بانک اطلاعات پزشکی پاراسات Medical Database Parasat

شمایل

* تشریح بیماریها * اخبار روز پزشکی * مسائل خانوادگی * خواندنیها از شهرستانها

مقاومت به انسولین

 

مترجم دکتر نگار اصغربیک
 
انسولین هورمونی است که به گلوکز موجود در گردش خون (قند خون) کمک می کند تا به بافت های بدن وارد شده و در آن جا برای تبدیل شدن به انرژی ذخیره شود. انسولین در پاسخ مستقیم به افزایش سطوح گلوکز در خون و به وسیله پانکراس ترشح می شود. اگر میزان طبیعی انسولین نتواند سطح گلوکز خون را کاهش دهد و آن را در بافت ها ذخیره کند تا بعدها به صورت انرژی آزاد شود، پانکراس انسولین بیشتری ترشح می کند. اگرچه در برخی از افراد این حقه کارگر می افتد اما در برخی دیگر این میزان اضافی انسولین باز هم قادر نیست تا گلوکز را برای ورود به بافت ها و تبدیل شدن به شکل انرژی ذخیره شده یاری کند. این افراد همزمان هم گلوکز و هم انسولین بالایی در خونشان دارند. هنگامی که برای ذخیره گلوکز خون در بافت ها مقادیر بالایی از انسولین لازم است، حالتی به نام «مقاومت به انسولین» ایجاد می شود. مقاومت به انسولین بخشی از یک گروه از مشکلات پزشکی است که اغلب با هم و در بیماری به نام سندرم مقاومت به انسولین یا سندرم متابولیک X دیده می شود. این بیماران معمولاً کلسترول بالا و فشار خون بالایی نیز دارند و خطر بروز دیابت تیپ 2 در این افراد بالا است. هیچ آزمونی برای تشخیص مقاومت به انسولین وجود ندارد. در خانواده بسیاری از بیماران مقاوم به انسولین، افرادی مبتلا به دیابت وجود دارند. این افراد معمولاً چاق بوده یا اضافه وزن دارند و به طور منظم ورزش نمی کنند. در حال حاضر، هیچ درمان دارویی توصیه شده ای برای مقاومت به انسولین وجود ندارد. بیماران مبتلا به سندرم مقاومت به انسولین معمولاً سال ها پیش از ابتلا به دیابت، کلسترول بالا و فشار خون بالا، به این حالت دچار می شوند. با کنترل وزن، ورزش کردن روزانه و رژیم غذایی سالم با چربی پایین و فیبر بالا، بسیاری از این بیماران می توانند از بروز بیماری های مزمن جدی اجتناب کنند.

  
علایم مقاومت به انسولین

 
حدود 80 میلیون آمریکایی مقاومت به انسولین دارند که سبب بالا رفتن گلوکز خون و سطوح بالای انسولین در گردش خون می شود.  بیماری های مزمن متعددی با این بیماری مرتبط هستند.

 
مقاومت به انسولین وضعیتی است که در آن حتی در صورت ترشح انسولین کافی به وسیله پانکراس، بافت ها قادر به برداشتن گلوکز از گردش خون نیستند. در نتیجه، پانکراس باز هم انسولین بیشتری ترشح می کند تا با گلوکز بالای خون مقابله کند. بنابراین در سیستم گردش خون یک فرد مبتلا به مقاومت به انسولین، سطوح انسولین و گلوکز بالاست. مقاومت به انسولین بخشی از سندرم مقاومت به انسولین است که در گذشته سندرم X نامیده می شد. این سندرم شامل دیابت تیپ 2، کلسترول بالا، فشار خون بالا و بیماری قلبی نیز بوده و حدود 80 میلیون آمریکایی را مبتلا کرده است. اگرچه هیچ آزمون ساده ای برای تشخیص مقاومت به انسولین وجود ندارد، بیماران مبتلا به سندرم مقاومت به انسولین اغلب برخی از خصوصیات زیر را دارند:

 
·         سابقه خانوادگی دیابت

 
·         سابقه دیابت دوران بارداری یا سابقه سندرم تخمدان پلی کیستیک

 
·         پره دیابت یا قند خون بالاتر از حد طبیعی (پره دیابت واژه ای است که گاهی اوقات برای توصیف افزایش سطح گلوکز خون ناشتا یا گلوکز خون بالاتر از میزان طبیعی پس از آزمون تحمل به گلوکز خوراکی اما ناکافی برای تبدیل شدن به دیابت تیپ 2 به کار می رود.

 
·         چاقی که با نمودار شاخص توده بدن به خصوص با میزان بالای چربی در اطراف کمر مشخص می شود.

 
علایم: هیچ علایم خاصی در افراد مبتلا به مقاومت به انسولین وجود ندارد. هرچند، بیماری های مزمن متعددی وجود دارند که با مقاومت به انسولین در ارتباطند. این بیماری ها عبارت اند از:

 
·         دیابت تیپ 2: این نوع دیابت به وضوح با سطوح بالای انسولین در ارتباط است. پس از سال ها بالا بودن سطوح انسولین که به منظور کمک به کنترل گلوکز بالای خون ترشح می شود در نهایت پانکراس دیگر نمی تواند انسولین مورد نیاز را تامین کند. گلوکز خون شروع به بالا رفتن می کند که به دیابت تیپ 2 منجر می شود.

 
·         هایپرلیپیدمی: کلسترول  HDLپایین (خوب)، کلسترول  LDLبالا )بد) و تری گلیسیرید بالا نتایج آزمایشگاهی معمول در فرد مبتلا به دیابت تیپ 2 هستند.

 
·         فشارخون بالا: فشارخون بالا با مقاومت به انسولین ارتباط دارد اما مشخص نیست که چگونه سطوح بالای انسولین بر فشارخون تاثیر می گذارد.

 
·         بیماری قلبی تصلب شرائین: محققان معتقدند که یک ارتباط قوی بین مقاومت به انسولین و تصلب شرائین وجود دارد اگرچه دانشمندان هنوز در تلاشند تا بفهمند چگونه سطوح بالای انسولین با تغییرات ایجاد شده در سرخرگ ها مرتبط است و از این طریق می تواند منجر به حمله قلبی یا سکته شود.

 
تشخیص: تشخیص بیماری هایی که از مقاومت طولانی مدت به انسولین نشأت می گیرند مشکل نیست. اندازه گیری فشارخون، گلوکز و سطوح کلسترول به منظور دانستن طبیعی یا غیر طبیعی بودن سطوح این عوامل آسان است. آزمودن انسولین بالا در خون بسیار مشکل تر است در نتیجه این آزمون اغلب انجام نمی شود. البته، یک آزمون فیزیکی کامل و از طریق سابقه بیمار می تواند به شناسایی بیمارانی که در خطر بالای ابتلا به سندرم مقاومت به انسولین هستند کمک کند. این بیماران باید به طور منظم متحمل آزمون فیزیکی شوند و در صورت لزوم در شیوه زندگی خود تغییراتی ایجاد کنند.

 
پیشگیری: پیشگیری بهترین درمان برای مقاومت به انسولین و آن گروه از بیماری هایی است که بخشی از سندرم مقاومت به انسولین را تشکیل می دهند. داشتن یک شیوه زندگی سالم موثرترین نسخه برای پیشگیری است. این به معنای دستیابی به یک وزن سالم و ابقاء آن، ورزش کردن به مدت 30 دقیقه در روز یا بیشتر و داشتن یک رژیم غذایی غنی از فیبر و با محتوای پایین چربی است. ورزش و کاهش وزن حقیقتاً به بافت ها کمک می کنند تا به نحو موثرتری به انسولین پاسخ دهند. فیبر نیز مهم است چرا که افزایش فیبر رژیم غذایی سطوح انسولین موجود در گردش خون را کاهش می دهد. در حال حاضر هیچ دارویی که اثربخشی آن در درمان مقاومت به انسولین یا پیشگیری از بروز سندرم مقاومت به انسولین ثابت شده باشد وجود ندارد.
منبع: مهیا نیوز mahyanews.com

 

 

Filed under: آخـریـن مـطـالـب پـزشـکی, غـدد درون ریـز

RSS پزشکی

بخشهای تخصصی

RSS تیتر اخبار جدید پزشکی

  • خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.

آرشیو

آمار سایت

  • 2,637,441 hits
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: