بانک اطلاعات پزشکی پاراسات Medical Database Parasat

شمایل

* تشریح بیماریها * اخبار روز پزشکی * مسائل خانوادگی * خواندنیها از شهرستانها

دارو هاي ضد انعقاد خون:Factor IX Complex ، Fibrinogen ، Gelatin Modified ، Heparin ، Protamine ، Thrombolytic Agents ، Streptokinase ، Urokinase ، Tranexamic Acid ، Warfarin

 

 

FACTOR IX COMPLEX

 

موارد مصرف‌: كمپلكس‌ فاكتور IX براي‌پشگيري‌ و كنترل‌ خونريزي‌ در بيماران‌مبتلا به‌ كمبود فاكتور IX يا هموفيلي‌ Bمصرف‌ مي‌شود. اين‌ كمپلكس‌ ممكن‌ است‌در درمان‌ خونريزي‌ بيماران‌ هموفيلي‌ A كه‌داراي‌ مهار كننده‌ فاكتور VIII مي‌باشند،مصرف‌ مي‌شود. اين‌ دارو در درمان‌خونريزي‌ ناشي‌ از ضد انعقادهاي‌ خوراكي‌در موارد اضطراري‌ و همچنين‌ دربيماراني‌ كه‌ غلظت‌ مورد نياز فاكتور  IXباانفوزيون‌ پلاسما بدست‌ نمي‌آيد و زماني‌كه‌ جبران‌ حجم‌ خون‌ و گلبولهاي‌ قرمزضروري‌ نباشد، مصرف‌ مي‌شود.

 

 

 

مكانيسم‌ اثر: كمپلكس‌ فاكتور IX حاوي‌فاكتورهاي‌ انعقادي‌ II، VII، IX، X و مقداركمي‌ از پروتئين‌هاي‌ ديگر پلاسما است‌. اين‌فاكتورها در كبد ساخته‌ مي‌شوند. فاكتور IXدر سيستم‌ انعقاد داخلي‌، براي‌ فعال‌ كردن‌فاكتور VIII ضروري‌ است‌ كه‌ به‌ نوبه‌ خودفاكتور VIII نيز فاكتور X را فعال‌ مي‌كند.

 

 

 

فارماكوكينتيك‌: اين‌ فاكتور، داراي‌ نيمه‌ عمردو مرحله‌اي‌ است‌ كه‌ 6 ـ 4 ساعت‌ براي‌ايجاد تعادل‌ در فضاي‌ خارج‌ عروقي‌ و22/5 ساعت‌ براي‌ تجزيه‌ بيولوژيك‌مي‌باشد.

 

 

 

موارد منع‌ مصرف‌: كمپلكس‌ فاكتور IX درمواردي‌ از ابتلاي‌ به‌ بيماري‌ كبدي‌ كه‌ درآن‌ علائم‌ انعقاد داخل‌ عروقي‌ منتشر يافيبرينوليز وجود دارد و در بيماران‌ مبتلابه‌ كمبود خفيف‌ اين‌ فاكتور كه‌ مصرف‌پلاسماي‌ منجمد تازه‌ در آنها كافي‌ است‌،نبايد مصرف‌ شود.

 

 

 

هشدارها: 1 ـ در صورت‌ بروز علائم‌ انعقادداخل‌ عروقي‌، مصرف‌ دارو بايد قطع‌ گردد.براي‌ تشخيص‌ انعقاد داخل‌ عروقي‌، منتشربيمار بايد تحت‌ نظارت‌ دقيق‌ باشد.

 

2 ـ ترومبوز يكي‌ از خطرات‌ كاملا شناخته‌شده‌ دوره‌ پس‌ از عمل‌ جراحي‌ است‌. درموارد اضطراري‌ و زماني‌ كه‌ مصرف‌مقادير زياد كمپلكس‌ فاكتور  IXمورد نيازباشد، استفاده‌ از يك‌ داروي‌ ضد انعقاد به‌عنوان‌ پيشگيري‌ بايد در نظر گرفته‌ شود.

 

3 ـ سرعت‌ تزريق‌ دارو بطور مستقيم‌ دروريد يا هنگام‌ انفوزيون‌ نبايد از ml/min 3تجاوز كند. سرعت‌ تزريق‌ بايد براساس‌پاسخ‌ هر فرد تنظيم‌ شود. معمولا تزريق‌100 واحد در دقيقه‌ بخوبي‌ تحمل‌ مي‌شود.

 

4 ـ مصرف‌ مقادير زياد كمپلكس‌ فاكتور IXدر بيماران‌ با گروه‌ خوني‌ A، B و AB،احتمال‌ هموليز داخل‌ عروقي‌ را افزايش‌مي‌دهد.

 

 

 

عوارض‌ جانبي‌: تب‌ گذرا، لرز، سردرد،برافروختگي‌، گزگز كردن‌ پوست‌ و تغييردر فشار خون‌ و ضربان‌ نبض‌ بندرت‌ بامصرف‌ اين‌ دارو گزارش‌ شده‌ است‌.

 

 

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ توصيه‌ مي‌شود،محلول‌ آماده‌ تزريق‌، طي‌ 3 ساعت‌ پس‌ ازآماده‌ شدن‌ مصرف‌ شود.

 

2 ـ قبل‌ از آماده‌ كردن‌ فاكتور براي‌ تزريق‌،رقيق‌ كننده‌ بايد تا دماي‌ اتاق‌ (حداكثر 37درجه‌) گرم‌ شود.

 

3 ـ سرعت‌ تزريق‌ وريدي‌ يا انفوزيون‌ داروبايد آهسته‌ باشد. در صورت‌ بروز گزگز،سرعت‌ تزريق‌ بايد كاهش‌ يابد.

 

 

 

مقدار مصرف‌: مقدار مصرف‌ كمپلكس‌فاكتور IX در بيماران‌ مبتلا به‌ كمبودفاكتورهاي‌ انعقادي‌، و هموفيلي‌ B به‌ شدت‌كمبود، غلظت‌ مطلوب‌ هر يك‌ از اين‌فاكتورها، وزن‌ بيمار و شدت‌ خونريزي‌بستگي‌ دارد. تعداد دفعات‌ مصرف‌ اين‌ داروبه‌ عنوان‌ مقدار نگهدارنده‌ متغير است‌. بهتراست‌ تنظيم‌ مقدار مصرف‌ براساس‌سنجشهاي‌ انعقادي‌ قبل‌ از درمان‌ و درفواصل‌ زماني‌ مناسب‌ در طول‌ درمان‌ انجام‌گيرد. براي‌ درمان‌ خونريزي‌ در بيماران‌هموفيلي‌ A كه‌ داراي‌ مهار كننده‌ فاكتور VIIIمي‌باشند، مقدار u/kg 75 (وزن‌ ايده‌ال‌ بدن‌)بصورت‌ مقدار واحد از راه‌ وريدي‌ ياانفوزيون‌ تزريق‌ مي‌گردد. در جراحي‌ها وعمل‌هاي‌ جراحي‌ داندان‌، سطح‌ پلاسمايي‌فاكتور  VIIيا IX بايد بالاي‌ 20 درصدنگهداشته‌ شود. تا 8 روز پس‌ از جراحي‌،بيمار بايد تحت‌ مراقبت‌ كامل‌ باشد.

 

 

 

اشكال‌ دارويي‌:

 

For Injection : 250,500, 1000 I.U

 

 

 

FIBRINOGEN

 

موارد مصرف‌: فيبرينوژن‌ براي‌ كنترل‌خونريزي‌ همراه‌ با انعقاد داخل‌ عروقي‌منتشر كه‌ در حالاتي‌ مانند جدا شدن‌زودرس‌ جفت‌، مرگ‌ جنين‌ در رحم‌ وآمبولي‌ مايع‌ آمنيوتيك‌ ديده‌ مي‌شود و پس‌از جراحيهاي‌ بزرگ‌ قفسه‌ سينه‌ يالوزالمعده‌ يا در كمي‌ اكتسابي‌ يا مادر زادي‌فيبرينوژن‌ خون‌ مصرف‌ مي‌شود.

 

 

 

عوارض‌ جانبي‌: فيبرينوژن‌ گاهي‌ باعث‌تاكي‌كاردي‌ و سيانوز مي‌شود. در صورت‌انفوزيون‌ خيلي‌ سريع‌، ممكن‌ است‌ لخته‌داخل‌ عروقي‌ ايجاد شود.

 

 

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ محلول‌ انفوزيون‌ اين‌دارو بايد تازه‌ تهيه‌ شود و پس‌ از تهيه‌ نيزحداكثر تا 3 ساعت‌ مصرف‌ گردد.

 

2 ـ در صورت‌ تشكيل‌ ژل‌ هنگام‌ تهيه‌محلول‌ انفوزيون‌، از مصرف‌ آن‌ بايدخودداري‌ شود.

 

 

 

مقدار مصرف‌: مقدار 8 ـ 2 گرم‌ بصورت‌محلول‌ 2 ـ 1 درصد با سرعت‌ 10ml/minـ5انفوزيون‌ مي‌گردد.

 

مقدار دقيق‌ مصرف‌ برحسب‌ چگونگي‌توقف‌ خونريزي‌ و آزمونهاي‌ انعقادي‌تعيين‌ مي‌گردد.

 

 

 

اشكال‌ دارويي‌:

 

For Injection : 1 g

 

 

 

GELATIN MODIFIED

 

موارد مصرف‌: اين‌ محلول‌ به‌ عنوان‌ حجيم‌كننده‌ پلاسما در موارد شوك‌ ناشي‌ ازكاهش‌ حجم‌ خون‌ و به‌ عنوان‌ جانشين‌مايعات‌ در تعويض‌ پلاسما، جانشين‌پلاسما در گردش‌ خون‌ خارج‌ از بدن‌، براي‌پرفوزيون‌ عضو جدا شده‌ و به‌ عنوان‌محلول‌ حامل‌ براي‌ انسولين‌ مصرف‌مي‌شود.

 

 

 

موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ فرآورده‌ درصورت‌ ابتلاي‌ بيمار به‌ نارسايي‌ احتقاني‌شديد قلب‌ و نارسايي‌ كليه‌ نبايد مصرف‌شود.

 

هشدارها: 1 ـ در بيماراني‌ كه‌ تجويز اين‌محلول‌ احتمالا خطر زيادي‌ بار گردش‌خون‌ راايجاد مي‌كند، (بويژه‌ بيماران‌ مبتلابه‌ نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌ يا عيب‌ كار كليه‌) وبيماران‌ مبتلا به‌ وياسنتز همراه‌ باخونريزي‌ مصرف‌ اين‌ دارو بايد با احتياطصورت‌ گيرد.

 

2 ـ تزريق‌ سريع‌ اين‌ محلول‌، بويژه‌ دربيماراني‌ كه‌ حجم‌ خون‌ آنها طبيعي‌ است‌،ممكن‌ است‌ سبب‌ آزاد شدن‌ مواد مؤثر برعروق‌ مانند هيستامين‌ شود.

 

3 ـ از آنجا كه‌ اين‌ فرآورده‌ حاوي‌ يون‌كليسم‌ است‌، مصرف‌ آن‌ در بيماران‌ تحت‌درمان‌ با گليكوزيدهاي‌ قلبي‌ بايد با احتياطصورت‌ گيرد.

 

4 ـ سرعت‌ انفوزيون‌ به‌ وضعيت‌ بيماربستگي‌ دارد. در حالت‌ عادي‌ 500 ml/hrانفوزيون‌ مي‌شود.

 

5 ـ اين‌ محلول‌ را بايد از راه‌ انفوزيون‌وريدي‌ و با حجمي‌ تقريبا مساوي‌ با حجم‌خون‌ از دسته‌ رفته‌ تجويز نمود.

 

 

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ توصيه‌ مي‌شود قبل‌از انفوزيون‌، محلول‌ تا درجه‌ حرارت‌ بدن‌گرم‌ شود. اين‌ محلول‌ در دماي‌ كمتر از 3درجه‌ بصورت‌ ژل‌ در مي‌آيد كه‌ گرم‌ كردن‌آن‌، اين‌ حالت‌ را از بين‌ مي‌برد.

 

2 ـ مي‌توان‌ اين‌ فرآورده‌ را با سايرمحلولهاي‌ انفوزيون‌ مانند كلرور سديم‌،دكستروز و رينگر يا خون‌ هپارينه‌ وداروهاي‌ محلول‌ در آب‌ مانند انسولين‌ واسترپتوكيناز مخلوط كرد.

 

 

 

مقدار مصرف‌: در بزرگسالان‌ و كودكان‌،در شوك‌ ناشي‌ از كاهش‌ حجم‌ خون‌، ابتدا100 ـ 50 ميلي‌ليتر انفوزيون‌ وريدي‌مي‌شود. اگر حجم‌ خون‌ از دست‌ رفته‌ تا1500 ميلي‌ليتر باشد، از اين‌ دارو مي‌توان‌به‌ تنهايي‌ براي‌ جبران‌ حجم‌ از دست‌ رفته‌استفاده‌ نمود، ولي‌ اگر حجم‌ خون‌ از دست‌رفته‌ بين‌ 4000 ـ 1500 ميلي‌ليتر باشد،تجويز حجم‌هاي‌ مساوي‌ از اين‌ دارو وخون‌ بطور جداگانه‌ ضروري‌ است‌. درصورتي‌ كه‌ حجم‌ خون‌ از دست‌ رفته‌ بيش‌از 4 ليتر باشد، انفوزيون‌ خون‌ و اين‌محلول‌ به‌ نسبت‌ 2 و 1، بطور جداگانه‌ضروري‌ است‌، در سوختگي‌ها مقدار دارودر هر 24 ساعت‌ براساس‌ حاصل‌ ضرب‌درصد سطح‌ سوخته‌ بدن‌ در ml/kg 1تعيين‌ شده‌ كه‌ بايد به‌ مدت‌ دو روز مصرف‌شود.

 

 

 

اشكال‌ دارويي‌:

 

Infusion : Gelayin Succinylate 30 g +

 

NaCl 4.51g + CaCl 0.21gl/1000

 

 

 

HEPARIN

 

موارد مصرف‌: هپارين‌ در پيشگيري‌ ودرمان‌ ترومبوز وريدهاي‌ عمقي‌ و ترومبوآمبولي‌ ريوي‌، پيشگيري‌ از ترومبوآمبولي‌، جلوگيري‌ از انعقاد خون‌ در گردش‌خون‌ خارج‌ بدن‌ طي‌ جراحي‌ قلب‌ وروشهاي‌ دياليز، به‌ عنوان‌ داروي‌ كمكي‌ دردرمان‌ آمبولي‌ شرياني‌ محيطي‌ و كاهش‌خطر بروز ترومبوز مغزي‌ و مرگ‌ دربيماراني‌ كه‌ دچار حمله‌ پيشرونده‌ شديد وناگهاني‌ مي‌شوند، مصرف‌ مي‌شود.

 

 

 

مكانيسم‌ اثر: هپارين‌، بصورت‌ غيرمستقيم‌درجايگاههاي‌ متعدد در هر دو راه‌ داخلي‌ وخارجي‌ انعقاد خون‌ اثر كرده‌ و عمل‌ مهاركننده‌ آنتي‌ ترومبين‌ III (كوفاكتور هپارين‌)را بر چندين‌ فاكتور انعقادي‌ فعال‌ شده‌، ازجمله‌ ترومبين‌ (فاكتور Ha) و فاكتورهاي‌IXa، Xa، XlA، Xlla تشديد مي‌كند. مهارفاكتور فعال‌ شده‌  Xaبا توليد ترومبين‌تداخل‌ كرده‌ و در نتيجه‌ اعمال‌ مختلف‌ترومبين‌ را در انعقاد خون‌ مهار مي‌كند.هپارين‌ همچنين‌ تشكيل‌ كمپلكس‌آنتي‌ترومبين‌ III ـ ترومبين‌ را تسريع‌مي‌نمايد و با اين‌ عمل‌، ترومبين‌ را غير فعال‌كرده‌ و مانع‌ تبديل‌ فيبرينوژن‌ به‌ فيبرين‌مي‌گردد. هپارين‌ از طريق‌ مهار فعال‌ شدن‌فاكتورهاي‌ تثبيت‌ كننده‌ فيبرين‌ توسطترومبين‌، از تشكيل‌ لخته‌ فيبريني‌ پايدارجلوگيري‌ مي‌كند.

 

 

 

فارماكوكينتيك‌: پيوند هپارين‌ به‌ پروتئين‌بسيار زياد است‌. متابوليسم‌ دارو كبدي‌است‌. نيمه‌ عمر هپارين‌ بطور متوسط 1/5ساعت‌ است‌. در صورت‌ تزريق‌ مستقيم‌وريدي‌، شروع‌ اثر دارو فوري‌ است‌. درتزريق‌ زير جلدي‌، شروع‌ اثر معمولا بين‌

 

20 تا 60 دقيقه‌ و تابع‌ وضعيت‌ بيمار است‌.دارو معمولا بصورت‌ متابوليت‌ و از طريق‌كليه‌ دفع‌ مي‌شود.

 

 

 

موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در بيماران‌مبتلا به‌ هموفيلي‌ و ساير اختلالات‌ خوني‌،كمي‌ پلاكت‌ خون‌، اولسرپپتيك‌، خونريزي‌اخير مغزي‌، زيادي‌ شديد فشار خون‌،بيماري‌ شديد كبد، آنوريسم‌ نارسايي‌ كليه‌،پس‌ از صدمات‌ شديد يا جراحي‌ اخير، وحساسيت‌ به‌ هپارين‌ و موارد تهديد به‌سقط نبايد مصرف‌ شود.

 

 

 

هشدارها: 1 ـ اين‌ دارو در موارد زير بايد بااحتياط مصرف‌ شود:

 

بيحسي‌ منطقه‌اي‌ يا انسداد اعصاب‌ ناحيه‌كمر، ديسكرازي‌ خوني‌ بخصوص‌ كمي‌پلاكتهاي‌ خون‌، زايمان‌ اخير، آندوكارديت‌تحت‌ حاد باكتريايي‌، جراحي‌هاي‌ اخيراعصاب‌ يا چشم‌ يا در مواردي‌ كه‌ نياز به‌عمل‌ جراحي‌ اعصاب‌ يا چشم‌ وجود دارد،پريكارديت‌ يا نشت‌ مايع‌ به‌ پريكارد، عيب‌شديد كار كليه‌، جراحي‌ عمده‌ يا زخمهايي‌كه‌ سبب‌ بوجود آمدن‌ سطوح‌ باز و وسيع‌مي‌شوند، صدمه‌ شديد بويژه‌ به‌ دستگاه‌عصبي‌ مركزي‌، زخم‌ يا ساير ضايعات‌فعال‌ گوارشي‌، ادراري‌، تنفسي‌، واسكوليت‌شديد و عيب‌ شديد كار كبد.

 

2 ـ توصيه‌ مي‌شود در بيماراني‌ كه‌ هپارين‌مصرف‌ مي‌كنند، از تزريق‌ عضلاني‌ سايرداروها، به‌ دليل‌ احتمال‌ بروز هماتوم‌ وخونريزي‌ در اطراف‌ محل‌ تزريق‌خودداري‌ شود.

 

3 ـ خونريزي‌ از لثه‌ ممكن‌ است‌ نشانه‌مصرف‌ بيش‌ از حد هپارين‌ باشد. درمان‌ باهپارين‌ خطر بروز خونريزي‌ موضعي‌ طي‌جراحيهاي‌ دهان‌ و پس‌ از آن‌ راافزايش‌مي‌دهد.

 

4 ـ از آنجا كه‌ هپارين‌ از بافتهاي‌ حيواني‌تهيه‌ مي‌شود، توصيه‌ مي‌شود در بيماراني‌كه‌ سابقه‌ حساسيت‌ يا آسم‌ دارند، ابتدامقدار آزمايشي‌ 1000 واحد قبل‌ از شروع‌درمان‌ تزريق‌ شود.

 

5 ـ در صورت‌ استفاده‌ از برنامه‌ درماني‌ بامقادير كامل‌ هپارين‌، مقدار مصرف‌ داروبايد با توجه‌ به‌ نتايج‌ آزمونهاي‌ انعقاد خون‌براي‌ هر فرد تنظيم‌ شود.

 

 

 

عوارض‌ جانبي‌: خونريزي‌، نكروز پوست‌،كمي‌ پلاكت‌ خون‌، واكنش‌هاي‌ حساسيتي‌(از جمله‌ كهير، آنژيوادم‌ و آنافيلاكسي‌)،پوكي‌ استخوان‌ پس‌ از مصرف‌ طولاني‌مدت‌ و بندرت‌ ريزش‌ مو با مصرف‌ اين‌دارو گزارش‌ شده‌ است‌.

 

 

 

تداخل‌هاي‌ داروئي‌: مصرف‌ همزمان‌هپارين‌ با اسيد والپروئيك‌ به‌ علت‌ مهارعملكرد پلاكتها ممكن‌ است‌ موجب‌خونريزي‌ شود. متي‌مازول‌ و پروپيل‌تيواوراسيل‌ باعث‌ كاهش‌ پروترومبين‌خون‌ مي‌شوند. لذا مصرف‌ همزمان‌ اين‌داروها با هپارين‌ ممكن‌ است‌ باعث‌ افزايش‌اثر ضد انعقادي‌ شود. مصرف‌ همزمان‌داروهاي‌ ترومبوليتيك‌، ماننداسترپتوكيناز و اوروكيناز با داروهاي‌ ضدانعقاد، خطر خونريزي‌ را افزايش‌ مي‌دهد.

 

 

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ براي‌ بدست‌ آوردن‌حداكثر اثر بخشي‌ دارو و كاهش‌ امكان‌خونريزي‌، دستورات‌ مربوط به‌ مصرف‌دارو بايد كاملا رعايت‌ شود.

 

2 ـ در طول‌ درمان‌ با هپارين‌، از مصرف‌اسيد استيل‌ ساليسيليك‌ يا داروهاي‌ حاوي‌آن‌، ايبوپروفن‌ و ساير داروهائي‌ كه‌ برروي‌ پلاكت‌ها مؤثرند، خودداري‌ شود.

 

3 ـ پزشك‌ و دندانپزشك‌ بايد از مصرف‌اين‌ دارو آگاه‌ شوند.

 

 

 

مقدار مصرف‌:

 

بزرگسالان‌: برنامه‌ درماني‌ بامقدار كامل‌:از راه‌ زير جلدي‌، ابتدا 20/000 ـ 10/000واحد بصورت‌ عميق‌ (داخل‌ چربي‌) و سپس‌هر 8 ساعت‌ 10/000 ـ 8000 واحد يا هر 12ساعت‌ 20/000 ـ 15/000 واحد يا با توجه‌به‌ نتايج‌ آزمونهاي‌ انعقادي‌ تزريق‌مي‌شود. از راه‌ وريدي‌، ابتدا 10/000 واحدو سپس‌ هر 6 ـ 4 ساعت‌ 10/000 ـ 5000واحد يا u/kg 100 هر 4 ساعت‌ يا با توجه‌ به‌نتايج‌ آزمونهاي‌ انعقادي‌ تزريق‌ مي‌شود. ازراه‌ انفوزيون‌ وريدي‌، مقدار

 

40/000 ـ 20/000 واحد در 1000 ميلي‌ليترمحلول‌ كلرورسديم‌ ايزوتونيك‌ تزريقي‌ درمدت‌ زمان‌ بيش‌ از 24 ساعت‌ مصرف‌مي‌شود. سرعت‌ انفوزيون‌، اغلب‌ 1000واحد در هر ساعت‌ است‌.

 

برنامه‌ درماني‌ با مقادير كم‌:

 

مقدار 5000 واحد 2 ساعت‌ قبل‌ از جراحي‌و 12 ـ 8 ساعت‌ پس‌ از آن‌ بمدت‌ حداكثر 7روز بصورت‌ زير جلدي‌ عميق‌ (داخل‌چربي‌) تزريق‌ مي‌شود.

 

كودكان‌: از راه‌ وريدي‌، ابتدا u/kg 50 وسپس‌ u/kg 100 ـ 50 هر 4 ساعت‌ يابراساس‌ نتايج‌ آزمونهاي‌ انعقادي‌ تزريق‌مي‌شود. از راه‌ انفوزيون‌ وريدي‌، ابتدا50u/kg بصورت‌ مقدار حمله‌اي‌ و سپس‌100 u/kg هر 4 ساعت‌ يا براساس‌ نتايج‌آزمونهاي‌ انعقادي‌ تزريق‌ مي‌شود.

 

 

 

اشكال‌ دارويي‌:

 

Injection : 5000 u/ml, 10,000 u/ml

 

 

 

 

 

PROTAMINE

 

موارد مصرف‌: پروتامين‌ بعنوان‌ درمان‌ درمواردي‌ كه‌ هپارين‌ با مقادير بيش‌ از حدمصرف‌ گردد و منجر به‌ خونريزي‌ شود،بكار مي‌رود. اين‌ دارو همچنين‌ متعاقب‌جراحي‌ قلب‌ يا شريان‌ يا انجام‌ دياليز، براي‌خنثي‌ نمودن‌ اثر هپاين‌ مصرف‌ مي‌شود.

 

 

 

مكانيسم‌ اثر: پروتامين‌ با هپارين‌ تركيب‌مي‌شود و يك‌ كمپلكس‌ پايدار ايجاد مي‌كندو در نتيجه‌ هپارين‌ بي‌اثر مي‌گردد.

 

 

 

فارماكوكينتيك‌: اثر پروتامين‌ طي‌ 30 ثانيه‌ تايك‌ دقيقه‌ شروع‌ مي‌شود و تا دو ساعت‌طول‌ مي‌كشد. طول‌ مدت‌ اثر پروتامين‌ به‌دماي‌ بدن‌ بستگي‌ دارد.

 

عوارض‌ جانبي‌: عوارض‌ شايع‌ عبارتندازبرافروختگي‌، ضربان‌ آهسته‌ و غيرعادي‌ قلب‌، اشكال‌ در تنفس‌، كاهش‌ غيرعادي‌ و ناگهاني‌ فشار خون‌.

 

 

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: پروتامين‌ با بعضي‌ ازآنتي‌بيوتيك‌هاي‌ تزريقي‌، از جمله‌سفالوسپورين‌ها و پني‌سيلين‌هاناسازگاري‌ دارد.

 

 

 

مقدار مصرف‌: در صورت‌ مصرف‌ طي‌ 15دقيقه‌ پس‌ از مصرف‌ هپارين‌ يك‌ ميلي‌گرم‌پروتامين‌ براي‌ خنثي‌ نمودن‌ 100 واحدهپارين‌ سديم‌ بصورت‌ تزريق‌ وريدي‌كفايت‌ مي‌كند، يا اينكه‌ مقدار مصرف‌ آن‌برحسب‌ نتايج‌ آزمون‌ انعقادي‌ خون‌ تعيين‌مي‌گردد.

 

 

 

اشكال‌ دارويي‌:

 

Injection : 10000 UAH/10ml

 

 

 

THROMBOLYTIC AGENTS

 

UROKINASE STREPTOKINASE 

 

داروهاي‌ ترومبوليتيك‌ سيستم‌فيبرينوليتيك‌ درون‌ زاد را فعال‌ نموده‌ وپلاسمينوژن‌ را به‌ پلاسمين‌ تبديل‌ مي‌نمايند.پلاسمين‌ آنزيمي‌ است‌ كه‌ سبب‌ تجزيه‌لخته‌هاي‌ فيبريني‌ و فيبرينوژن‌ و سايرپروتئين‌هاي‌ پلاسما مانند پيش‌سازهاي‌فاكتورهاي‌ V و  VIIIمي‌شود. اوروكينازبطور مستقيم‌ سبب‌ شكسته‌ شدن‌ پيوندپپتيدي‌ مي‌شود، درحاليكه‌ استرپتوكينازبطور غيرمستقيم‌ اثر نموده‌ و از طريق‌تركيب‌ با پلاسمنيوژن‌ و تشكيل‌ كمپلكس‌استرپتوكيناز ـ پلاسمينوژن‌ (كه‌ در نهايت‌ به‌كمپلكس‌ استرپتوكيناز ـ پلاسمين‌ تبديل‌مي‌شود) تشكيل‌ پلاسمين‌ را افزايش‌ مي‌دهد.اين‌ دو كمپلكس‌ باقيمانده‌ پلاسمينوژن‌ را به‌پلاسمين‌ تبديل‌ مي‌كنند.

 

 

 

STREPTOKINASE

 

موارد مصرف‌:استرپتوكيناز در درمان‌ترومبوز وريدهاي‌ عمقي‌، آمبولي‌ ريوي‌،ترومبو آمبولي‌ حاد شرياني‌، شانت‌هاي‌شرياني‌ ـ وريدي‌ حاوي‌ لخته‌ و انفاركتوس‌حاد قلبي‌ مصرف‌ مي‌شود.

 

 

 

فارماكوكينتيك‌: نيمه‌ عمر استوپتوكيناز پس‌از تزريق‌ وريدي‌ 1/5 ميليون‌ واحد بيش‌ ازيكساعت‌ است‌. نيمه‌ عمر كمپلكسهاي‌ فعال‌كننده‌ 23 دقيقه‌ است‌. زمان‌ لازم‌ براي‌رسيدن‌ به‌ اوج‌ اثر برقراري‌ مجددپرفورزيون‌ عضله‌ قلب‌، 20 دقيقه‌ تا2 ساعت‌(متوسط 45 دقيقه‌) پس‌ از شروع‌ درمان‌وريدي‌ است‌. اثر دارو چند ساعت‌ پس‌ ازقطع‌ مصرف‌ از بين‌ مي‌رود. طي‌ 4 ساعت‌پس‌ از قطع‌ درمان‌، زمان‌ ترومبين‌ معمولا به‌كمتر از دو برابر ميزان‌ طبيعي‌ خود مي‌رسد.با وجود اين‌، زمان‌ پروترومبين‌ بندرت‌ممكن‌ است‌ براي‌ مدت‌ 24ـ12 ساعت‌ پس‌ ازتوقف‌ درمان‌ همچنان‌ طولاني‌ باشد.

 

 

 

موارد منع‌ مصرف‌: استرپتوكيناز در مواردزير نبايد مصرف‌ شود:

 

آنوريسم‌ شكافنده‌ يا موارد مشكوك‌ به‌ آن‌،خونريزي‌ فعال‌، تومور مغزي‌، صدمات‌عروق‌ مغزي‌ يا سابقه‌ آن‌، جراحي‌ اعصاب‌درون‌ جمجمه‌اي‌ يا داخل‌ نخاعي‌ طي‌ دوماه‌ قبل‌ از شروع‌ درمان‌، جراحي‌ اخيرقفسه‌ سينه‌، ضربه‌ اخير به‌ سيستم‌ اعصاب‌مركزي‌، زيادي‌ شديد و غير قابل‌ كنترل‌فشار خون‌ و واكنش‌هاي‌ آلرژيك‌ شديد ياآنافيلاكسي‌ به‌ استرپتوكيناز، نقص‌انعقادي‌، اغماء، وجود نشانه‌هاي‌ اخيرقرحه‌ گوارشي‌، خونريزي‌ شديد واژن‌،التهاب‌ حاد لوزالمعده‌ و عيب‌ شديد كار كبد.

 

 

 

هشدارها: 1 ـ اين‌ دارو در موارد زير بايد بااحتياط مصرف‌ شود:

 

وجود هر گونه‌ نقص‌ انعقاد خون‌ اوليه‌ ياثانويه‌، زايمان‌ طي‌ ده‌ روز قبل‌ از شروع‌درمان‌، آندوكارديت‌ باكتريايي‌ تحت‌ حاد،خونريزي‌ شديد مجراي‌ گوارش‌ طي‌ 10 روزقبل‌ از شروع‌ درمان‌، جراحي‌ اعصاب‌ طي‌ 2ماه‌ قبل‌ از شروع‌ درمان‌، بيوپسي‌ اعضاءطي‌ 10 روز قبل‌ از شروع‌ درمان‌، سوراخ‌شدن‌ عروق‌ خوني‌ طي‌ 10 روز قبل‌ از شروع‌درمان‌، هرگونه‌ جراحي‌ بزرگ‌ غير ازجراحي‌ اعصاب‌ يا قفسه‌ سينه‌ طي‌ 10 روزقبل‌ از شروع‌ درمان‌ و ضربه‌ شديد و اخير،تنگي‌ دريچه‌ ميترال‌ همره‌ با فيبريلاسيون‌دهليزي‌ يا ساير نشانه‌هاي‌ ترومبوزاحتمالي‌ در نيمه‌ چپ‌ قلب‌، رتينوپاتي‌ديابتيك‌، درمان‌ با استريتو كيناز طي‌ 5 روزتا 6 ماه‌ قبل‌ از شروع‌ مجدد درمان‌.

 

2 ـ در صورت‌ بروز خونريزي‌ شديد،مصرف‌ دارو بايد قطع‌ شود و در صورت‌نياز فاكتورهاي‌ انعقادي‌ و داروهاي‌ ضدانحلال‌ فيبرين‌ (آپروتينين‌ يا اسيدترانكساميك‌) نيز تجويز شود.

 

3 ـ درمان‌ با داروهاي‌ ترومبوليتيك‌ براي‌موارد مصرف‌ غير از ترومبوز شريان‌كرونر حاد فقط بايد در بيمارستانهايي‌ كه‌داراي‌ تجهيزات‌ و پرسنل‌ تعليم‌ ديده‌ براي‌انجام‌ اقدامات‌ و آزمونهاي‌ تشخيصي‌توصيه‌ شده‌ هستند، صورت‌ گيرد.

 

4 ـ توصيه‌ مي‌شود هنگام‌ تزريق‌استرپتوكيناز، وسايل‌ و داروهايي‌ ماننداپي‌نفرين‌، آدرنو كروتيكوئيدها وضدهيستامين‌ها براي‌ درمان‌ آنافيلاكسي‌در دسترس‌ باشند.

 

5 ـ در طول‌ درمان‌ با اين‌ دارو بيمار بايدكاملا بستري‌ و تحت‌ نظر باشد.

 

 

 

عوارض‌ جانبي‌: عوارض‌ جانبي‌ اين‌ داروعمدتا تهوع‌ و استفراغ‌ و خونريزي‌ است‌. دردپشت‌ نيز با مصرف‌ اين‌ دارو گزارش‌ شده‌است‌. خونريزي‌ معمولا به‌ محل‌ تزريق‌محدود مي‌شود. با وجود اين‌، خونريزي‌درون‌ مغز يا از ساير محل‌ها نيز ممكن‌ است‌بروز نمايد. استرپتوكيناز ممكن‌ است‌ سبب‌بروز واكنش‌هاي‌ آلرژيك‌ شود.

 

 

 

تداخل‌هاي‌ داروئي‌: مصرف‌ همزمان‌داروهاي‌ ضد انعقاد خوراكي‌ يا هپارين‌ بااسترپتوكيناز، به‌ علت‌ افزايش‌ خطرخونريزي‌ بطور كلي‌ توصيه‌ نمي‌شود. درصورت‌ مصرف‌ همزمان‌ داروهاي‌ ضدانحلال‌ فيبرين‌، مانند اسيد ترانكساميك‌ وآپروتينين‌ با استرپتوكيناز، اثرترومبوليتيك‌ اين‌ دارو و اثر ضد انحلال‌فيبرين‌ از بين‌ مي‌رود. مصرف‌ داروهاي‌ضد درد و ضد التهاب‌ غير استروئيدي‌،بخصوص‌ ايندومتاسين‌ و اسيد استيل‌ساليسيليك‌ همزمان‌ با استرپتوكيناز،ممكن‌ است‌ سبب‌ افزايش‌ خطر بروزخونريزي‌ شديد شود.

 

 

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ تكميل‌ دوره‌ درمان‌همراه‌ با استراحت‌ كامل‌ و رعايت‌ كليه‌دستورات‌ پزشك‌ به‌ منظور به‌ حداقل‌رساندن‌ خونريزي‌ ضروري‌ است‌.

 

2 ـ تهيه‌ و رقيق‌ كردن‌ محلول‌ تزريقي‌استرپتوكيناز، بايد براساس‌ توصيه‌هاي‌كارخانه‌ سازنده‌ صورت‌ گيرد.

 

3 ـ در طول‌ درمان‌ با اين‌ دارو بايد از هرگونه‌ اقدام‌ غير ضروري‌ براي‌ بيمارخودداري‌ كرد.

 

 

 

مقدار مصرف‌: در درمان‌ ترومبوز ياآمبولي‌ شرياني‌، ترومبوز وريدهاي‌ عمقي‌يا آمبولي‌ ريوي‌، 250/000 واحد به‌ عنوان‌مقدار مصرف‌ حمله‌اي‌ طي‌ 30 دقيقه‌ تزريق‌مي‌شود و سپس‌ 100/000IU/hr بصورت‌انفوزيون‌ مداوم‌ براي‌ 72 ـ 24 ساعت‌مصرف‌ مي‌گردد. در ترومبوز شريان‌كرونر، از راه‌ وريدي‌ 1/500/000 واحدطي‌ يكساعت‌ و از راه‌ داخل‌ شرياني‌ (ازطريق‌ كانتر) ابتدا 20/000 واحد و سپس‌2000IU/min به‌ مدت‌ يكساعت‌ تزريق‌مي‌شود.

 

 

 

اشكال‌ دارويي‌:

 

For Injection : 250,000 IU, 750,000 IU

 

 

 

UROKINASE

 

موارد مصرف‌: اوروكيناز در شانتهاي‌شرياني‌ ـ وريدي‌ لخته‌اي‌ و كانولهاي‌وريدي‌، ترومبوليز در چشم‌، ترومبوزوريدهاي‌ عمقي‌، آمبولي‌ ريوي‌ و انسدادعروق‌ محيطي‌ مصرف‌ مي‌شود.

 

 

 

فارماكوكينتيك‌: نيمه‌ عمر اوروكيناز تا 20دقيقه‌ است‌. زمان‌ لازم‌ براي‌ رسيدن‌ به‌ اوج‌اثر برقراري‌ مجدد پرفوزيون‌ عضله‌ قلب‌،20 دقيقه‌ تا 2 ساعت‌ (متوسط 45 دقيقه‌)پس‌ از شروع‌ درمان‌ وريدي‌ است‌. اثر داروچند ساعت‌ پس‌ از قطع‌ مصرف‌ از بين‌مي‌رود. طي‌ 4 ساعت‌ پس‌ از قطع‌ درمان‌،زمان‌ ترومبين‌ معمولا به‌ كمتر از دو برابرميزان‌ طبيعي‌ خود مي‌رسد. با وجود اين‌،زمان‌ پروترومبين‌، بندرت‌ ممكن‌ است‌براي‌ مدت‌ 24 ـ 12 ساعت‌ پس‌ از توقف‌درمان‌ همچنان‌ طولاني‌ باشد.

 

 

 

موارد منع‌ مصرف‌: اوروكيناز در مواردزير نبايد مصرف‌ شود:

 

آنوريسم‌ شكافنده‌ يا موارد مشكوك‌ به‌ آن‌،خونريزي‌ فعال‌، تومور مغزي‌، صدمات‌عروق‌ مغزي‌ يا سابقه‌ آن‌، جراحي‌ اعصاب‌درون‌ جمجمه‌اي‌ يا داخل‌ نخاعي‌ طي‌ دوماه‌ قبل‌ از شروع‌ درمان‌، جراحي‌ اخيرقفسه‌ سينه‌، ضربه‌ اخير به‌ سيستم‌ اعصاب‌مركزي‌، زيادي‌ شديد و غير قابل‌ كنترل‌فشار خون‌ و واكنش‌هاي‌ آلرژيك‌ شديد ياآنافيلاكسي‌ به‌ اوروكيناز، نقص‌ انعقادي‌،اغماء، وجود نشانه‌هاي‌ اخير قرحه‌گوارشي‌، خونريزي‌ شديد واژن‌، التهاب‌حاد لوزالمعده‌ و عيب‌ شديد كار كبد.

 

 

 

هشدارها: 1 ـ اين‌ دارو در موارد زير بايد بااحتياط مصرف‌ شود:

 

وجود هر گونه‌ نقص‌ انعقاد خون‌ اوليه‌ ياثانويه‌، زايمان‌ طي‌ ده‌ روز قبل‌ از شروع‌درمان‌، آندوكارديت‌ باكتريايي‌ تحت‌ حاد،خونريزي‌ شديد مجراي‌ گوارش‌ طي‌ 10 روزقبل‌ از شروع‌ درمان‌، جراحي‌ اعصاب‌ طي‌ 2ماه‌ قبل‌ از شروع‌ درمان‌، بيوپسي‌ اعضاءطي‌ 10 روز قبل‌ از شروع‌ درمان‌، سوراخ‌شدن‌ عروق‌ خوني‌ طي‌ 10 روز قبل‌ از شروع‌درمان‌، هرگونه‌ جراحي‌ بزرگ‌ غير ازجراحي‌ اعصاب‌ يا قفسه‌ سينه‌ طي‌ 10 روزقبل‌ از شروع‌ درمان‌ و ضربه‌ شديد و اخير،تنگي‌ دريچه‌ ميترال‌ همراه‌ با فيبريلاسيون‌دهليزي‌ يا ساير نشانه‌هاي‌ ترومبوزاحتمالي‌ در نيمه‌ چپ‌ قلب‌، رتينوپاتي‌ديابتيك‌، درمان‌ با استريتو كيناز طي‌ 5 روزتا 6 ماه‌ قبل‌ از شروع‌ مجدد درمان‌.

 

2 ـ در صورت‌ بروز خونريزي‌ شديد،مصرف‌ دارو بايد قطع‌ شود و در صورت‌نياز فاكتورهاي‌ انعقادي‌ و داروهاي‌ ضدانحلال‌ فيبرين‌ (آپروتينين‌ يا اسيدترانكساميك‌) نيز تجويز شود.

 

3 ـ درمان‌ با داروهاي‌ ترومبوليتيك‌ براي‌موارد مصرف‌ غير از ترومبوز شريان‌كرونر حاد فقط بايد در بيمارستانهايي‌ كه‌داراي‌ تجهيزات‌ و پرسنل‌ تعليم‌ ديده‌ براي‌انجام‌ اقدامات‌ و آزمونهاي‌ تشخيصي‌توصيه‌ شده‌ هستند، صورت‌ گيرد.

 

4 ـ در طول‌ درمان‌ با اين‌ دارو بيمار بايدكاملا بستري‌ و تحت‌ نظر باشد.

 

 

 

عوارض‌ جانبي‌: عوارض‌ جانبي‌ اين‌ داروعمدتا تهوع‌ و استفراغ‌ و خونريزي‌ است‌. دردپشت‌ نيز با مصرف‌ اين‌ دارو گزارش‌ شده‌است‌. خونريزي‌ معمولا به‌ محل‌ تزريق‌محدود مي‌شود. با وجود اين‌، خونريزي‌درون‌ مغز يا از ساير محل‌ها نيز ممكن‌ است‌بروز نمايد.

 

 

 

تداخل‌هاي‌ داروئي‌: مصرف‌ همزمان‌داروهاي‌ ضد انعقاد خوراكي‌ يا هپارين‌ بااوروكيناز، به‌ علت‌ افزايش‌ خطر خونريزي‌بطور كلي‌ توصيه‌ نمي‌شود. در صورت‌مصرف‌ همزمان‌ داروهاي‌ ضد انحلال‌فيبرين‌، مانند اسيد ترانكساميك‌ وآپروتينين‌ با اوروكيناز، اثر ترومبوليتيك‌اين‌ دارو و اثر ضد انحلال‌ فيبرين‌ از بين‌مي‌رود. مصرف‌ داروهاي‌ ضد درد و ضدالتهاب‌ غيراستروئيدي‌، بخصوص‌ايندومتاسين‌ و اسيداستيل‌ ساليسيليك‌همزمان‌ با اوروكيناز، ممكن‌ است‌ سبب‌افزايش‌ خطر بروز خونريزي‌ شديد شود.

 

 

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ تكميل‌ دوره‌ درمان‌همراه‌ با استراحت‌ كامل‌ و رعايت‌ كليه‌دستورات‌ پزشك‌، به‌ منظور به‌ حداقل‌رساندن‌ خونريزي‌ ضروري‌ است‌.

 

2 ـ محلول‌ تزريقي‌ اوروكيناز بايدبلافاصله‌ قبل‌ از مصرف‌ تهيه‌ شود، زيرافرآورده‌ فاقد هرگونه‌ ماده‌ محافظ است‌.باقيمانده‌ مصرف‌ نشده‌ محلول‌ نيز بايددور ريخته‌ شود.

 

3 ـ در طول‌ درمان‌ با اين‌ دارو بايد از هرگونه‌ اقدام‌ غير ضروري‌ براي‌ بيمارخودداري‌ كرد.

 

 

 

مقدار مصرف‌:

 

بزرگسالان‌: در درمان‌ آمبولي‌ ريوي‌ ياترومبوز وريدي‌ حاد، ابتدا IU/kg 4400طي‌ 10 دقيقه‌ انفوزيون‌ وريدي‌ مي‌شود وسپس‌  مقدار IU/kg/hr 4400 براي‌ 12ساعت‌ (در آمبولي‌ ريوي‌) و يا 24 ـ 12ساعت‌ (در ترومبوز وريدهاي‌ عمقي‌)مصرف‌ مي‌شود. در ترومبوز شريان‌كرونر مقدار 6000IU از طريق‌ كاتترتزريق‌ مي‌شود. براي‌ تميز كردن‌ كاتتروريدي‌ پس‌ از خروج‌ كاتتر از وريد بامحلول‌ حاوي‌ 5000IU/ml پر مي‌شود.براي‌ مصرف‌ در چشم‌ 5000IU از دارو در2 ميلي‌ ليتر محلول‌ كلرور سديم‌ 0/09%تزريقي‌ بكار مي‌رود.

 

كودكان‌: براي‌ تميز كردن‌ كاتتر وريدي‌پس‌ از خارج‌ كردن‌ كاتتر از وريد با محلول‌حاوي‌ 5000IU/ml پر مي‌شود.

 

 

 

اشكال‌ دارويي‌:

 

For Injection : 250,000 IU, 750,000 IU

 

 

 

TRANEXAMIC ACID

 

موارد مصرف‌: اسيد ترانكساميك‌ درپيشگيري‌ و درمان‌ خونريزي‌ ناشي‌ ازجراحي‌ دندان‌ در بيماران‌ هموفيليك‌ (افرادي‌كه‌ مبتلا به‌ كمبود فاكتورهاي‌ انعقادي‌ VIII يا IXهستند)، مصرف‌ مي‌شود. اين‌ دارو براي‌توقف‌ خونريزي‌ ناشي‌ از برداشت‌پروستات‌ و همچنين‌ در منوراژي‌ و انژيوادم‌ارثي‌ مصرف‌ مي‌شود.

 

 

 

مكانيسم‌ اثر: اسيد ترانكساميك‌ بطوررقابتي‌ فعال‌ شدن‌ پلاسمينوژن‌ را مهارمي‌كند و در نتيجه‌ تبديل‌ پلاسمينوژن‌ به‌پلاسمين‌ (فيبرينوليزين‌) را كاهش‌ مي‌دهد.اين‌ دارو همچنين‌ بطور مستقيم‌ فعاليت‌پلاسمين‌ را مهار مي‌نمايد، ولي‌ مقادير زيادآن‌ براي‌ ايجاد اين‌ اثر لازم‌ است‌.

 

 

 

فارماكوكينتيك‌: 50 ـ 30 درصد مقدارمصرف‌ از مجراي‌ گوارش‌ جذب‌ مي‌شود.كمتر از 5 درصد دارو متابوليزه‌ مي‌شود.نيمه‌ عمر دارو تقريبا 2 ساعت‌ است‌. زمان‌لازم‌ براي‌ رسيدن‌ به‌ اوج‌ غلظت‌ پلاسمايي‌از راه‌ خوراكي‌ تقريبا 3 ساعت‌ است‌. دارواز راه‌ فيلتراسيون‌ گلومرولي‌ دفع‌ مي‌شود.بيش‌ از 95 درصد دارو بصورت‌ تغييرنيافته‌ دفع‌ مي‌شود. حداكثر تا 39 درصدمقدار مصرف‌ خوراكي‌ و 90 درصد مقدارمصرف‌ تزريقي‌ طي‌ 24 ساعت‌ از راه‌ ادراردفع‌ مي‌شود.

 

 

 

موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در بيماران‌ترومبوآمبوليك‌ نبايد مصرف‌ شود.

 

 

 

هشدارها: 1 ـ اين‌ دارو در موارد زير بايد بااحتياط مصرف‌ شود:

 

بيماران‌ مبتلا به‌ نقص‌ ديد رنگي‌، هماتوري‌شديد (در صورت‌ احتمال‌ انسداد ميز راه‌دارو نبايد مصرف‌ شود) خونريزي‌ زيرعنكبوتيه‌، عيب‌ كار كليه‌، سابقه‌ يا استعدادابتلا به‌ ترومبوز

 

2 ـ در درمان‌ طولاني‌ مدت‌ بيماران‌ مبتلا به‌آنژيوادم‌ ارثي‌، معاينه‌ منظم‌ چشم‌ و انجام‌آزمونهاي‌ كار كبد در پيگيري‌ وضعيت‌بيمار اهميت‌ دارند.

 

3 ـ اسيد ترانكساميك‌ از راه‌ تزريقي‌ بايد

 

با سرعت‌ حداكثر mg/min 100 تجويزشود تا از افت‌ فشار خون‌ جلوگيري‌ شود.

 

 

 

عوارض‌ جانبي‌: تهوع‌، استفراغ‌، اسهال‌ و باتزريق‌ سريع‌ وريدي‌ آن‌ مواردي‌ از تلوتلوخوردن‌ گزارش‌ شده‌ است‌.

 

 

 

مقدار مصرف‌

 

خوراكي‌:

 

براي‌ پيشگيري‌ از خونريزي‌ ناشي‌ ازجراحي‌ دندان‌، يك‌ روز قبل‌ از عمل‌،25mg/kg سه‌ يا چهار بار در روز مصرف‌مي‌شود. پس‌ از جراحي‌ نيز 25mg/kg سه‌ ياچهار بار در روز براي‌ 10 ـ 7 روز پس‌ ازجراحي‌ مصرف‌ مي‌شود. در بيماران‌ مبتلابه‌ عيب‌ متوسط تا شديد كار كليه‌، به‌ دليل‌خطر بروز تجمع‌ دارو، مقادير بين‌ 15mg/kgدو بار در روز و 7/5mg/kg يكبار در روزتوصيه‌ مي‌شود.

 

تزريقي‌:

 

مقدار mg/kg 10 بلافاصله‌ قبل‌ از جراحي‌دندان‌، از راه‌ وريدي‌ تزريق‌ مي‌شود. (پرمصرف‌ خوراكي‌ ارجحيت‌ دارد). پس‌ ازجراحي‌، در بيماراني‌ كه‌ قادر به‌ مصرف‌دارو از راه‌ خوراكي‌ نيستند، mg/kg 10 سه‌يا چهار با در روز به‌ مدت‌ 8 ـ 2 روز تزريق‌وريدي‌ مي‌شود. در بيماران‌ مبتلا به‌ عيب‌متوسط تا شديد كار كليه‌، به‌ دليل‌ خطربروز تجمع‌ دارو، مقادير بين‌ mg/kg 10دوبار در روز و mg/kg 5 يكبار در روزتوصيه‌ مي‌شود.

 

 

 

اشكال‌ دارويي‌:

 

Capsule : 250 mg

 

Scored Tablet : 500 mg

 

Injection : 250 mg/5ml

 

Injection : 100 mg/ml

 

 

 

WARFARIN SODIUM

 

موارد مصرف‌: اين‌ دارو براي‌ پيشگيري‌ ازآمبولي‌ در بيماري‌ روماتيسمي‌ قلب‌ وفيبريلاسيون‌ دهليزي‌، پشگيري‌ از تشكيل‌لخته‌ پس‌ از نصب‌ دريچه‌هاي‌ مصنوعي‌قلب‌، پيشگيري‌ و درمان‌ ترومبوز وريدي‌ وآمبولي‌ ريوي‌ و حملات‌ ايسكميك‌ گذرامصرف‌ مي‌شود.

 

 

 

مكانيسم‌ اثر: وارفارين‌، مانند سايرداروهاي‌ خوراكي‌ ضد انعقاد خون‌، داراي‌اثر غير مستقيم‌ ضد انعقادي‌ است‌ و ازطريق‌ مهار ساخت‌ فاكتورهاي‌ انعقادي‌ II،VII، IX و X در كبد و در مسير وابسته‌ به‌ويتامين‌ K، اثر خود را اعمال‌ مي‌كند.

 

 

 

موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در موارد زيرنبايد مصرف‌ شود: تهديد به‌ سقط جنين‌ ياسقط ناقص‌، آنوريسم‌، خونريزي‌ فعال‌،خونريزي‌ مغزي‌ نخاعي‌، جراحي‌ اخيراعصاب‌، جراحي‌ اخير چشم‌ يا سايرجراحيهاي‌ عمده‌، ديسكرازي‌ خوني‌،هموفيلي‌، تمايل‌ به‌ خونريزي‌، افزايش‌شديد و كنترل‌ نشده‌ فشارخون‌،پريكارديت‌ و قرحه‌ گوارشي‌.

 

 

 

هشدارها: اين‌ دارو در موارد زير بايد بااحتياط مصرف‌ شود:

 

ديابت‌ شديد، زايمان‌ اخير، عيب‌ شديد كاركليه‌، ضربه‌ شديد بويژه‌ به‌ سيستم‌اعصاب‌ مركزي‌، ضايعات‌ دستگاه‌ تنفسي‌يا ادراري‌، واسكونيت‌ شديد، كارسينوم‌احشاء، عيب‌ شديد كار كبد يا سيروز،كمبود ويتامين‌ C و K، بيحسي‌ ناحيه‌اي‌،سوراخ‌ كردن‌ نخاع‌، آندوكارديت‌ تحت‌ حادباكتريايي‌ و پلي‌ ارتريت‌.

 

 

 

عوارض‌ جانبي‌: خونريزي‌، حساسيت‌مفرط، بثورات‌ جلدي‌، ريزش‌ مو، اسهال‌،كاهش‌ هماتوكريت‌، تيره‌ شدن‌ انگشتان‌،نكروز پوست‌، يرقان‌، اختلال‌ در عملكردكبد، تهوع‌، استفراغ‌ و التهاب‌ لوزالمعده‌ بامصرف‌ دارو گزارش‌ شده‌ است‌.

 

 

 

تداخل‌هاي‌ داروئي‌: مصرف‌ همزمان‌وارفارين‌ با داروهاي‌ زير ممكن‌ است‌ اثرضد انعقادي‌ اين‌ دارو را افزايش‌ دهد:آلوپورينول‌، آميودارون‌، استروئيدهاي‌آنابوليك‌، آندروژن‌ها، داروهاي‌ خوراكي‌ضد ديابت‌ (اثر داروهاي‌ فوق‌ نيز ممكن‌

 

است‌ افزايش‌ يابد)، ساليسيلات‌ها از جمله‌اسيد استيل‌ساليسيليك‌، برخي‌ ازسفالوسپورين‌ها، كلرآمفنيكل‌، سايمتيدين‌،كلوفيبرات‌، دانازول‌، دكستران‌، دي‌پيريدامول‌، دي‌ سولفيرام‌، اريتورمايسين‌،جم‌ فيبروزيل‌، ايندومتاسين‌ ايبوپروفن‌،مفناميك‌ اسيد، متي‌ مازول‌، مترونيدازول‌،ناليديكسيك‌ اسيد، اكسي‌ فن‌ بوتازون‌، فني‌توئين‌ (ابتدا افزايش‌ و سپس‌ كاهش‌ اثر ضدانعقادي‌)، پروپيل‌ تيواوراسيل‌، كينيدين‌،سولفوناميدها و هورمون‌هاي‌ تيروئيد،همچنين‌ مصرف‌ همزمان‌ داروهاي‌ زير باوارفارين‌ ممكن‌ است‌ اثر ضد انعقادي‌ اين‌دارو را كاهش‌ دهند:

 

آنتاسيدها، اسيد آسكوريك‌ (در مقاديرزياد)، باربيتورات‌ها، كاربامازپين‌،كلسيترامين‌، داروهاي‌ خوراكي‌ ضدبارداري‌ (ممكن‌ است‌ ار دارو افزايش‌ ياكاهش‌ دهند)، استروژن‌ها، گريزئوفولوين‌،پيريميدون‌، ريفامپين‌ و ويتامين‌ K.

 

 

 

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ انجام‌ آزمون‌ زمان‌پروترومبين‌ و مراجعه‌ به‌ پزشك‌ بطورمنظم‌، به‌ منظور بررسي‌ پيشرفت‌ درمان‌ضروري‌ است‌.

 

2 ـ از مصرف‌ ياقطع‌ ساير داروها از جمله‌ساليسيلات‌ها ياساير داروهايي‌ كه‌ نياز به‌نسخه‌ پزشك‌ ندارند، بدون‌ تجويز پزشك‌،بايد خوداري‌ شود.

 

3 ـ در صورت‌ بروز هرگونه‌ علامت‌خونريزي‌، مراجعه‌ به‌ پزشك‌ ضروري‌است‌.

 

 

 

مقدار مصرف‌: در بزرگسالان‌،10mg/dayـ15 براي‌ 4 ـ 2 روز و سپس‌10mg/dayـ2 براساس‌ نتايج‌ آزمون‌پروترومبين‌ مصرف‌ مي‌شود.

 

 

 

اشكال‌ دارويي‌:

 

Scored Tablet : 2.5 mg, 5 mg

 

 

 

منبع : دارونامه رسمی ایران

 

 

Advertisements

دسته‌بندی شده در: آخـریـن مـطـالـب پـزشـکی, بدون دسته بندی, خـون و تـبـادل مـواد, دارو شـنـاسـی

RSS پزشکی

بخشهای تخصصی

RSS تیتر اخبار جدید پزشکی

  • خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.

آرشیو

آمار سایت

  • 2,602,333 hits
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: