بانک اطلاعات پزشکی پاراسات Medical Database Parasat

شمایل

* تشریح بیماریها * اخبار روز پزشکی * مسائل خانوادگی * خواندنیها از شهرستانها

ديابت و عوارض چشمي و کليوي آن

ديابت شيرين يک اختلال متابوليک است که با هيپرگليسمي مشخص مي‌شود. عوارض مزمن ديابت بسياري از ارگانهاي بدن را درگير مي‌نمايد. عوارض عروقي ديابت شامل عوارض ميکرو واسکولر و ماکرو واسکولر است که رتينوپاتي، نوروپاتي و نفروپاتي جزء دسته ميکروواسکولرهستند.

 

            نفروپاتي ديابتي علت اصلي ESRD و همچنين علت اصلي معلوليت‌ها و مرگ و مير مرتبط با ديابت شيرين است. همچنين، ديابت شيرين علت اصلي کوري در سنين 20 تا 74 سالگي در ايالات متحده مي‌باشد.

 

 

روش تحقيق:

 

اين تحقيق با بررسي 261 بيمار تحت پوشش مرکز تحقيقات ديابت قم و کلينيک ديابت بيمارستان کامکار قم در سالهاي 84 تا 85 انجام شد.

 

            کليه‌ي اطلاعات مورد نياز در پرسش نامه ثبت شده و با استفاده از نرم افزار  SPSS آناليز گرديد.

 

در اين بررسي براي تعيين شيوع رتينوپاتي از گزارش مشاوره‌‌ي چشم که توسط افتالمولوژيست تهيه شده بود استفاده گرديد و جهت بررسي عوارض کليوي از آزمايش ادرار 24 ساعته‌ي بيماران استفاده شد. پروتئين توتال ادرار 24 ساعته ملاک تشخيص پروتئينوري بود که ميزان پروتئين بين 30 تا 300 ميلي‌گرم در روز ميکروپروتئينوري و پروتئين بالايmg/d 300 ماکروپروتئينوري بود. وجود ميکروپروتئينوري و ماکروپروتئينوري نشان دهنده‌ي نفروپاتي در بيماران مورد نظر مي‌باشد.

 

نتايج:

 

در اين بررسي 261 بيمار مبتلا به ديابت شرکت داشتند. از اين تعداد 89 نفر (1/34%) مرد و 172 نفر (9/69%) زن بودند که 23 مورد (8/8%) مبتلا به ديابت نوع 1 و 238 مورد (2/91%) مبتلا به ديابت نوع 2 بودند.

 

            ميانگين سني بيماران 21/52 سال و مدت زمان متوسط ابتلا به ديابت در آنها 08/9 سال و ميانگين BMI در آنهاkg/m2  3/29 بود.

 

            سابقه‌ي فشارخون بالا در 103 نفر (5/39%)، سابقه‌ي‌ هيپرليپيدمي در 128 نفر(49%)، سابقه‌ي‌ بيماري عروق کرونر قلب در 41 نفر(7/15%) وسابقه‌ي بيماري عروق مغز در4 نفر (5/1%) مثبت بود.

 

            روش درمان ديابت در کليه‌ي بيماران استفاده از دارو بود و هيچکدام فقط با رژيم غذايي درمان نمي‌شدند. 36 نفر (8/13%) فقط انسولين و 193 نفر(9/73%) فقط داروهاي خوراکي و 32 نفر (3/12%) از هر دو نوع دارو استفاده مي‌کردند. 199 نفر (2/76%) رژيم‌ غذايي را هم رعايت مي‌نمودند.

 

ميزان کلي رتينوپاتي در اين جمعيت 1/39% بود که از اين ميزان 6/27% غير پروليفراتيو و 5/11% پروليفراتيو بودند. شدت رتينوپاتي غير پروليفراتيو به اين صورت بود که 3/15% خفيف 7/7% متوسط و 6/4% شديد. شيوع ادم ماکولر (CSME) 8/3% بود.

 

            ميزان فراواني نفروپاتي براساس پروتئينوري 72% بود که تعداد 159 نفر (9/60%) مبتلا به ميکروپروتئينوري و 29 نفر (1/11%) مبتلا به ماکروپروتئينوري بودند.

 

شيوع نوروپاتي حسي ديستال 8/54% و شيوع زخم پاي ديابتي 8/8% بود.

 

            در اين بررسي ريسک  فاکتورهايي که با رتينوپاتي ارتباط معني‌داري داشتند عبارتند از سابقه‌‌ي فشارخون بالا، نفروپاتي ديابتي، نوروپاتي حسي ديستال، سن بالا، مدت زمان ابتلا به ديابت و بالا بودن تراز HbA1C. در صورتي‌که سابقه‌ي مصرف سيگار، زخم پاي ديابتي، نوع ديابت،BMI  و جنسيت و ميزان چربي‌هاي خون با رتينوپاتي مرتبط نبودند.

 

            نفروپاتي ديابتي با مدت زمان ابتلا به ديابت و تراز HbA1C و نوروپاتي و زخم‌ پاي ديابتي ارتباط معني‌داري داشت، در حالي که  با فشارخون بالا و سابقه‌ي مصرف سيگار و جنسيت و نوع ديابت و BMI و سن و چربي‌هاي خون مرتبط نبود.

 

            در بررسي‌هاي مختلفي که قبلاً انجام شده است، شيوع رتينوپاتي از کمتر از 10% تا بالاي 50% گزارش شده است. شيوع رتينوپاتي در بررسي UKPDS 35% بوده است و در يک بررسي که در شهر يزد انجام شده 3/39% گزارش شده است. در بررسي شيوع رتينوپاتي ديابتي 1/39% مي‌باشد که با سنجش‌هاي قبلي مطابقت دارد.

 

            شيوع نفروپاتي ديابتي در اين تحقيق 72% است که 9/60% آن ميکروپروتئينوري و 1/11% ماکروپروتئينوري مي‌باشد. در حالي که منابعي مثل طب داخلي هاريسون شيوع نفروپاتي در ديابت نوع 2 را حدود 20% و در ديابت نوع 1 حدود 30% بيان کرده‌اند.

 

            در بررسي شهر يزد شيوع نفروپاتي 5/40% بود که 9/25% آن ميکروآلبومينوري و 5/14% ماکروآلبومينوري بوده است. البته در برخي بررسي‌ها مثل Eramus شيوع ميکروآلبومينوري بالاتر از 55% هم گزارش شده است. شيوع بالاي نفروپاتي در بررسي ما به دليل اندازه‌گيري پروتئين توتال ادرار 24 ساعته به جاي آلبومين بوده است. همچنين عواملي که به طور کاذب باعث مثبت شدن پروتئين ادرار مي‌شود نظير ورزش، تب، عفونتهاي ادراري، نارسايي قلبي و… در اين بيماران بررسي نشده است.

 

نتيجه‌گيري:

 

در نهايت مي‌توان نتيجه‌گرفت که عوارض چشمي و کليوي ديابت خصوصاً ميکروپروتئينوري در جمعيت مورد بررسي شيوع بالايي دارد و مهمترين عوامل خطر آنها، کنترل ضعيف قند خون، مدت زمان ابتلاي به ديابت، سن بالا و فشارخون بالا مي‌باشد.

نگارش یافته توسط دکتر امير داودآبادي فراهاني    

 

منبع: پزشکی امروز

 

 

 

دسته‌بندی شده در: چـشـم پـزشـکـی, آخـریـن مـطـالـب پـزشـکی, دسـتـگـاه دفـع ادرار, غـدد درون ریـز

RSS پزشکی

بخشهای تخصصی

RSS تیتر اخبار جدید پزشکی

  • خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.

آرشیو

آمار سایت

  • 2,591,870 hits
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: