بانک اطلاعات پزشکی پاراسات Medical Database Parasat

شمایل

* تشریح بیماریها * اخبار روز پزشکی * مسائل خانوادگی * خواندنیها از شهرستانها

مقایسه داروهای ضد پوکی استخوان

مترجم: دکتر نگار اصغربیک
 
بر اساس یک گزارش جدید که به وسیله آژانس تحقیقات سلامت و کیفیت AHRQ)) سرمایه گذاری شد، بسیاری از داروها خطر شکستگی های استخوانی را در افراد مبتلا به پوکی استخوان کاهش می دهند، اما داروهایی که معمولاً بیش از همه به این منظور استفاده می شوند یعنی بیوفسفونات ها، نسبت به جایگزین های دیگر موثرتر عمل نمی کنند. آژانس تحقیقات سلامت و کیفیت، بخشی از دپارتمان سلامت و خدمات آمریکا است.

گزارش AHRQ اثربخشی و خطرات 6 بیوفسفونات را با یکدیگر مقایسه کرد. این داروها عبارت بودند از: آلندرونات (فوزاماکس)، اتیدرونات (دیدرونل)، ایباندرونات (بونیوا)، پامیدرونات (آردیا)، رزیدرونات (اکتونل)، و زولدرونیک اسید (زومتا). این گزارش هم چنین استروژن، کلسی تونین، (هورمون سنتتیک)، کلسیم، ویتامین D، تستوسترون، پاراتیروئید هورمون و تنظیم کننده های انتخابی  گیرنده استروژن (SERMs) را مد نظر داشت.

بر طبق این گزارش، هیچ گونه شواهد علمی کافی برای اثبات بهتر بودن بیوفسفونات ها نسبت به استروژن، کلسی تونین یا رالوکسی فن در پیشگیری از شکستگی ها وجود نداشت. هرچند برخی از عوامل از قبیل استروژن و رالوکسی فن (از دسته دارویی SERM) می توانند عوارض جانبی جدی مانند سکته، لخته های خونی در ریه ها یا خونریزی رحمی داشته باشند.

در عین حال اثر بخشی کلسیم و ویتامین D ممکن است بر اساس دوزبندی و این که آیا بیمار مصرف کننده این داروها در خطر شکستگی قرار دارد یا نه، متغیر باشد. شواهد اندکی برای مقایسه مکمل ها با درمان های دیگر پوکی استخوان وجود دارد.

در این گزارش هم چنین مشخص شد که بسیاری از بیماران، مصرف داروهای خود را قطع می کنند. برخی به دلیل این که هیچ علایمی از پوکی استخوان را تجربه نمی کنند و بقیه به دلیل عوارض جانبی دارو یا به دلیل تکرر زیاد دوز بندی، مبادرت به قطع داروهایشان می کنند. این یافته برای مکمل هایی از قبیل کلسیم صادق بود. عدم مصرف داروها بر اساس دستورات پزشک شانس بروز شکستگی های استخوانی را افزایش     می دهد. احتمال پیروی از دستورات پزشک در بیمارانی که فرمولاسیون های هفتگی بیوفسفونات ها را مصرف می کنند نسبت به فرمولاسیون های روزانه بیشتر است. بر اساس این گزارش مقاله ای در سالانه طب داخلی به صورت آن لاین منتشر می شود.

کارولین کلانسی مدیر AHRQ گفت: «از آنجایی که طول عمر بیشتر آمریکایی ها افزایش یافته است، پوکی استخوان تاثیر زیادی بر سلامت و کیفیت زندگی آنان خواهد داشت. این گزارش به پزشکان و بیماران کمک خواهد کرد که بدانند در مورد درمان های در دسترس چه چیزهایی را واقعاً می دانند و چه چیزهایی را نمی دانند.

پوکی استخوان یک بیماری اسکلتی است که حدود 44 میلیون آمریکایی به خصوص زنان یائسه را مبتلا کرده است. این بیماری زمانی رخ می دهد که تجزیه بافتی، دانسیته استخوان را در ستون فقرات، لگن و نواحی دیگر کاهش می دهد. برخی از افراد مبتلا به شکستگی استخوان دچار ناتوانی شده یا درد مزمن را تجربه می کنند. روی هم رفته، حدود نیمی از زنان 50 ساله و بالاتر در طول زندگی شان شکستگی استخوانی ناشی از پوکی استخوان خواهند داشت. حدود یک چهارم افرادی که شکستگی لگن داشته اند در عرض یک سال فوت خواهند کرد.

بیوفسفونات ها معمول ترین داروهایی هستند که به منظور درمان پوکی استخوان به کار می روند. این داروهای غیر هورمونی به استخوان متصل شده و از آن در برابر تجزیه بافتی محافظت می کنند. از نتایج تجزیه و تحلیل AHRQ مشخص شد که پنج بیوفسفونات- آلندرونات، اتیدورنات، ایباندرونات، رزیدرونات و زولدرونیک اسید به اضافه کلسی تونین، هورمون پاراتیروئید، استروژن و رالوکسی فن از شکستگی های ستون مهره ای پیشگیری می کنند. شواهد هم چنین نشان می دهد که آلندرونات، رزیدرونات و زولدرونیک اسید هم چنین استروژن، و هورمون پاراتیروئید از شکستگی های لگن و شکستگی های غیر ستون مهره ای دیگر جلوگیری می کنند.

هرچند مقایسه مستقیم، برتری بیوفسفونات ها را در مقابل درمان های پیشگیرانه دیگر شکستگی های استخوانی نشان نداده است. در این رده دارویی هیچ یک از بیوفسفونات ها  ثابت نکرده اند که اثربخش ترین دارو هستند.

گزارش AHRQ، مقایسه اثربخشی درمان های موجود برای پیشگیری از شکستگی ها در مردان و زنان با دانسیته استخوانی پایین یا پوکی استخوان نام دارد. در این گزارش، شواهد علمی 101 مقاله منتشر شده خلاصه شده است.

برخی از نتایج به دست آمده به قرار زیر است:

درمیان زنان یائسه مبتلا به پوکی استخوان آلندرونات، اتیدرونات، ایباندرونات، رزیدرونات، کلسی تونین، تری پاراتید (نوعی PTH) و رالوکسی فن خطر شکستگی را کاهش می دهند.

هیچ گونه شواهد کافی وجود ندارد که در پیشگیری از شکستگی های ناشی از پوکی استخوان، ورزش یا مصرف تستوسترون چگونه با داروها قابل مقایسه هستند.

کلسی تونین، رزیدرونات و تری پاراتید خطر شکستگی را در مردان کاهش می دهند.

برای کسانی که بیشتر در معرض خطر زمین خوردن هستند، مانند افراد با فلج ناقص یا افراد مبتلا به بیماری پارکینسون، خطر شکستگی در صورت درمان با آلندرونات، رزیدرونات یا ویتامین D کاهش می یابد.

خطرات مرتبط با بسیاری از درمان های پوکی استخوان معمولاً کم یا با شدت متوسط هستند. اگرچه در آزمایشات انجام شده با تمام بیوفسفونات ها به جز زولدرونیک اسید زخم مری گزارش شد، اما این مسأله در بیمارانی که این داروها را مصرف نمی کردند نیز رخ داد.

بیمارانی که رالوکسی فن مصرف می کردند با افزایش خطر لخته های خونی در ریه ها و نواحی دیگر، همینطور مشکلات خفیف قلبی از قبیل درد قفسه سینه یا طپش قلب مواجه شدند.

در موارد نادر، تخریب استخوان آرواره در بیماران سرطانی دریافت کننده بیوفسفونات های وریدی با دوزهای بالا رخ می دهد.

این گزارش در مورد داروهای ضد پوکی استخوان، جدیدترین تجزیه و تحلیل برنامه مراقبت سلامت AHRQ است. این برنامه نماد تلاش دولتی مهمی در راستای مقایسه درمان های جایگزین برای بیماری های مهم و ارائه یافته های عمومی است. هدف این برنامه کمک به بیماران، پزشکان، پرستاران و دیگر دست اندرکاران سیستم سلامت است تا موثرترین درمان ها را انتخاب کنند. در سایت هاي زیر می توان به اطلاعات مربوط به این برنامه شامل گزارشات کامل دسترسی پیدا کرد.
منبع:»
 
چ گونه شواهد علمی کافی برای اثبات بهتر بودن بیوفسفونات ها نسبت به استروژن، کلسی تونین یا رالوکسی فن در پیشگیری از شکستگی ها وجود نداشت. هرچند برخی از عوامل از قبیل استروژن و رالوکسی فن (از دسته دارویی SERM) می توانند عوارض جانبی جدی مانند سکته، لخته های خونی در ریه ها یا خونریزی رحمی داشته باشند.

در عین حال اثر بخشی کلسیم و ویتامین D ممکن است بر اساس دوزبندی و این که آیا بیمار مصرف کننده این داروها در خطر شکستگی قرار دارد یا نه، متغیر باشد. شواهد اندکی برای مقایسه مکمل ها با درمان های دیگر پوکی استخوان وجود دارد.

در این گزارش هم چنین مشخص شد که بسیاری از بیماران، مصرف داروهای خود را قطع می کنند. برخی به دلیل این که هیچ علایمی از پوکی استخوان را تجربه نمی کنند و بقیه به دلیل عوارض جانبی دارو یا به دلیل تکرر زیاد دوز بندی، مبادرت به قطع داروهایشان می کنند. این یافته برای مکمل هایی از قبیل کلسیم صادق بود. عدم مصرف داروها بر اساس دستورات پزشک شانس بروز شکستگی های استخوانی را افزایش     می دهد. احتمال پیروی از دستورات پزشک در بیمارانی که فرمولاسیون های هفتگی بیوفسفونات ها را مصرف می کنند نسبت به فرمولاسیون های روزانه بیشتر است. بر اساس این گزارش مقاله ای در سالانه طب داخلی به صورت آن لاین منتشر می شود.

کارولین کلانسی مدیر AHRQ گفت: «از آنجایی که طول عمر بیشتر آمریکایی ها افزایش یافته است، پوکی استخوان تاثیر زیادی بر سلامت و کیفیت زندگی آنان خواهد داشت. این گزارش به پزشکان و بیماران کمک خواهد کرد که بدانند در مورد درمان های در دسترس چه چیزهایی را واقعاً می دانند و چه چیزهایی را نمی دانند.

پوکی استخوان یک بیماری اسکلتی است که حدود 44 میلیون آمریکایی به خصوص زنان یائسه را مبتلا کرده است. این بیماری زمانی رخ می دهد که تجزیه بافتی، دانسیته استخوان را در ستون فقرات، لگن و نواحی دیگر کاهش می دهد. برخی از افراد مبتلا به شکستگی استخوان دچار ناتوانی شده یا درد مزمن را تجربه می کنند. روی هم رفته، حدود نیمی از زنان 50 ساله و بالاتر در طول زندگی شان شکستگی استخوانی ناشی از پوکی استخوان خواهند داشت. حدود یک چهارم افرادی که شکستگی لگن داشته اند در عرض یک سال فوت خواهند کرد.

بیوفسفونات ها معمول ترین داروهایی هستند که به منظور درمان پوکی استخوان به کار می روند. این داروهای غیر هورمونی به استخوان متصل شده و از آن در برابر تجزیه بافتی محافظت می کنند. از نتایج تجزیه و تحلیل AHRQ مشخص شد که پنج بیوفسفونات- آلندرونات، اتیدورنات، ایباندرونات، رزیدرونات و زولدرونیک اسید به اضافه کلسی تونین، هورمون پاراتیروئید، استروژن و رالوکسی فن از شکستگی های ستون مهره ای پیشگیری می کنند. شواهد هم چنین نشان می دهد که آلندرونات، رزیدرونات و زولدرونیک اسید هم چنین استروژن، و هورمون پاراتیروئید از شکستگی های لگن و شکستگی های غیر ستون مهره ای دیگر جلوگیری می کنند.

هرچند مقایسه مستقیم، برتری بیوفسفونات ها را در مقابل درمان های پیشگیرانه دیگر شکستگی های استخوانی نشان نداده است. در این رده دارویی هیچ یک از بیوفسفونات ها  ثابت نکرده اند که اثربخش ترین دارو هستند.

گزارش AHRQ، مقایسه اثربخشی درمان های موجود برای پیشگیری از شکستگی ها در مردان و زنان با دانسیته استخوانی پایین یا پوکی استخوان نام دارد. در این گزارش، شواهد علمی 101 مقاله منتشر شده خلاصه شده است.

برخی از نتایج به دست آمده به قرار زیر است:

درمیان زنان یائسه مبتلا به پوکی استخوان آلندرونات، اتیدرونات، ایباندرونات، رزیدرونات، کلسی تونین، تری پاراتید (نوعی PTH) و رالوکسی فن خطر شکستگی را کاهش می دهند.

هیچ گونه شواهد کافی وجود ندارد که در پیشگیری از شکستگی های ناشی از پوکی استخوان، ورزش یا مصرف تستوسترون چگونه با داروها قابل مقایسه هستند.

کلسی تونین، رزیدرونات و تری پاراتید خطر شکستگی را در مردان کاهش می دهند.

برای کسانی که بیشتر در معرض خطر زمین خوردن هستند، مانند افراد با فلج ناقص یا افراد مبتلا به بیماری پارکینسون، خطر شکستگی در صورت درمان با آلندرونات، رزیدرونات یا ویتامین D کاهش می یابد.

خطرات مرتبط با بسیاری از درمان های پوکی استخوان معمولاً کم یا با شدت متوسط هستند. اگرچه در آزمایشات انجام شده با تمام بیوفسفونات ها به جز زولدرونیک اسید زخم مری گزارش شد، اما این مسأله در بیمارانی که این داروها را مصرف نمی کردند نیز رخ داد.

بیمارانی که رالوکسی فن مصرف می کردند با افزایش خطر لخته های خونی در ریه ها و نواحی دیگر، همینطور مشکلات خفیف قلبی از قبیل درد قفسه سینه یا طپش قلب مواجه شدند.

در موارد نادر، تخریب استخوان آرواره در بیماران سرطانی دریافت کننده بیوفسفونات های وریدی با دوزهای بالا رخ می دهد.

این گزارش در مورد داروهای ضد پوکی استخوان، جدیدترین تجزیه و تحلیل برنامه مراقبت سلامت AHRQ است. این برنامه نماد تلاش دولتی مهمی در راستای مقایسه درمان های جایگزین برای بیماری های مهم و ارائه یافته های عمومی است. هدف این برنامه کمک به بیماران، پزشکان، پرستاران و دیگر دست اندرکاران سیستم سلامت است تا موثرترین درمان ها را انتخاب کنند. در سایت هاي زیر می توان به اطلاعات مربوط به این برنامه شامل گزارشات کامل دسترسی پیدا کرد.
منبع:مهیانیوز

Filed under: آخـریـن مـطـالـب پـزشـکی, ارتـپـدی مـفاصـل عـضـلات

RSS پزشکی

بخشهای تخصصی

RSS تیتر اخبار جدید پزشکی

  • خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.

آرشیو

آمار سایت

  • 2,637,441 hits
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: