدني لازم باشد. پزشكتان ممكن است به شما توصيه كند كه از مصرف كافئين پرهيز كنيد، زيرا كافئين يك مادة تحريك كننده است .
در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد
اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان داراي علايم افسردگي يا سرخوشي هستيد.
اگر فكر خودكشي به سرتان زده است يا احساس نااميدي مي كنيد.

دسته:روانـشناسی و خـانـواده