بانک اطلاعات پزشکی پاراسات Medical Database Parasat

شمایل

* تشریح بیماریها * اخبار روز پزشکی * مسائل خانوادگی * خواندنیها از شهرستانها

داروهاي ضد تشنج: Anticonvulsant Drugs ، Acetazolamide ، Carbamazepine ، Ethosuximide

ANTICONVULSANT DRUGS

 

 

 

CARBAMAZEPINE  ACETAZOLAMIDE 

 

 

 

LAMOTRIGINE  ETHOSUXIMIDE  

 

 

 

PHENYTOIN  PHENOBARBITAL  

 

 

 

VALPROATE  PRIMIDONE  

 

 

 

هدف‌ از دارو درماني‌ صرع‌، جلوگيري‌از وقوع‌ حملات‌ صرعي‌ است‌ كه‌ با ايجادغلظت‌ پلاسمايي‌ موثري‌ از دارو، امكانپذيرخواهد بود. براي‌ اينكار تنظيم‌ دقيق‌ ميزان‌مصرف‌ دارو ضروري‌ است‌. درمان‌ بايد بامقادير كم‌ دارو شروع‌ و بتدريج‌ افزايش‌يابد تا حملات‌ كنترل‌ شوند و يا اثرات‌ ناشي‌از افزايش‌ بيش‌ از حد داروي‌ مصرفي‌ بروزكند.

 

 

 

تعداد دفعات‌ تجويز دارو، به‌ نيمه‌ عمردارو بستگي‌ دارد، اما بايد تا حد امكان‌تعداد دفعات‌ تجويز اندك‌ باشد تا پذيرش‌آن‌ از سوي‌ بيمار بيشتر شود. بيشترداروهاي‌ ضد صرع‌ را مي‌توان‌ دوبار درروز تجويز نمود. فتوباربيتال‌ و فني‌توئين‌كه‌ نيمه‌عمر طولاني‌ دارند، اغلب‌ يكبار

 

 

 

در روز يعني‌ در موقع‌ خواب‌ تجويزمي‌شوند. اما مواقعي‌ كه‌ مقدار زيادي‌

 

 

 

از يك‌ داروي‌ ضد صرع‌ لازم‌ است‌، ممكن‌است‌ سه‌ بار در روز تجويز شود تا ازاثرات‌ ناخواسته‌ ناشي‌ از غلظت‌ بيش‌ از حدپلاسمايي‌ پرهيز شود. كودكان‌ چون‌نسبت‌ به‌ بزرگسالان‌ داروهاي‌ ضد صرع‌را سريعتر متابوليزه‌ مي‌كنند، به‌ مقدارمصرف‌ و تعداد دفعات‌ تجويز بيشتري‌نيازمندند.

 

 

 

درمان‌ با چند دارو: بطور معمول‌ استفاده‌همزمان‌ از چند داروي‌ ضد صرع‌ توصيه‌نمي‌شود، زيرا بيماران‌ با يك‌ دارو بهتركنترل‌ مي‌شوند. هيچ‌ شاهدي‌ مبني‌ بر اينكه‌با استفاده‌ از تركيب‌ چند داروي‌ ضد صرع‌،اثرات‌ درماني‌ آنها افزايش‌ و سميت‌ آنهاكاهش‌ مي‌يابد، وجود ندارد. در صورتيكه‌با وجود مصرف‌ يك‌ دارو، حملات‌ كنترل‌نشد، بايد داروي‌ دوم‌ به‌ رژيم‌ درماني‌افزوده‌ شود. استفاده‌ بيش‌ از دو داروي‌ضد صرع‌ به‌ دليل‌ دشواري‌ تنظيم‌ مقاديرمصرفي‌ بندرت‌ صورت‌ مي‌گيرد. عيب‌ديگر تركيب‌ درماني‌ اين‌ است‌ كه‌ تداخلات‌دارويي‌ بين‌ داروهاي‌ مختلف‌ ضد صرع‌روي‌ مي‌دهد. استفاده‌ همزمان‌ ازپريميدون‌ و فنوباربيتال‌ باعث‌ مي‌شود كه‌مقدار زيادي‌ از پريميدون‌ در كبد به‌فنوباربيتال‌ تبديل‌ شود.

 

 

 

 

 

 

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: تداخل‌هاي‌ دارويي‌ بين‌داروهاي‌ ضد صرع‌ پيچيده‌ است‌ و بدون‌آنكه‌ اثرات‌ ضد صرع‌ آنها اضافه‌ شودممكن‌ است‌ سميت‌ آنها را بالا ببرد. اين‌تداخلات‌ عمدتا ناشي‌ از القاء يا مهارآنزيم‌هاي‌ كبدي‌ مي‌باشد. بطور كلي‌ اين‌تداخلات‌ بسيار متغير و غير قابل‌ پيش‌بيني‌است‌. بنابراين‌ اندازه‌گيري‌ غلظت‌پلاسمايي‌ در موقع‌ تركيب‌ درماني‌ توصيه‌مي‌گردد.

 

 

 

 

 

 

 

قطع‌ مصرف‌ داروهاي‌ ضد صرع‌: از قطع‌ناگهاني‌ داروهاي‌ ضد صرع‌ بخصوص‌باربيتوراتها و بنزوديازپين‌ها بايد اجتناب‌شود چون‌ ممكن‌ است‌ منجر به‌ عود حملات‌صرعي‌ با شدت‌ بيشتر گردد. كاهش‌ مقدارمصرف‌ بايد بتدريج‌ صورت‌ بگيرد و درمورد باربيتوراتها قطع‌ دارو نياز به‌ ماههاوقت‌ دارد. جايگزيني‌ يك‌ دارو با داروي‌ديگر نيز بايد با احتياط كامل‌ انجام‌ شود وتجويز داروي‌ اول‌ فقط وقتي‌ متوقف‌ گرددكه‌ رژيم‌ دارويي‌ جديد كاملا تثبيت‌ شده‌باشد. تصميم‌ به‌ قطع‌ كامل‌ داروهاي‌ ضدصرع‌ در يك‌ بيمار عاري‌ از تشنج‌ و زمان‌انجام‌ آن‌ غالبا مشكل‌ بوده‌ و به‌ عوامل‌متعددي‌ در خود بيمار بستگي‌ دارد. حتي‌در بيماري‌ كه‌ سالها عاري‌ از تشنج‌ بوده‌،قطع‌ دارو با خطر آغاز حملات‌ صرعي‌همراه‌ است‌. بيماران‌ صرعي‌ مي‌توانندرانندگي‌ كنند (به‌ غير از وسايل‌ نقليه‌ سنگين‌يا عمومي‌) به‌ شرطي‌ كه‌ حداقل‌ يكسال‌ درموقع‌ بيداري‌ عاري‌ از حمله‌ باشند ياحملات‌ آنها موقع‌ خواب‌ بروز كند و اين‌حالت‌ براي‌ حداقل‌ 3 سال‌ تثبيت‌ شده‌ باشدبيماراني‌ كه‌ دچار خواب‌آلودگي‌ ناشي‌ ازداروهاي‌ ضد صرع‌ مي‌شوند، نبايدرانندگي‌ كنند يا با ماشين‌آلاتي‌ كه‌ نياز به‌دقت‌ و هشياري‌ دارند، كار كنند.

 

 

 

 

 

 

 

ACETAZOLAMIDE

 

 

 

موارد مصرف‌: استازولاميد در كنترل‌تشنجات‌ تونيك‌ ـ كلونيك‌ و پارشيال‌،همچنين‌ در صرع‌ غايب‌ atypical، آتونيك‌ وتونيك‌ اثرات‌ سودمندي‌ دارد. اين‌ دارو به‌منظور كاهش‌ فشار داخلي‌ كره‌ چشم‌ درگلوكوم‌ با زاويه‌ باز، گلوكوم‌ ثانويه‌ و ياقبل‌ از جراحي‌ گلوكوم‌ با زاويه‌ بسته‌ نيز به‌كار مي‌رود.

 

 

 

 

 

 

 

مكانيسم‌ اثر: اين‌ دارو مهار كننده‌ آنزيم‌انيدراز كربنيك‌ است‌. احتمال‌ دارد تجمع‌دي‌اكسيد كربن‌ در مغز (بواسطه‌ مهارآنزيم‌ انيدراز كربنيك‌) مسئول‌ اثر ضدصرعي‌ اين‌ دارو باشد.

 

 

 

 

 

 

 

فارماكوكينتيك‌: جذب‌ خوراكي‌ كامل‌ دارد وبصورت‌ تغيير نيافته‌ از طريق‌ كليه‌ها دفع‌مي‌شود.

 

 

 

 

 

 

 

موارد منع‌ مصرف‌: در صورت‌ وجودنارسايي‌ شديد كبدي‌، نارسايي‌ كليه‌،كاهش‌ سديم‌ يا پتاسيم‌ خون‌، اسيدوزهيپركلرميك‌ و حساسيت‌ به‌ سولفوناميدهاكليه‌، نبايد مصرف‌ شود.

 

 

 

 

 

 

 

هشدارها: اين‌ دارو معمولا براي‌ مدت‌طولاني‌ تجويز نمي‌شود. در غير اينصورت‌شمارش‌ عناصر خوني‌ و كنترل‌ غلظت‌الكتروليت‌هاي‌ پلاسما بايد انجام‌ شود. درانسداد ريوي‌ و سالمندان‌ با احتياطمصرف‌ شود.

 

 

 

 

 

 

 

عوارض‌ جانبي‌: پارستزي‌، هيپوكالمي‌،كاهش‌ اشتها، خواب‌ آلودگي‌ و افسردگي‌،گهگاه‌ بثورات‌ جلدي‌، اختلالات‌ خوني‌ وسنگ‌هاي‌ كليوي‌ از عوارض‌ جانبي‌ اين‌دارو محسوب‌ مي‌شوند.

 

 

 

 

 

 

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: اسيد استيل‌ساليسيليك‌ با كاهش‌ دفع‌ استازولاميداحتمال‌ مسموميت‌ با استازولاميد راافزايش‌ مي‌دهد. استازولاميد دفع‌ كينيدين‌را كاهش‌ داده‌ و موجب‌ افزايش‌ غلظت‌پلاسمايي‌ آن‌ مي‌گردد. اين‌ دارو احتمالاخطر استئومالاسي‌ ناشي‌ از بعضي‌ ازداروهاي‌ ضد صرع‌ مثل‌ فني‌توئين‌ راافزايش‌ مي‌دهد. مصرف‌ همزمان‌استازولاميد با كورتيكو استروئيدها،گليكوزيدهاي‌ قلبي‌، سيكلوسپورين‌، مقاديرزياد داروهاي‌ آگونيست‌ گيرنده‌ بتا دو مثل‌ريتودرين‌، سالبوتامول‌ و تربوتالين‌ خطربروز هيپوكالمي‌ را زياد مي‌كند. اين‌ دارودفع‌ ليتيوم‌ را زياد مي‌كند.

 

 

 

 

 

 

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ چون‌ اين‌ دارو ممكن‌است‌ سبب‌ خواب‌آلودگي‌، سرگيجه‌، منگي‌و خستگي‌ شود، در رانندگي‌ و كار باوسايلي‌ كه‌ نياز به‌ هوشياري‌ كامل‌ دارند،احتياط شود.

 

 

 

2 ـ بهتر است‌ از تزريق‌ داخل‌ عضلاني‌ آن‌اجتناب‌ شود.

 

 

 

 

 

 

 

مقدار مصرف‌:

 

 

 

بزرگسالان‌: مقدار 1 g/dayـ0/25 از راه‌خوراكي‌ يا تزريق‌ داخل‌ وريدي‌ در درمان‌صرع‌ و يا گلوكوم‌ در مقادير منقسم‌مصرف‌ مي‌شود.

 

 

 

كودكان‌: مقدار mg/kg 30 ـ 8 حداكثرmg/day 750 مصرف‌ مي‌شود.

 

 

 

 

 

 

 

اشكال‌ دارويي‌:

 

 

 

Tablet : 250 mg

 

 

 

Injection (As Sodium) : 500 mg

 

 

CARBAMAZEPINE

 

موارد مصرف‌: كاربامازپين‌ در درمان‌ انواع‌صرع‌، (به‌غير از صرع‌ كوچك‌) درد عصب‌سه‌ قلو، و به‌عنوان‌ پيشگيري‌ كننده‌ دربيماري‌ مانيك‌ ـ دپرسيو مصرف‌ مي‌شود.

 

 

 

مكانيسم‌ اثر: كاربامازپين‌ باطولاني‌ كردن‌مدت‌ غيرفعال‌ ماندن‌ كانال‌ سديم‌ اولا درنرون‌ پس‌ سيناپسي‌ توانايي‌ آن‌ را براي‌پتانسيل‌ عمل‌هاي‌ تكراري‌ بافركانس‌ زيادكاهش‌ مي‌دهد و ثانيŠ آزادسازي‌ واسطه‌عصبي‌ از نرون‌ پيش‌سيناپسي‌ را مهارمي‌كند و در مجموع‌ انتقال‌ سيناپسي‌ كاهش‌مي‌يابد.

 

 

 

فارماكوكينتيك‌: اين‌ دارو جذب‌ خوراكي‌كاملي‌ دارد، در كبد به‌طور كامل‌ متابوليزه‌شده‌ و متابوليسم‌ خودش‌ را نيز القا مي‌كند.متابوليت‌ آن‌ داراي‌ خاصيت‌ ضدتشنجي‌است‌. نيمه‌ عمر آن‌ 65ـ 25 ساعت‌ است‌ كه‌باتجويز مزمن‌ به‌دليل‌ القاء متابوليسم‌خودش‌ به‌ 29ـ8 ساعت‌ مي‌رسد. دفع‌ داروعمدتŠ كليوي‌ است‌.

 

 

 

موارد منع‌ مصرف‌: در اختلالات‌ هدايتي‌ گره‌AV، سابقه‌ تضعيف‌ مغز استخوان‌ وپورفيري‌ نبايد مصرف‌ شود.

 

 

 

هشدارها: 1 ـ در موارد نارسايي‌ كبدي‌ ياكليوي‌، بيماري‌ بافت‌ هدايتي‌ قلب‌، سابقه‌بروز عوارض‌ خوني‌ در برابر ساير داروهاو گلوكوم‌، بااحتياط مصرف‌ شود.

 

2 ـ سالمندان‌ نسبت‌ به‌عوارض‌ آشفتگي‌،توهم‌، بلوك‌ دهليزي‌ ـ بطني‌ و برادي‌ كاردي‌اين‌ دارو حساس‌ترند.

 

3 ـ اين‌ دارو ممكن‌ است‌ باعث‌ بروزلوكوپني‌ و ترومبوسيتوپني‌، شيوع‌عفونت‌هاي‌ ميكربي‌، تاخير در التيام‌ زخمهاو خونريزي‌ لثه‌ شود.

 

 

 

عوارض‌ جانبي‌: تهوع‌، استفراغ‌، گيجي‌،خواب‌آلودگي‌، سردرد، عدم‌ تعادل‌، توهم‌ وآشفتگي‌، اختلالات‌ بينايي‌ (به‌خصوص‌دوبيني‌)، نيستاگموس‌، اسهال‌ و يبوست‌،بي‌اشتهايي‌، بثورات‌ جلدي‌ گذرا، لوكوپني‌،ترومبوسيتوپني‌، اگرانولوسيتوز و

 

آنمي‌ آپلاستيك‌ از عوارض‌ جانبي‌ داروهستند.

 

 

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: كاربامازپين‌، غلظت‌پلاسمايي‌ كلونازپام‌، فني‌ توئين‌، سديم‌والپروآت‌، اتوسوكسيميد و پريميدون‌ راكاهش‌ مي‌دهد. اريترومايسين‌ و ايزونيازيدغلظت‌ خوني‌ كاربامازپين‌ را بالا مي‌برند.همچنين‌ سميت‌ كبدي‌ ايزونيازيد درمصرف‌ همزمان‌ با كاربامازپين‌ افزايش‌مي‌يابد. داروهاي‌ ضدافسردگي‌ وداروهاي‌ ضد جنون‌، باكاهش‌ آستانه‌تشنج‌، بااثر ضدتشنجي‌ كاربامازپين‌ مقابله‌مي‌كنند. اين‌ دارو متابوليسم‌ داروهاي‌ضدافسردگي‌ سه‌ حلقه‌اي‌، فني‌ تويين‌،هالوپريدول‌ و داروهاي‌ ضد بارداري‌خوراكي‌ را افزايش‌ و غلظت‌ پلاسمايي‌ آنهارا كاهش‌ مي‌دهد و منجر به‌ كاهش‌ اثرات‌آنها مي‌شود. ديلتيازم‌ و وراپاميل‌ اثرات‌كاربامازپين‌ را افزايش‌ مي‌دهند. متابوليسم‌كاربامازپين‌ توسط سايمتيدين‌ كاهش‌ ودر نتيجه‌ غلظت‌ پلاسمايي‌ آن‌ افزايش‌مي‌يابد.

 

 

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ جهت‌ كاهش‌ تحريك‌دستگاه‌ گوارش‌، بهتر است‌ با غذا ميل‌شود.

 

2 ـ از قطع‌ ناگهاني‌ مصرف‌ دارو اجتناب‌ ودر صورت‌ لزوم‌ مقدار دارو به‌تدريج‌كاهش‌ يابد تا از بروز تشنج‌ يا حمله‌ مداوم‌صرعي‌ جلوگيري‌ شود.

 

3 ـ از مصرف‌ همزمان‌ ساير داروهاي‌مضعف‌ CNS بااين‌ دارو اجتناب‌ شود.

 

4 ـ در صورت‌ مصرف‌ اين‌ دارو در موقع‌كار با ماشين‌ آلاتي‌ كه‌ نياز به‌دقت‌ وهوشياري‌ دارند (مثل‌ رانندگي‌) بايد احتياطنمود.

 

5 ـ در صورتيكه‌ مقدار اين‌ دارو از حداقل‌شروع‌ شده‌ و به‌تدريج‌ بافواصل‌ يك‌ هفته‌افزايش‌ پيدا كند، عواض‌ جانبي‌ داروبه‌حداقل‌ مي‌رسد.

 

6 ـ در صورت‌ بروز عوارض‌ قلبي‌ يابثورات‌ جلدي‌ درمان‌ بااين‌ دارو بايدمتوقف‌ گردد.

 

 

 

مقدار مصرف‌:

 

بزرگسالان‌: در درمان‌ صرع‌ ابتدا200ـ100 ميلي‌گرم‌، 1 تا 2 بار در روزمصرف‌ شده‌ كه‌ به‌تدريج‌ افزايش‌ مي‌يابد تابه‌ميزان‌ g/day 1/2ـ0/8 در مقادير منقسم‌برسد. در بعضي‌ موارد ممكن‌ است‌ روزانه‌به‌ 2ـ1/6 گرم‌ دارو نياز باشد. در سالمندان‌مقدار مصرف‌ اوليه‌ كاهش‌ مي‌يابد.

 

كودكان‌: تا يكسال‌ 200 ـ 100 ميلي‌گرم‌،5ـ1 سال‌ 400ـ200 ميلي‌گرم‌، 10ـ5 سال‌600ـ400 ميلي‌گرم‌، 15ـ10 سال‌ 1ـ0/6گرم‌ در روز به‌صورت‌ مقادير منقسم‌مصرف‌ شود.

 

 

 

اشكال‌ دارويي‌:

 

Scored Tablet: 200 mg

 

SR Tablet: 200mg, 400mg

 

 

 

ETHOSUXIMIDE

 

موارد مصرف‌: اتوسوكسيميد در درمان‌صرع‌ كوچك‌ يا غايب‌ به‌كار مي‌رود.

 

 

 

مكانيسم‌ اثر: به‌نظر مي‌رسد كه‌اتوسوكسيميد با كاهش‌ جريان‌ كلسيمي‌خاص‌ در نرون‌هاي‌ تالاموس‌، اثراختصاصي‌ خود را بر صرع‌ كوچك‌ اعمال‌مي‌كند.

 

 

 

فارماكوكينتيك‌: به‌طور كامل‌ و سريع‌ ازدستگاه‌ گوارش‌ جذب‌ مي‌شود. در كبدمتابوليزه‌ شده‌ و از كليه‌ها دفع‌

 

مي‌شود.

 

 

 

هشدارها: در موارد نارسايي‌ كبدي‌ وكليوي‌، پورفيري‌ و اختلالات‌ خوني‌ بايد بااحتياط فراوان‌ مصرف‌ شود.

 

 

 

عوارض‌ جانبي‌: اختلالات‌ گوارشي‌، كاهش‌وزن‌، خواب‌ آلودگي‌، گيجي‌، عدم‌ تعادل‌،ديسكينزي‌، سكسكه‌، ترس‌ از نور، سردردو افسردگي‌، از عوارض‌ جانبي‌ داروهستند.

 

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: ايزونيازيد غلظت‌پلاسمايي‌ اتوسوكسيميد را افزايش‌ مي‌دهدو در نتيجه‌ احتمال‌ سميت‌ با اين‌ دارو رازياد مي‌كند. داروهاي‌ ضد افسردگي‌ و ضدجنون‌ با كاهش‌ آستانه‌ تشنج‌، با اثر ضدتشنجي‌ اين‌ دارو مقابله‌ مي‌كنند.

 

 

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ از قطع‌ ناگهاني‌ اين‌دارو پرهيز شود.

 

2 ـ در صورتي‌ كه‌ همزمان‌ با مصرف‌ اين‌دارو، علائم‌ عفونت‌ بروز كرد، شمارش‌سلولهاي‌ خوني‌ لازم‌ خواهد بود.

 

3 ـ به‌ علت‌ امكان‌ بروز خواب‌ آلودگي‌، درصورت‌ رانندگي‌ يا انجام‌ كارهايي‌ كه‌ نيازبه‌ هوشياري‌ دارند، احتياط شود.

 

 

 

مقدار مصرف‌:

 

بزرگسالان‌ و كودكان‌ بيش‌ از 6 سال‌:ابتدا mg/day 500، مصرف‌ مي‌شود وسپس‌ طي‌ 7 ـ 4 روز 250 ميلي‌گرم‌ به‌ آن‌اضافه‌ مي‌شود تا به‌ ميزان‌ 1/5g/day ـ 1برسد. گاهي‌ اوقات‌ ممكن‌ است‌ به‌ مقدار2g/day نياز باشد.

 

كودكان‌ تا 6 سال‌: ابتدا mg/day 250تجويز شده‌ كه‌ بتدريج‌ تا ميزان‌20mg/kg/day افزايش‌ مي‌يابد.

 

 

 

اشكال‌ دارويي‌:

 

Capsule : 250 mg

 

Syrup : 250 mg / 5 ml

 

 

 

منبع : دارونامه رسمی ایران

 

 

 

 

Advertisements

دسته‌بندی شده در: آخـریـن مـطـالـب پـزشـکی, بدون دسته بندی, دارو شـنـاسـی

RSS پزشکی

بخشهای تخصصی

RSS تیتر اخبار جدید پزشکی

  • خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.

آرشیو

آمار سایت

  • 2,602,134 hits
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: