بانک اطلاعات پزشکی پاراسات Medical Database Parasat

شمایل

* تشریح بیماریها * اخبار روز پزشکی * مسائل خانوادگی * خواندنیها از شهرستانها

داروهاي سيستم مركزي اعصاب:Promethazine ، Propofol ، Selegiline ، Sufentanil ، Tetracaine ، Thiopental

PROMETHAZINE HCI

 

موارد مصرف‌: پرومتازين‌ براي‌ درمان‌علامتي‌ حساسيت‌هايي‌ چون‌ تب‌ يونجه‌،كهير، درمان‌ فوري‌ واكنش‌هاي‌آنافيلاكسي‌، درمان‌ تهوع‌، سرگيجه‌،اختلالات‌ لابيرنت‌، بيماري‌ مسافرت‌ وداروي‌ پيش‌ بيهوشي‌ مصرف‌ مي‌شود.

 

 

 

مكانيسم‌ اثر: تصور مي‌شود كه‌ اين‌ داروبه‌طور غير مستقيم‌ باعث‌ كاهش‌ تحريك‌سيستم‌ مشبك‌ تنه‌ مغزي‌ مي‌گردد. همچنين‌از طريق‌ رقابت‌ با هيستامين‌ براي‌ اتصال‌به‌ گيرنده‌ H 1 در سلول‌ هدف‌، ازواكنش‌هايي‌ كه‌ تنها با واسطه‌ هيستامين‌بروز مي‌كند، جلوگيري‌ مي‌نمايد ولي‌ درصورت‌ بروز آنها را از بين‌ نمي‌برد. اين‌دارو احتمالا با مهار گيرنده‌هاي‌ شيميايي‌در بصل‌النخاع‌ (CTZ) اثر ضد استفراغ‌ وضد سرگيجه‌ خود را اعمال‌ مي‌كند.

 

 

 

فارماكوكينتيك‌: پرومتازين‌ به‌ خوبي‌ از راه‌خوراكي‌ و از محل‌ تزريق‌ جذب‌ مي‌شود.متابوليسم‌ آن‌ كبدي‌ است‌. شروع‌ اثر اين‌دارو از راه‌ خوراكي‌ يا تزريق‌ عضلاني‌تقريبŠ 20 دقيقه‌ و از راه‌ وريدي‌ حدود 5 ـ 3دقيقه‌ بعد از مصرف‌ مي‌باشد. طول‌ مدت‌اثر تسكين‌ بخشي‌ آن‌ حدود 8 ـ 2 ساعت‌ وطول‌ مدت‌ اثر ضد هيستامين‌ آن‌ 12 ـ 6ساعت‌ است‌. اين‌ دارو به‌ آهستگي‌ از راه‌كليه‌ و مدفوع‌ و عمدتŠ به‌صورت‌متابوليت‌هاي‌ غير فعال‌ دفع‌ مي‌شود.

 

 

 

هشدارها: 1 ـ احتمال‌ بروز سرگيجه‌،تسكين‌، اغتشاش‌ شعور و كمي‌ فشار خون‌در بيماران‌ مسن‌ وجود دارد.همچنين‌علايم‌ اكستراپيراميدال‌ بخصوص‌پاركينسون‌، اختلال‌ در نشستن‌، خوابيدن‌و دراز كشيدن‌ و ديسكينزي‌ مداوم‌ نيز دربيماران‌ مسن‌ بيشتر است‌ بخصوص‌ اگرمقادير مصرف‌ زياد باشند يا از شكل‌تزريقي‌ دارو استفاده‌ شود.

 

2 ـ در آسم‌ حاد، بزرگي‌ پروستات‌ يا زمينه‌ابتلاي‌ به‌ احتباس‌ ادرار، اغماء، زمينه‌ابتلاي‌ گلوكوم‌ با زاويه‌ بسته‌، و يرقان‌ بايدبا احتياط مصرف‌ شود.

 

 

 

عوارض‌ جانبي‌: خواب‌ آلودگي‌، هيجان‌،عصبانيت‌، بي‌ قراري‌، از دست‌ دادن‌ مهارت‌در انجام‌ كار يا بي‌ ثباتي‌، حركات‌ پرشي‌عضلات‌ سر و صورت‌، رعشه‌ و تكان‌ دادن‌دست‌ها، تاري‌ ديد، كاهش‌ هوشياري‌به‌ويژه‌ در كودكان‌، خشكي‌ دهان‌، كمي‌فشارخون‌ و حساسيت‌ به‌ نور از عوارض‌جانبي‌ دارو هستند.

 

 

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: مصرف‌ همزمان‌پرومتازين‌ با داروهاي‌ مضعف‌ CNS،داروهاي‌ مهار كننده‌ مونوآمينواكسيدازوضد افسردگي‌هاي‌ سه‌ حلقه‌اي‌ ممكن‌ است‌موجب‌ تشديد آثار مضعف‌ CNS اين‌داروها با پرومتازين‌ گردد. مصرف‌همزمان‌ با داروهايي‌ كه‌ باعث‌ ايجادواكنش‌هاي‌ اكستراپيراميدال‌ مي‌شوندممكن‌ است‌ شدت‌ و دفعات‌ بروزواكنش‌هاي‌ اكستراپيراميدال‌ را افزايش‌دهد. مصرف‌ همزمان‌ لوودوپا باپرومتازين‌ ممكن‌ است‌ اثرات‌ لوودوپا را به‌علت‌ مسدود شدن‌ گيرنده‌هاي‌ دوپامين‌ درمغز مهار كند. آثار برگيرنده‌ آلفا آدرنرژيك‌اپي‌ نفرين‌ در صورت‌ مصرف‌ همزمان‌ باپرومتازين‌ ممكن‌ است‌ مهار شود. مصرف‌همزمان‌ بروموكريپتين‌ با پرومتازين‌ممكن‌ است‌ موجب‌ افزايش‌ غلظت‌ سرمي‌پرولاكتين‌ شود و با اثر بروموكريپتين‌تداخل‌ كند. مصرف‌ همزمان‌ پرومتازين‌ باداروهاي‌ ضد تيروئيد ممكن‌ است‌ خطربروز آگرانولوسيتوز را افزايش‌ دهد.

 

 

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ براي‌ به‌ حداقل‌رسانيدن‌ تحريك‌ گوارشي‌، شكل‌ خوراكي‌اين‌ دارو همراه‌ با غذا، آب‌ يا شير مصرف‌شود.

 

2 ـ در صورت‌ مصرف‌ دارو براي‌پيشگيري‌ از بيماري‌ مسافرت‌ بايد حداقل‌30 دقيقه‌ يا ترجيحŠ 2 ـ 1 ساعت‌ قبل‌ ازمسافرت‌ مصرف‌ شود.

 

3 ـ احتمال‌ بروز خشكي‌ دهان‌ با مصرف‌اين‌ دارو وجود دارد.

 

4 ـ درمان‌ با پرومتازين‌ بايد 2 ـ 1 هفته‌ قبل‌از زايمان‌ قطع‌ شود تا از بروز يرقان‌ وعلايم‌ اكستراپيراميدال‌ در نوزاد جلوگيري‌شود.

 

 

 

مقدار مصرف‌:

 

خوراكي‌

 

بزرگسالان‌: 25 ميلي‌گرم‌ در موقع‌ خواب‌ ودر صورت‌ نياز تا 25 ميلي‌گرم‌ 2 بار درروز و يا 20 ـ 10 ميلي‌ گرم‌ 3 ـ 2 بار در روزمصرف‌ مي‌شود.

 

كودكان‌: در كودكان‌ 5 ـ 2 ساله‌، 15 ـ 5ميلي‌گرم‌ در روز و در 2 ـ 1 مقدار منقسم‌ ودر كودكان‌ 10 ـ 5 ساله‌، 25 ـ 10 ميلي‌گرم‌ درروز و در 2ـ1 مقدار منقسم‌ مصرف‌ مي‌شود.

 

تزريقي‌

 

بزرگسالان‌: 50 ـ 25 ميلي‌گرم‌ و حداكثر تا100 ميلي‌گرم‌، از طريق‌ تزريق‌ عميق‌ داخل‌عضلاني‌ تزريق‌ مي‌شود. در موارداورژانسي‌ 50 ـ 25 ميلي‌گرم‌ و حداكثر 100ميلي‌گرم‌ تزريق‌ آهسته‌ وريدي‌ مي‌شود.

 

كودكان‌: در كودكان‌ 10 ـ 5 ساله‌

 

12/5 ـ 6/25 ميلي‌گرم‌ تزريق‌ عضلاني‌عميق‌ مي‌شود.

 

 

 

اشكال‌ دارويي‌:

 

As HCL; coated Tablet : 25 mg

 

Syrup (60 ml) : 113 mg/100 ml

 

Injection (1,2 ml): 25 mg/ 1 ml

 

 

 

PROPOFOL

 

موارد مصرف‌: پروپوفول‌ يك‌ داروي‌بيهوش‌ كننده‌ است‌ كه‌ به‌ منظور القاء وادامه‌ بيهوشي‌ مصرف‌ مي‌شود. اين‌ داروهمچنين‌ براي‌ ايجاد تسكين‌ در حين‌مراقبت‌هاي‌ ويژه‌ و يا اعمال‌ جراحي‌ وتشخيصي‌ بكار مي‌رود.

 

 

 

فارماكوكينتيك‌: پروپوفول‌ به‌ سرعت‌ دربدن‌ توزيع‌ شده‌ و وارد CNS نيز مي‌شود.خروج‌ سريع‌ آن‌ نيز از CNS دليل‌ طول‌ اثركوتاه‌ آن‌ است‌. به‌ سرعت‌ در كبد متابوليزه‌مي‌گردد. نيمه‌ عمر دفع‌ آن‌ حدود 12 ـ 3ساعت‌ است‌. شروع‌ اثر آن‌ آرام‌ ولي‌ سريع‌است‌ و طي‌ 40 ثانيه‌ بعد از تزريق‌ بيمارهوشياري‌ خود را از دست‌ مي‌دهد. طول‌اثر آن‌ حدود 5 ـ 3 دقيقه‌ است‌. زمان‌هوشيابي‌ بعد از قطع‌ مصرف‌ دارو نيزسريع‌ بوده‌ و اغلب‌ بيماران‌ طي‌ 8 دقيقه‌بيدار مي‌شوند.

 

 

 

موارد منع‌ مصرف‌: در صورت‌ سابقه‌حساسيت‌ به‌ دارو نبايد مصرف‌ شود.

 

 

 

هشدارها: 1 ـ مصرف‌ پروپوفول‌ هنگام‌زايمان‌ توصيه‌ نمي‌شود.

 

2 ـ مصرف‌ پروپوفول‌ در اختلالات‌ قلبي‌ ـعروقي‌، اختلالات‌ متابوليسم‌ چربي‌،افزايش‌ فشار داخل‌ جمجمه‌اي‌ و اختلالات‌عروق‌ مغزي‌ بايد با احتياط فراوان‌ صورت‌گيرد.

 

3 ـ احتمال‌ بروز تشنج‌، آنافيلاكسي‌ وتأخير در بازگشت‌ از بيهوشي‌، وجود دارد.

 

4 ـ به‌ دليل‌ احتمال‌ بروز تشنج‌ به‌صورت‌تأخيري‌ تا يك‌ روز بعد از عمل‌ نيز بايدمراقبت‌ از بيمار بعمل‌ آيد.

 

 

 

عوارض‌ جانبي‌: آپنه‌، برادي‌ كاردي‌ و كاهش‌فشارخون‌ و درد در ناحيه‌ تزريق‌ درصورت‌ تزريق‌ وريدي‌ از عوارض‌ جانبي‌شايع‌ پروپوفول‌ هستند.

 

 

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ تجويز پروپوفول‌فقط بايد توسط متخصصين‌ بيهوشي‌ و درمحلي‌ كه‌ به‌ امكانات‌ اورژانس‌ دسترسي‌دارند صورت‌ گيرد.

 

2 ـ تزريق‌ پروپوفول‌ بايد به‌صورت‌ داخل‌وريدي‌ باشد و تزريق‌ داخل‌ شرياني‌ آن‌توصيه‌ نمي‌شود.

 

3 ـ به‌ منظور جلوگيري‌ از بروز عفونت‌ناشي‌ از آلودگي‌ باكتريايي‌ در هنگام‌كشيدن‌ دارو در سرنگ‌ بايستي‌ كاملاشرايط استريل‌ ايجاد نمود.

 

 

 

مقدار مصرف‌:

 

بزرگسالان‌: براي‌ القاء بيهوشي‌، از طريق‌تزريق‌ وريدي‌، به‌ ميزان‌ 2/5mg/kg ـ 1/5(در افراد كمتر از 55 سال‌ سن‌) و با سرعت‌40 ـ 20 ميلي‌گرم‌ در هر 10 ثانيه‌ (در افرادبالاي‌ سن‌ 55 سال‌، محدوده‌ مصرف‌پايين‌تر است‌) تجويز مي‌شود. براي‌ تداوم‌بيهوشي‌، از طريق‌ انفوزيون‌ داخل‌ وريدي‌به‌ ميزان‌ 12mg/kg/h ـ 4 يا تزريق‌ داخل‌وريدي‌ به‌ ميزان‌ 50 ـ 25 ميلي‌ گرم‌ تجويزمي‌شود كه‌ بسته‌ به‌ نياز بيمار قابل‌ تكرارمي‌باشد. براي‌ ايجاد تسكين‌ در حين‌مراقبت‌هاي‌ ويژه‌ (همراه‌ با تنفس‌ كمكي‌)، ازطريق‌ انفوزيون‌ داخل‌ وريدي‌ به‌ ميزان‌

 

4mg/kg/h ـ 0/3 و تا مدت‌ 3 روز تجويزمي‌شود. براي‌ ايجاد تسكين‌ در اعمال‌تشخيصي‌ يا جراحي‌ در ابتدا از طريق‌تزريق‌ داخل‌ وريدي‌، مقدار 1mg/kg ـ 0/5در مدت‌ زماني‌ بيش‌ از 5 ـ 1 دقيقه‌ تجويزمي‌شود. مقدار مصرف‌ نگهدارنده‌ از طريق‌انفوزيون‌ داخل‌ وريدي‌ 4/5mg/kg/h ـ 1/5(در صورت‌ نياز به‌ افزايش‌ سريع‌ عمق‌تسكين‌، به‌ ميزان‌ 20 ـ 10 ميلي‌ گرم‌

 

افزايش‌ مي‌يابد) مي‌باشد. در افراد بالاتر ازسن‌ 55 سال‌ ممكن‌ است‌ به‌ مقادير كمترنياز باشد.

 

كودكان‌: براي‌ القاء بيهوشي‌ در سنين‌بالاي‌ 3 سال‌ به‌ ميزان‌ 2/5mg/kg كه‌ بسته‌به‌ ضرورت‌، تنظيم‌ مي‌شود بر اثر حفظ وتداوم‌ بيهوش‌، در سنين‌ بالاي‌ 3 سال‌ به‌ميزان‌ 15mg/kg/h ـ 9 تجويز مي‌شود.

 

 

 

اشكال‌ دارويي‌:

 

Injection : 10 mg/ml

 

 

 

SELEGILINE

 

موارد مصرف‌: اين‌ دارو به‌ تنهايي‌ (درمراحل‌ اوليه‌ بيماري‌) و به‌ صورت‌ كمكي‌همراه‌ لوودوپا جهت‌ درمان‌ بيماري‌پاركينسون‌ يا علايم‌ آن‌ به‌كار مي‌رود.

 

 

 

مكانيسم‌ اثر: اين‌ دارو با مهار آنزيم‌مونوآمينواكسيداز (MAO-B) آنزيم‌مسؤول‌ تجزيه‌ دوپامين‌، مانع‌ تجزيه‌دوپامين‌ مي‌شود.

 

 

 

فارماكوكينتيك‌: اين‌ دارو داراي‌ متابوليسم‌گذر اول‌ كبدي‌ شديدي‌ مي‌باشد و به‌ همين‌دليل‌، پس‌ از مصرف‌ خوراكي‌، فراهمي‌زيستي‌ دارو كم‌ است‌. در كبد متابوليزه‌مي‌شود و متابوليت‌ فعال‌ آن‌ از طريق‌ ادراردفع‌ مي‌شود. به‌ مقدار زيادي‌ به‌پروتئين‌هاي‌ پلاسما متصل‌ مي‌شود. ونيمه‌ عمر دارو و متابوليت‌ فعال‌ آن‌ 2 ـ 1ساعت‌ مي‌باشد.

 

 

 

موارد منع‌ مصرف‌: در صورت‌ وجود علائم‌خارج‌ هرمي‌ ناشي‌ از مصرف‌ داروها نبايدتجويز شود.

 

 

 

هشدارها: 1 ـ در صورت‌ مصرف‌ همزمان‌اين‌ دارو با لوودوپا، ممكن‌ است‌ عوارض‌جانبي‌ لوودوپا افزايش‌ يابد.

 

2 ـ در صورت‌ وجود زخم‌هاي‌ گوارشي‌،افزايش‌ فشارخون‌ كنترل‌ نشده‌، آريتمي‌،آنژين‌ و جنون‌ با احتياط مصرف‌ شود.

 

 

 

عوارض‌ جانبي‌: كاهش‌ فشارخون‌، تهوع‌ واستفراغ‌، گيجي‌ يا سايكوز، سرآسيمگي‌خشكي‌ دهان‌ اختلال‌ خواب‌، اختلال‌آنزيم‌هاي‌ كبدي‌، مشكل‌ در دفع‌ ادرار وواكنشهاي‌ پوستي‌ از عوارض‌ جانبي‌ داروهستند.

 

 

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: مصرف‌ همزمان‌ اين‌دارو با پتيدين‌ موجب‌ افزايش‌ دماي‌ بدن‌ وسميت‌ سيستم‌ اعصاب‌ مركزي‌ مي‌گردد.در صورت‌ مصرف‌ همزمان‌ اين‌ دارو بافلوكستين‌ افزايش‌ فشارخون‌ و تحريك‌سيستم‌ اعصاب‌ مركزي‌ رخ‌ مي‌دهد. تجويزتوأم‌ با مهار كننده‌هاي‌ منوآمين‌ اكسيدازموجب‌ افت‌ فشارخون‌ مي‌شود.

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ اين‌ دارو با لوودوپا، مقدارمصرف‌ لوودوپا 50 ـ 20% بايد كاهش‌

 

يابد.

 

2 ـ به‌ منظور اجتناب‌ از اغتشاش‌ شعور وسرآسيمگي‌ ناشي‌ از دارو در سالمندان‌،درمان‌ بايد با مصرف‌ مقادير كم‌ شروع‌شود.

 

 

 

مقدار مصرف‌: مقدار 10 ميلي‌گرم‌به‌صورت‌ مقدار واحد صبح‌ها يا دو مقدارمنقسم‌ در صبح‌ و ظهر مصرف‌ مي‌شود.در سالمندان‌ بهتر است‌ با مقدار2/5mg/day، درمان‌ را شروع‌ نمود.

 

 

 

اشكال‌ دارويي‌:

 

Tablet : 5 mg

 

 

 

SUFENTANIL

 

موارد مصرف‌: سوفنتانيل‌ يك‌ ضد دردمخدر است‌ كه‌ به‌عنوان‌ داروي‌ همراه‌ وهمچنين‌ براي‌ القاي‌ بيهوشي‌ مصرف‌مي‌شود. اين‌ دارو هم‌ چنين‌ با تجويز داخل‌نخاعي‌ و درون‌ سخت‌ شامه‌ براي‌ ايجادبيدردي‌ پس‌ از عمل‌ جراحي‌ بكار مي‌رود.

 

 

 

مكانيسم‌ اثر: ضد دردهاي‌ مخدر با اتصال‌به‌ گيرنده‌هاي‌ خاصي‌ در CNS باعث‌ تغييردر دريافت‌ و پاسخ‌ به‌ تحريكات‌ دردمي‌شوند. آزاد شدن‌ نوروترانسميترها ازاعصاب‌ آوران‌ حساس‌ به‌ تحريكات‌دردناك‌ احتمالا در اثر اين‌ داروها نقش‌دارند.

 

 

 

فارماكوكينتيك‌: سوفنتانيل‌ براحتي‌ از سدخوني‌ ـ مغزي‌ عبور مي‌كند. تجمع‌سوفنتانيل‌ در بافت‌هاي‌ چربي‌ ممكن‌ است‌باعث‌ طولاني‌ شدن‌ اثر دارو شودمتابوليسم‌ دارو عمدتŠ كبدي‌ است‌.سوفنتانيل‌ نيمه‌ عمر سه‌ مرحله‌اي‌ دارد ونيمه‌ عمر دفعي‌ آن‌ 2/7 ساعت‌ است‌. زمان‌شروع‌ اثر دارو حدود 1/6 ـ 1 دقيقه‌ بعد ازتزريق‌ وريدي‌ است‌.

 

 

 

هشدارها: 1 ـ در صورت‌ وجود عيب‌ كاركبد، سوفنتانيل‌ بايد با احتياط فراوان‌تجويز شود.

 

2 ـ داروهاي‌ ضد درد مخدر باعث‌ تشديدضعف‌ تنفسي‌ مي‌شوند.

 

 

 

عوارض‌ جانبي‌: برادي‌ كاردي‌، كاهش‌فشارخون‌ و ضعف‌ تنفسي‌ طي‌ و بعد ازعمل‌ جراحي‌ از عوارض‌ شايع‌ و مهم‌سوفنتانيل‌ هستند.

 

 

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: مصرف‌ همزمان‌سوفنتانيل‌ با بنزوديازپين‌ها، داروهاي‌تضعيف‌ كننده‌ CNS و داروهاي‌ مهار كننده‌آنزيم‌هاي‌ كبدي‌ باعث‌ تشديد عوارض‌جانبي‌ دارو مي‌شود.

 

 

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ هنگام‌ تجويز دارو بايدامكانات‌ لازم‌ براي‌ كنترل‌علايم‌ مسموميت‌احتمالي‌ با دارو از جمله‌ آنتاگونيست‌هاي‌مواد مخدر در دسترس‌ باشد.

 

2 ـ مقدار مصرف‌ دارو بايد براي‌ هر بيماربه‌طور جداگانه‌ و با توجه‌ به‌ سن‌، وزن‌،اندازه‌ بدن‌، شرايط فيزيكي‌ بيمار، مصرف‌همزمان‌ ساير داروها و طول‌ مدت‌ احتمالي‌عمل‌ جراحي‌ تعيين‌ شود.

 

3 ـ اين‌ دارو ممكن‌ است‌ باعث‌ سختي‌عضلات‌ سينه‌ و شكم‌ شده‌ و در نتيجه‌باعث‌ اختلال‌ در تنفس‌ گردد.

 

4 ـ تزريق‌ وريدي‌ دارو بهتر است‌به‌صورت‌ آهسته‌ و طي‌ حداقل‌ 2 ـ 1 دقيقه‌صورت‌ گيرد.

 

5 ـ اگر چه‌ مصرف‌ بنزوديازپين‌ها ممكن‌است‌ باعث‌ بهبود بيهوشي‌ گردد، احتمال‌افزايش‌ ضعف‌ تنفسي‌ و يا كاهش‌ فشارخون‌ بايد در نظر گرفته‌ شود.

 

6 ـ مصرف‌ متناوب‌ دارو ممكن‌ است‌ باعث‌ايجاد تحمل‌ به‌ اثرات‌ دارو گردد. اين‌ دارومانند ساير داروهاي‌ ضد درد مخدر ممكن‌است‌ باعث‌ ايجاد وابستگي‌ و اعتياد به‌ داروشود.

 

 

 

مقدار مصرف‌:

 

بزرگسالان‌: به‌عنوان‌ داروي‌ بيهوشي‌عمومي‌ مقدار مصرف‌ اوليه‌ آن‌

 

mcg/kg 1 ـ 0/5 است‌ كه‌ در ابتدا تزريق‌وريدي‌ شده‌ و در صورت‌ نياز مقدارمصرف‌ mcg/kg 25 ـ 10 مجددŠ تزريق‌مي‌گردد. مقدار مصرف‌ متوسط آن‌ (درجراحي‌هاي‌ بزرگ‌) مقدار mcg/kg 5 ـ 2است‌ و در صورت‌ نياز مقدار

 

mcg/kg 50 ـ 10 مجددŠ تزريق‌ مي‌گردد.به‌عنوان‌ داروي‌ اصلي‌ در جراحي‌هاي‌بزرگ‌ mcg/kg 30 ـ 5 تزريق‌ وريدي‌مي‌شود و در صورت‌ نياز مقدار

 

50 mcg/kg ـ 25 مجددŠ تزريق‌

 

مي‌گردد.

 

كودكان‌: به‌عنوان‌ داروي‌ اصلي‌ بيهوشي‌در جراحي‌هاي‌ قلبي‌ ـ عروقي‌

 

mcg/kg 25 ـ 10 به‌عنوان‌ مقدار مصرف‌اوليه‌ تزريق‌ وريدي‌ مي‌شود و مصرف‌نگهدارنده‌ تا mcg/kg 50 ـ 25 است‌.

