نماهای بالینی : در بدو تولد ممکن است بسیار کم رنگ باشند و به همین دلیل ممکن است به آنها توجه نشود. خالهای ملانوسیتی مادرزادی کوچک و متوسط معمولا سرعت رشد کمتری نسبت به سرعت رشد شیر خواران دارند و با گذشت زمان کوچک می‌شوند. خالهای ملانوسیتی مادرزادی درشت معمولا بلافاصله بعد از تولد دیده شده و والدین را نگران می‌کنند. شایعترین مناطق درگیری عبارتند از: قسمت تحتانی پشت و رانها. این خالها ممکن است به اندازه‌ای بزرگ شوند که قسمتی از اندام را فرا بگیرند. در مواردی موهای زبری بر روی آنها رشد می‌کند.

تدابیر درمانی : شانس بروز بدخیمی در این خالها فقط بین 6 – 4 درصد در تمام عمر می باشد. خالهای کوچک و متوسط فقط در دوران بعد از بلوغ امکان بدخیمی دارند و به همین دلیل چنانچه این خالها رشد غیر طبیعی دارند تا سنین 12 – 10 در مورد برداشتن باید اقدام کرد. از آنجا که خالهای درشت خطر بالایی برای بدخیمی دارند و از نظر زیبایی نیز برای بیمار قابل تحمل نیستند باید حتی‌الامکان در سنین پایینتر ، برداشته شوند. بررسي‌هاي‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ نمونه‌برداري‌ پوست‌ باشد که برداشت‌ قسمت‌ كوچكي‌ از بافت‌ جهت‌ بررسي‌ آزمايشگاهي‌ كمك‌كننده‌ به‌ تشخيص‌است . معاينه‌ ضايعات‌ پوستي‌ بايد به‌طور منظم‌ از نظر علايم‌ رشد، تغيير رنگ‌، درد، عفونت‌ يا خونريزي‌ توسط‌ خود فرد انجام‌ شده ‌، به‌خصوص‌ در مورد ضايعاتي‌ كه‌ دايماً در معرض‌ ساييدگي‌ يا تحريك‌ توسط‌ لباس‌ قرار دارند. جراحي‌ براي‌ برداشت‌ ضايعاتي‌ كه‌ بزرگ‌ شده‌ یا دچار خونريزي‌ و تغيير رنگ‌ شده‌ یا التيام‌ آنها با كندي‌ صورت‌ مي‌گيرد يا بدنما هستند ممكن‌ است‌ توصيه‌ گردد. تجويز پمادها به‌ندرت‌ ضرورت‌ مي‌يابد.براي‌ اين‌ اختلالات‌ معمولاً دارويي‌ نياز نيست‌. گريم‌ كردن‌ ممكن‌ است‌ براي‌ پوشاندن‌ لكه‌هاي‌ بدنما سودمند باشد.

عوامل افزایش دهنده خطر : سابقه‌ خانوادگي‌ ضايعات‌ خوش‌خيم‌ پوستي‌

عواقب مورد انتظار : معمولاً درماني‌ نياز نيست‌ زيرا بيشتر اين‌ ضايعات‌ پوستي‌ بي‌ضرر هستند. ضايعات‌ مشكوك‌ يا بدنما را مي‌توان‌ با جراحي‌ برداشت. اگر ناحيه‌ مبتلا بزرگ‌ بوده‌ و يا در نقطه‌ حساس‌ واقع‌ باشد، جراحي‌ ترميمي‌ پس‌ از برداشت‌ ضايعه‌ ممكن‌ است‌ لازم‌ گردد.

عوارض احتمالی : احتمال تغییر بدخيم‌ در خال‌ها وجود دارد . به هر حال در صورت بروز تغییراتی در پوست مشاوره با متخصص پوست و انکولوژیست مورد نیاز میباشد.

منابع  : سایت رشد  – سایت تخصصی مهندسی پزشکی ایران – ترکن مدیکال