تعریق بیش از حد بدن

هایپرهیدروز (تعریق بیش از حد) نتیجه ترشح بیش از حد عرق است. این مشکل می تواند از نظر فردی و اجتماعی آزار دهنده بوده و به تنهایی یا در اثر یک بیماری زمینه ای رخ دهد. این مشکل به دو فرم آیدیوپاتیک(بدون علت) و یا پاتولوژیک(در ارتباط با یک علت) طبقه بندی می شود.

فرم ایدیوپاتیک شامل افزایش عرق به صورت قرینه محدود به کف دست و پا و یا زیر بغل و غیر وابسته به تنظیم دماست. سایر مشخصات فرم ایدیوپاتیک شامل افزایش عرق در پاسخ به یک تحریک و شروع آن پس از بلوغ است و اغلب سابقه فامیلی فرد مثبت است. در این فرم بوی بد عرق وجود ندارد و با تغییر فصل مقدار تعریق تغییر نکرده و یا کمی تغییر می کند.

فرم پاتولوژیک ممکن است محدود و یا وسیع باشد. فرم محدود آن در اثر آسیب به سیستم عصبی مرکزی یا محیطی و بیماری های عروق محیطی رخ می دهد. شکل وسیع آن به دنبال بروز بیماری های متابولیک و اندوکرین(دیابت، پرکاری تیروئید، نقرس، حاملگی، مسمومیت با الکل و …) بیماری های قلبی، بدخیمی ها، صدمات مغزی و سندرم های مادرزادی دیده می شود.

هر دو نوع درمان سیستمیک و موضعی برای این عارضه وجود دارد. سایر درمان ها شامل عبور الکتریسیته و تزریق سم بوتولینوم است. بعضی از داروهایی که در درمان به کار می روند، عوارض ناخواسته ای دارند که شامل میدریازیس(گشاد شدن مردمک)، دید غبارآلود، خشکی دهان و چشم، اشکال در ادرار و بروز یبوست هستند.

معمولا استفاده از آرامبخش، ایندومتاسین، داروهای بلوک کننده کانال کلسیم نیز در نوع تعریق کف دست و پا تجویز می شوند.

از سال ۱۹۵۲ عبور جریان الکتریسیته از پوست در نوع تعریق کف دست و پا کاربرد دارد. در این روش روزانه جریان الکتریسیته ای معادل ۱۵ تا ۲۰ میلی آمپر به مدت ۳۰ دقیقه از کف دست و پا عبور داده می شود.

تزریق سم بوتولینوم به دلیل آثار آنتی کولینرژیک روی غشای عضلانی موثر است. در تعریق بیش از خد کف دست تزریق زیر جلدی آن موجب عدم تعریق به مدت ۴ تا ۱۲ ماه می شود. عوارض آن شامل ضعف مختصر و موقت انگشتان شست است که ظرف ۳ هفته بهبود می یابد. درمان تعریق بیش از حد زیر بغل با این ماده نیز نتایج قابل قبول و مشابهی داشته است.

دسته:آخـریـن مـطـالـب پـزشـکی, پـوسـت،مـو و زيـبـايـی