 

 

 

اشكال‌ دارويي‌:

 

Injection : 50 mcg / 10 ml

 

 

 

TETRACAINE HCI

 

موارد مصرف‌: تتراكائين‌ براي‌ ايجادبي‌حسي‌ موضعي‌ يا منطقه‌اي‌، ايجاد اثرضد درد و قبل‌ از اعمال‌ جراحي‌،دندانپزشكي‌ و كانوله‌ نمودن‌ وريدي‌مصرف‌ مي‌شود.

 

 

 

مكانيسم‌ اثر: اين‌ دارو با تثبيت‌ برگشت‌پذيرغشاي‌ سلولهاي‌ عصبي‌ و در نتيجه‌ كاهش‌نفوذپذيري‌ اين‌ غشاء به‌ يون‌ سديم‌، شروع‌و هدايت‌ رفلكسهاي‌ عصبي‌ را متوقف‌مي‌كند. اين‌ عمل‌ از انتشار پتانسيل‌ عمل‌ وهدايت‌ بعدي‌ رفلكسهاي‌ عصبي‌ جلوگيري‌به‌ عمل‌ مي‌آورد.

 

 

 

موارد منع‌ مصرف‌: 1 ـ در صورت‌ وجودبلوك‌ كامل‌ قلبي‌، خونريزي‌ شديد، افت‌شديد فشارخون‌، عفونت‌ در موضع‌ تزريق‌و شوك‌ نبايد از اين‌ دارو براي‌ ايجادانسداد زير عنكبوتيه‌اي‌ استفاده‌ گردد.

 

2 ـ هر گونه‌ سپتي‌ سمي‌ مي‌تواند تحمل‌بيمار را در تزريق‌ در ناحيه‌ زير عنكبوتيه‌كاهش‌ دهد.

 

3 ـ اين‌ دارو نبايد بر روي‌ بافت‌ ملتهب‌،زخمي‌ يا غني‌ از بسترهاي‌ عروقي‌ استفاده‌مي‌شود.

 

4 ـ اين‌ دارو نبايد براي‌ ايجاد بيحسي‌ دربرونكوسكوپي‌ يا سيستوسكوپي‌ استفاده‌شود.

 

 

 

هشدارها: 1 ـ در بيماري‌ CNS به‌ هر دليل‌ ويا اختلالات‌ انعقادي‌ خون‌ با احتياطمصرف‌ شود.

 

2 ـ ضعف‌ طولاني‌ قلبي‌ ـ عروقي‌ و آريتمي‌قلبي‌ در اثر مصرف‌ اين‌ دارو گزارش‌ شده‌است‌.

 

3 ـ احتمال‌ بروز حساسيت‌ به‌ دارو وجوددارد.

 

 

 

عوارض‌ جانبي‌: واكنش‌هاي‌ سيستميك‌ممكن‌ است‌ به‌ سرعت‌ و يا با تاخير و تا 30دقيقه‌ پس‌ از تجويز دارو بروز كند،عوارض‌ با شيوع‌ كم‌ آن‌ عبارتند از كبودي‌رنگ‌ پوست‌، اختلال‌ بينايي‌ و يا دوبيني‌،تشنج‌، سرگيجه‌، زنگ‌ زدن‌ گوش‌، لرزش‌ يارعشه‌، عصبانيت‌ و يا بيقراري‌ غير عادي‌ وتهوع‌ و استفراغ‌. اريتم‌، ادم‌ و خارش‌ نيز درمصرف‌ موضعي‌ دارو گزارش‌ شده‌ است‌.

 

 

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: داروهاي‌ مضعف‌ CNS،از جمله‌ داروهايي‌ كه‌ معمولا قبل‌ ازبيهوشي‌ و يا به‌ عنوان‌ كمك‌ همراه‌ باداروهاي‌ بيحس‌ كننده‌ موضعي‌ مصرف‌مي‌شوند و نيز سولفات‌ منيزيم‌ تزريقي‌ درصورتي‌ كه‌ همزمان‌ با داروهاي‌ بيحس‌كننده‌ موضعي‌ مصرف‌ گردند، ممكن‌ است‌موجب‌ بروز اثرات‌ تضعيف‌ اضافي‌ CNSشوند. داروهاي‌ مسدود كننده‌ بتاآدرنرژيك‌ از طريق‌ كاهش‌ جريان‌ خون‌كبدي‌، سرعت‌ متابوليسم‌ دارو را كاهش‌داده‌ و خطر مسموميت‌ با آن‌ را بالا مي‌برد.سايمتيدين‌ متابوليسم‌ اين‌ دارو را بتاخيرمي‌اندازد و در نتيجه‌ احتمال‌ خطرمسموميت‌ را افزايش‌ مي‌دهد.

 

 

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ در صورت‌ حساسيت‌به‌ ساير بيحس‌ كننده‌ها اين‌ دارو با احتياطو زير نظر پزشك‌ مصرف‌ شود.

 

2 ـ بدليل‌ طولاني‌ بودن‌ زمان‌ بيحسي‌ بايددقت‌ گردد كه‌ اعضاي‌ بيحس‌ شده‌ مجروح‌نگردند.

 

3 ـ مصرف‌ دارو در شيرخواران‌ نارس‌ ويا زير سن‌ يكماهگي‌ توصيه‌ نمي‌شود.

 

 

 

مقدار مصرف‌: براي‌ بيحسي‌ نخاعي‌ پايين‌ستون‌ فقرات‌ مقدار 5 ـ 2 ميلي‌گرم‌

 

(0/5 ـ 0/2 ميلي‌ ليتر) از محلول‌ يك‌ درصدهمراه‌ با دكستروز 10%، در بيحسي‌ ناحيه‌پرينه‌ 5 ميلي‌گرم‌ براي‌ بيحسي‌ ناحيه‌تحتاني‌ پرينه‌ مقدار 10 ميلي‌گرم‌ از محلول‌1% از راه‌ مايع‌ مغزي‌ ـ نخاعي‌ استفاده‌مي‌گردد كه‌ در دكستروز 10% رقيق‌ شده‌است‌. در بيحسي‌ كنار دنده‌ها حداكثر

 

20 ـ 15 ميلي‌گرم‌ از محلول‌ 1% استفاده‌مي‌شود.

 

 

 

اشكال‌ دارويي‌:

 

Injection : 1%

 

 

 

THIOPENTAL SODIUM

 

موارد مصرف‌: تيوپنتال‌ به‌طور عمده‌ براي‌القاي‌ بيهوشي‌ عمومي‌ و به‌ تنهايي‌ به‌عنوان‌بيهوش‌ كننده‌ وريدي‌ در اعمال‌ جراحي‌كوتاه‌ مدت‌ كه‌ حداقل‌ تحريكات‌ دردناك‌ رادارند، مصرف‌ مي‌شود. همچنين‌ به‌عنوان‌داروي‌ كمكي‌ به‌ همراه‌ ساير بيهوش‌كننده‌ها و براي‌ ايجاد خواب‌ در حين‌بيهوشي‌ متعادل‌ همراه‌ با داروهاي‌ ديگرمانند داروهاي‌ ضد درد با شل‌ كننده‌هاي‌عضلاني‌ به‌كار مي‌رود. تيوپنتال‌ ممكن‌است‌ در مقادير كم‌ همراه‌ با داروهاي‌ مخدرو نيتروزاكسايد براي‌ ادامه‌ بيهوشي‌ دراعمال‌ جراحي‌ طولاني‌ مدت‌ به‌كار رود.تيوپنتال‌ به‌صورت‌ مصرف‌ كوتاه‌ مدت‌جهت‌ كنترل‌ حالتهاي‌ تشنجي‌ طي‌ بيهوشي‌استنشاقي‌ يا پس‌ از آن‌، بيحسي‌ موضعي‌ ياساير علل‌ مصرف‌ مي‌شود.

 

تيوپنتال‌ در درمان‌ افزايش‌ فشار داخل‌جمجمه‌اي‌ در صورتي‌ كه‌ وضعيت‌ تنفسي‌بيمار به‌ اندازه‌ كافي‌ كنترل‌ شده‌ باشدمصرف‌ مي‌گردد و نيز ممكن‌ است‌ براي‌كاهش‌ فشار داخل‌ جمجمه‌اي‌ طي‌ استفاده‌از بيهوش‌ كننده‌هاي‌ استنشاقي‌ مصرف‌شود.

 

تيوپنتال‌ به‌ منظور ناركوآناليز در اختلالات‌رواني‌ به‌كار مي‌رود. تيوپنتال‌ با مقاديرمصرف‌ زياد براي‌ جلوگيري‌ از كاهش‌اكسيژن‌ خون‌ و ايسكمي‌ مغز پس‌ از واردشدن‌ آسيب‌ به‌ سر و ساير موارد مشابه‌مصرف‌ شده‌ است‌.

 

 

 

مكانيسم‌ اثر: تيوپنتال‌ يك‌ بيهوش‌ كننده‌ ازدسته‌ باربيتورات‌هاي‌ خيلي‌ كوتاه‌ اثر بوده‌و دستگاه‌ عصبي‌ مركزي‌ را تا حد ايجادخواب‌ و بيهوشي‌ تضعيف‌ مي‌كند. ولي‌ اثرضد دردي‌ ندارد. به‌نظر مي‌رسد كه‌ اين‌دارو از طريق‌ افزايش‌ پاسخ‌ به‌ GABA،كاهش‌ پاسخ‌ به‌ گلوتامات‌ و كاهش‌ مستقيم‌تحريك‌ پذيري‌ بوسيله‌ افزايش‌ هدايت‌غشايي‌ عمل‌ مي‌كند و بدين‌ وسيله‌ موجب‌كاهش‌ تحريك‌ پذيري‌ سلولهاي‌ عصبي‌ وايجاد بيهوشي‌ مي‌گردد.

 

در ضمن‌ با انتقال‌ تكانه‌هاي‌ عصبي‌ به‌طرف‌ قشر مغز تداخل‌ مي‌نمايد.

 

 

 

فارماكوكينتيك‌: به‌ علت‌ حلاليت‌ زياد آن‌ درچربي‌ و درجه‌ يوانيزاسيون‌ كم‌ آن‌ به‌سرعت‌ از سد خوني‌ ـ مغزي‌ عبور كرده‌ واز مغز به‌ ساير بافتهاي‌ بدن‌ منتشرمي‌شود. متابوليسم‌ دارو عمدتŠ كبدي‌ است‌و مقدار كمي‌ از آن‌ نيز در ساير بافتهابه‌ويژه‌ كليه‌ها و مغز متابوليزه‌ مي‌شود.

 

 

 

موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در بيماران‌مبتلا به‌ پورفيري‌ حاد يا پورفيري‌ باتظاهرات‌ پوستي‌ يا سابقه‌ ابتلاي‌ به‌ آن‌نبايد مصرف‌ شود.

 

 

 

هشدارها: در موارد بيماري‌ شديد قلبي‌ ـعروقي‌، كمي‌ فشارخون‌ يا شوك‌،بيماريهاي‌ تنفسي‌ شامل‌ تنگي‌ نفس‌ ياانسداد مجاري‌ تنفسي‌ بخصوص‌ آسم‌مداوم‌ اين‌ دارو بايد با احتياط فراوان‌تجويز شود.

 

 

 

عوارض‌ جانبي‌: واكنش‌هاي‌ آلرژيك‌، دردشكم‌، اضطراب‌ يا بيقراري‌، بثورات‌ جلدي‌،كهير، خارش‌ يا قرمزي‌ پوست‌، تورم‌پلك‌ها يا لبها، كاهش‌ غير عادي‌ فشارخون‌،خس‌ خس‌ سينه‌ و آريتمي‌ قلبي‌ و تضعيف‌دستگاه‌ تنفسي‌، ترومبوفلبيت‌، ضعف‌گردش‌ خون‌ و تحريكات‌ تنفسي‌ با مصرف‌اين‌ دارو گزارش‌ شده‌ است‌.

 

 

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: اين‌ دارو با داروهاي‌مضعف‌ CNS تداخل‌ دارد.

 

 

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ در بيماري‌ حاد كبدي‌،بهتر است‌ مقدار تجويز دارو براي‌ القاءبيهوشي‌ كاهش‌ يابد.

 

 

 

مقدار مصرف‌:

 

بزرگسالان‌: براي‌ القاي‌ بيهوشي‌ عمومي‌بزرگسالان‌ به‌عنوان‌ يك‌ راهنماي‌ كلي‌

 

100 ـ 50 ميلي‌گرم‌ بر حسب‌ نياز يا

 

4mg/kg ـ 3 به‌صورت‌ مقدار مصرف‌ واحدتزريق‌ وريدي‌ مي‌شود. مقدار نگهدارنده‌نيز بايد توسط پزشك‌ براي‌ هر فرد

 

به‌طور جداگانه‌ تعيين‌ شود، ولي‌

 

به‌عنوان‌ يك‌ راهنماي‌ كلي‌ 100 ـ 50ميلي‌گرم‌ برحسب‌ نياز بيمار تزريق‌ وريدي‌مي‌شود. در افزايش‌ فشار وريدي‌ مغزي‌3/5mg/kg ـ 1/5 به‌صورت‌ متناوب‌ كه‌ درصورت‌ نياز تا كاهش‌ فشار داخل‌ جمجمه‌مي‌توان‌ آن‌ را تكرار كرد، تجويز مي‌شود.در حالتهاي‌ تشنجي‌ 125 ـ 50 ميلي‌گرم‌ هرچه‌ سريعتر بعد از شروع‌ تشنج‌ تزريق‌وريدي‌ مي‌شود. و در موارد ناركوآناليزمحلول‌ 2/5 درصد با سرعت‌ 100 ميلي‌گرم‌در دقيقه‌ همزمان‌ با شمارش‌ معكوس‌ از100 توسط بيمار تزريق‌ مي‌شود كه‌ بعد

 

از اختلال‌ در شمارش‌ و قبل‌ از اين‌كه‌

 

خواب‌ واقعي‌ ايجاد شود تزريق‌ را بايد

 

قطع‌ كرد.

 

كودكان‌: براي‌ القاي‌ بيهوشي‌ عمومي‌

 

در كودكان‌ تا 15 سال‌ مقدار مصرف‌

 

براي‌ هر بيمار بايد توسط پزشك‌

 

تعيين‌ گردد ولي‌ به‌عنوان‌ يك‌ راهنماي‌

 

كلي‌ 7 mg/kg ـ 2 تزريق‌ مي‌شود. مقدارمصرف‌ نگهدارنده‌ نيز براي‌ هر بيمار

 

بايد توسط پزشك‌ تعيين‌ گردد، ولي‌به‌عنوان‌ راهنماي‌ كلي‌ mg/kg 1 برحسب‌نياز مي‌باشد.

 

 

 

اشكال‌ دارويي‌:

 

Injection : 500 mg, 1 g

 

 

 

منبع: دارونامه رسمی ایران

 

 

 

Advertisements

دسته‌بندی شده در: آخـریـن مـطـالـب پـزشـکی, بدون دسته بندی, دارو شـنـاسـی

RSS پزشکی

بخشهای تخصصی

RSS تیتر اخبار جدید پزشکی

  • خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.

آرشیو

آمار سایت

  • 2,602,333 hits
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: