بانک اطلاعات پزشکی پاراسات Medical Database Parasat

شمایل

* تشریح بیماریها * اخبار روز پزشکی * مسائل خانوادگی * خواندنیها از شهرستانها

اختلالات هايپرتانسيو در بارداری

فريبا اسدي   

اختلالات هيپرتانسيوي که حاملگي را عارضه‌دار مي‌کنند، اختلالات شايع هستند و همراه با خونروي و عفونت، ثلاثه‌ي (ترياد) مرگ آوري را تشکيل مي‌دهند که قسمت اعظم بيمارگني و مرگ و مير مرتبط با حاملگي را باعث مي‌شوند. بر طبق نظر «مرکز ملي آمار بهداشتي» در سال 1998 هيپرتانسيون مرتبط با حاملگي شايعترين عامل خطر طبي بوده است.

 

 

پره اکلامپسي:

 

پره اکلامپسي نوعي سندرم اختصاصي حاملگي است که در آن اسپاسم عروقي و فعال شدن اندوتليوم، پرفوزيون اعضا کاهش مي‌يابد. پروتئين اوري از نشانه‌هاي مهم پره‌اکلامپسي است.

 

شدت پره اکلامپسي:

 

شدت پره‌اکلامپسي، با توجه به شيوع و شدت  اختلالات سنجيده مي‌شود هرچه اين اختلالات چشمگير‌تر باشند، احتمال نياز به ختم حاملگي بيشتر خواهد شد. نکته‌ي مهم اين است که افتراق پره اکلامپسي خفيف از نوع شديد ممکن است گمراه کننده باشد، زيرا بيماري به ظاهر خفيف ممکن است به سرعت به طرف بيماري شديد پيشرفت کند.

 

تشخيص:

 

·         معيارهاي حداقل: فشارخون مساوي يا بيش از 90/140 ميلي‌متر جيوه بعد از هفته‌ي 20 حاملگي.

 

·          پروتئين‌اوري مساوي يا بيش از 300 ميلي‌گرم در 24 ساعت يا مساوي يا بيش از 1+ در تست نواري ادرار

 

افزايش قطعيت پره اکلامپسي:

 

·         فشارخون مساوي يا بيش از 110/160 ميلي‌متر جيوه.

 

·          پروتئين اوري در حد 2 گرم در 24 ساعت و يا مساوي يا بيش از 2+ در تست نواري ادرار.

 

·         ميزان کراتينين سرم بالاي 1/2 در دسي‌ليتر در غياب افزايش قبلي آن.

 

·         تعداد پلاکتها کمتر از 100000 عدد در ميلي‌مترمکعب.

 

·         هموليز ميکروآنژيوپاتيک (افزايش LDH).

 

·          افزايش ALT يا AST

 

·          سردرد پايدار يا ساير اختلالات مغزي يا بينايي.

 

·          درد پايدار اپي‌گاستر.

 

ميزان بروز و عوامل خطر:

 

            هيپرتانسيون حاملگي، با شيوع بيشتر در زنان نولي پار ديده مي‌شود. زنان مسن‌تر که با افزايش سن ميزان بروز بالاتري از هايپرتانسيون مزمن را نشان مي‌دهند، در معرض خطر بالاتر افزوده شدن پره اکلامپسي قرار دارند. بنابراين زنان واقع در انتهاي طيف سني توليد مثل، استعداد بيشتري براي ابتلا دارند.

 

پاتولوژي:

 

            در موارد شديد پره اکلامپسي و اکلامپسي اختلال پاتولوژيک عملکرد در تعدادي از اعضاء و سيستمها (احتمالاً در نتيجه‌ي‌ اسپاسم عروقي و ايسکمي) شناسايي شده است که اين آثار به دو دسته عواقب مادري و جنيني تقسيم‌بندي مي‌شوند. اگرچه تعداد عواقب احتمالي مادري اختلالات هيپرتانسيو حاملگي زياد است، ولي علت اصلي اختلال جنين، کاهش پرفوزيون رحمي- جفتي است.

 

پيش‌بيني و پيشگيري:

 

انواع شاخص‌هاي بيوشيميايي و بيوفيزيکي به منظور پيش‌بيني پپدايش پره‌اکلامپسي در اواخر حاملگي پيشنهاد شده‌اند که عمدتاً بر پايه‌ي اصول منطقي مطرح در زمينه‌ي پاتولوژي و پاتوفيزيولوژي اختلالات هيپرتانسيو ناشي از حاملگي، استوار هستند، اما دانشمندان به اين نتيجه‌ رسيده‌اند که در حال حاضر تست‌ غربالگري براي پره اکلامپسي وجود ندارد که قابل اعتماد، معتبر و اقتصادي باشد.

 

اداره (تدابير درماني):

 

            اهداف درماني اصلي درتمام حاملگي‌هاي همراه با پره اکلامپسي به شرح زير هستند:

 

-1      خاتمه دادن به حاملگي با حداقل تروماي مادر و جنين.

 

-2      به دنيا آمدن نوزادي که بعداً قادر به رشد و ادامه‌ي حيات باشد.

 

-3      برگرداندن سلامت کامل به مادر.

 

          در برخي از موارد پره‌اکلامپسي، به ويژه در زناني که در نزديکي ترم قرار دارند و يا به ترم رسيده‌اند همه‌ي اين هدفها به خوبي از طريق القاي زايمان قابل دستيابي هستند. بنابراين مهمترين مسأله‌يي که متخصص مامايي به منظور اداره‌ي موفقيت آميز حاملگي (به ويژه حاملگي‌هاي همراه با هيپرتانسيون) بايد از آن آگاهي داشته باشد سن دقيق حاملگي است.

 

تشخيص زود هنگام پره ناتال:

 

به طور مرسوم معاينات پره ناتال به صورت زير برنامه‌ريزي مي‌شوند با فواصل 4 هفته تا هفته‌ي 28، سپس هر دو هفته يک بار تا هفته‌ي 36، و بعد از آن هفته‌يي يک بار، با افزايش ويزيت‌هاي پره ناتال در سه ماهه‌ي سوم، کشف زودهنگام پره‌اکلامپسي تسهيل مي‌گردد. زنان مبتلا به هيپرتانسيون آشکار (مساوي يا بيش از 90/140 ميلي‌متر جيوه) معمولاً به مدت 2 تا 3 روز در بيمارستان بستري مي‌شوند تا شدت هيپرتانسيون تازه آغاز شده درجريان حاملگي، مورد ارزيابي قرار گيرد. افراد مبتلا به بيماري پا بر جاي شديد به دقت تحت نظر گرفته مي‌شوند و بسياري از آنها درهمين شرايط زايمان مي‌کنند. در مقابل زنان مبتلا به بيماري خفيف، اغلب به صورت سرپايي تحت درمان قرار مي گيرند.

 

درمان در بيمارستان:

 

زنان مبتلا به هيپرتانسيون New-onset درصورت وجود هيپرتانسيون پابرجا يا تشديد يابنده و يا در صورت بروز پروتئينوري، حداقل درآغاز روند، بستري کردن در بيمارستان مد نظر قرار مي‌گيرند. ارزيابي سيستماتيک که شامل موارد زير است بايد انجام گيرد:

 

-1      معاينه‌ي کامل و سپس بررسي روزانه ازنظر يافته‌هاي باليني مانند سردرد، اختلالات بينايي، درد اپي‌گاستر و افزايش سريع وزن.

 

-2      سنجش وزن در هنگام پذيرش و سپس هر روز يک بار.

 

-3      بررسي از نظر پروتئينوري در هنگام پذيرش و سپس حداقل دو روز يک بار.

 

 

 

-4      سنجش فشارخون در وضعيت نشسته هر 4 ساعت يک بار با بازوبند داراي اندازه‌ي مناسب (به جز فاصله‌ي نيمه‌شب تا صبح).

 

-5      سنجش کراتينين سرم يا پلاسما، هماتوکريت، تعداد پلاکت‌ و ميزان سرمي آنزيم‌هاي کبدي (دفعات سنجش، با توجه به شدت هيپرتانسيون تعيين مي‌گردد.

 

-6      بررسي مکرر اندازه‌ي جنين و حجم مايع آمنيون، به صورت باليني يا از طريق سونوگرافي.

 

            اگر در نتيجه‌‌ي اين مشاهدات، پره‌اکلامپسي شديد تشخيص داده شود اقدامات درماني بعدي به همان نحوي است که در مورد اکلامپسي صورت مي‌پذيرد.

 

            کاستن از فعاليت فيزيکي در قسمت اعظم روز، سودمند است. استراحت مطلق ضرورتي ندارد و داروهاي مسکن وآرام بخش نبايد تجويز شود. مقدار کافي پروتئين و کالري بايد در رژيم ‌غذايي گنجانده شود. مصرف سديم و مايعات نبايد محدود شده يا به اجبار انجام گيرد. درمان بيشتر به موارد زير بستگي دارد:

 

-1      شدت پره اکلامپسي، که با توجه به حضور يا فقدان شرايط مذکور در قبل، تعيين مي‌شود.

 

-2      مدت حاملگي

 

-3      وضعيت سرويکس

 

خوشبختانه، در بسياري از موارد، بيماري به حدي خفيف است و يا زن حامله به حدي به ترم نزديک است که مي‌توان بيمار را به صورت محافظه‌ کارانه اداره کرد تا زايمان به طور خود به خود بروز کند يا وضعيت سرويکس، براي القاي زايمان مساعد شود. با وجود اين، از بين رفتن کامل تمام نشانه‌ها و علائم، حتي بعد از زايمان، نامعمول است. تقريباً با قاطعيت مي‌توان گفت که بيماري زمينه‌يي تا بعد از ايمان پا برجا مي‌ماند.

 

خاتمه دادن به حاملگي:

 

زايمان،علاج قطعي، پره‌اکلامپسي است. سردرد، اختلالات بينايي يا درد اپي گاستر نشان مي‌دهند که حملات تشنجي قريب الوقوع هستند، اوليگوري نيز يکي ديگر از نشانه‌هاي شوم است. پس از تشخيص پره‌اکلامپسي شديد تمايل متخصصان مامايي انجام سريع زايمان است. به طور مرسوم چنين گفته مي‌شود که القا زايمان به منظور انجام زايمان، بهترين انتخاب براي مادر است.

 

عواقب درازمدت:

 

زناني که در طي حاملگي دچار هيپرتانسيون مي‌شوند بايد در ماههاي اول بعد از زايمان بررسي شوند و در مورد حاملگي‌هاي بعدي و خطر قلبي – عروقي در زندگي آتي، مورد مشاوره قرار گيرند.

 

مشاوره در مورد حاملگي‌هاي بعدي:

 

          زناني که به پره اکلامپسي مبتلا شده‌اند، به احتمال بيشتري در حاملگي‌هاي بعدي خود دچار عوارض هيپرتانسيو مي‌شوند. عموماً هرچه پره اکلامپسي در حاملگي اول زودتر تشخيص داده شده باشد، احتمال عود آن بيشتر است.

 

 

دسته‌بندی شده در: قـلـب و عـروق, آخـریـن مـطـالـب پـزشـکی, زنـان و زایـمـان

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

RSS پزشکی

بخشهای تخصصی

RSS تیتر اخبار جدید پزشکی

  • خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.

آرشیو

آمار سایت

  • 2,592,029 hits
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: