بانک اطلاعات پزشکی پاراسات Medical Database Parasat

شمایل

* تشریح بیماریها * اخبار روز پزشکی * مسائل خانوادگی * خواندنیها از شهرستانها

سلامت مادران

شهلاقنبري
بهداشت خانواده

تمرکز بر حقوق:
يک واقعيت برجسته‌ي ديگر دوران پس ازکنفرانس بين‌المللي جمعيت و توسعه، شناسايي مرگ و مير و ناتواني‌هاي مادران به عنوان نقض حقوق انساني زنان است و قويا» با موقعيت اجتماعي زنان و استقلال اقتصادي‌شان مرتبط مي‌باشد. کنوانسيون‌هاي متعددي در خصوص حقوق انسان از اين نظريه حمايت کردند که زنان حق برخورداري از مراقبت‌هاي بهداشتي به منظور بهبود احتمال بقا در طول  دوران بارداري و زايمان را دارند. مباحث حقوقي مرتبط مثل نقش نابرابري‌هاي جنسيتي در سلامت مادران و تأثير اعمال قهرآميز مبتني بر جنسيت بر حاملگي‌ها،در تمام سطوح مورد توجه ويژه قرار گرفتند.

امروزه، 10 سال پس از کنفرانس قاهره، هنوز نيازهاي زنان اغلب به عنوان اولويت‌هاي اصلي در فهرست اولويت‌هاي دولت و جوامع طبقه بندي نمي‌شوند. زنان هنوز فاقد قدرت براي انتخاب مراقبت‌هاي مامايي مورد نيازشان مي‌باشند. فقر، تبعيض و بلاياي طبيعي باعث بدتر شدن وضعيت بهداشت باروري شده وچالش‌هاي جديدي براي اطمينان ازمادري سالم را به وجود آورده است.
کنفرانس بين‌المللي جمعيت و توسعه، کاهش مرگ و مير مادران به ميزان 50% سال 1990 را تا سال 2000و پس از آن کاهش 50% ديگر تا سال 2015 را به عنوان هدف خود تعيين کرده است. کشورها همچنين موظف به کاهش اختلاف موجود در ميزان مرگ و مير مادران در بين کشورهاي توسعه يافته و درحال توسعه و در داخل کشورها (اختلاف در ميزان MMR در نقاط مختلف يک کشور) ونيز کاهش چشمگير درتعداد موارد مرگ و مير و عوارض ناشي از سقط غير ايمن شدند(جدول±).
خدمات سلامت مادران:
خدمات بهداشتي مادران براساس مفهوم انتخاب آگاهانه بايد مشتمل بر آموزش مادري سالم، مراقبت‌هاي دوران بارداري متمرکز ومؤثر، برنامه‌هاي تغذيه‌يي مادران، حضور فرد دوره ديده و ماهر درهنگام زايمان به صورتي که ازصرف منابع عظيم براي انجام سزارين جلوگيري نموده وفراهم کننده‌ي مراقبت‌هاي اورژانس مامايي باشد، خدمات ارجاع براي مشکلات و عوارض بارداري، زايمان و سقط، مراقبت‌پس از زايمان و تنظيم  خانواده باشد (برگرفته ازبرنامه‌ي عمل کنفرانس بين‌المللي جمعيت و توسعه‌ي قاهره 1994).
کنفرانس سال 1999 (5 سال بعد ازکنفرانس قاهره) با مروري بر اجراي تعهدات کنفرانس بين‌المللي جمعيت وتوسعه، ارتباط بين‌سطوح بالاي مرگ و مير مادران و فقر را مورد تأکيد قرار داد ودولت‌ها را به ترويج کاهش مرگ و مير و عوارض ناشي از بارداري و زايمان به عنوان يک اولويت بهداشتي جامعه و نگراني حقوق بهداشت باروري، ازطريق اطمينان ازدسترسي آسان زنان به مراقبت‌هاي اساسي مامايي، سرويس‌هاي بهداشتي درماني مجهز و کار آمد، حضور نيروهاي دوره ديده و ماهر در هنگام زايمان، مراقبت‌هاي اورژانس مامايي، و سيستم ارجاع مؤثر و کارآمد و انتقال به سطوح تخصصي‌تر درمان در موقع لزوم فرا خواند.
اجلاس هزاره در سال 2000 نيز مرگ مادران را به عنوان يک اولويت ضروري در مبارزه عليه فقر تعيين نمود. هدف پنجم توسعه‌ي هزاره، کشورها را به کاهش مرگ و مير مادران تا حد 75% ميزان مرگ در سال 1990 تا سال 2015 فراخوانده است.دستيابي به اين هدف بسيار مشکل خواهد بود. در کشورهاي در حال توسعه در کل، تقريبا» 65% زنان باردار کمترين مراقبت‌ها در طول بارداري دريافت مي‌کنند، تنها 40% زايمان‌ها در مراکز زايماني (تسهيلات بهداشتي) انجام مي‌شود و کمي بيش از 50% کل زايمان‌ها توسط فرد دوره ديده اداره مي‌شود. اين در حالي است که در سال 2000 تنها 35% زايمان‌ها در جنوب آسيا توسط فرد دوره ديده انجام  شده است. در آفريقاي زير صحرا اين رقم 41% (در سال 1985 اين رقم 33% بوده) و در آسياي شرقي و آمريکاي لاتين و کارائيب اين نسبت 80% بوده است.
در بسياري از موقعيت‌ها، خدمات مادري ايمن موجود به علت فاصله، هزينه‌ي‌ خدمت و يا عوامل اجتماعي، اقتصادي نمي‌توانند تقاضاي زنان را برآورده سازند، و يا در دسترس ايشان قرار گيرد. مراقبت‌هاي دوران بارداري ممکن است جاي خود را به سايراولويت‌هاي موجود در فهرست نيازهاي خانگي داده باشد و ارزش خود را ازنظرصرف زمان و پول ازدست داده باشد. هنوز بسياري از زنان به عنوان موجودي ارزشمند براي سرمايه گذاري محسوب نمي‌شوند که اين امر نتايج تأسف باري براي ايشان و کودکانشان، که در صورت مرگ مادر احتمال کمتري براي رشد و بقاء خواهند داشت، براي جوامع و کشورهاي آنها در بر خواهد داشت.
نتايج بررسي‌هاي جهاني:
در پاسخ به بررسي‌ جهاني سال 2003 صندوق جمعيت ملل متحد، 144 کشور معيارهاي اختصاصي براي کاهش مرگ و مير مادران وصدمات زايماني گزارش نمودند، 113 کشور معيارهاي چندگانه‌يي را دراين زمينه اعلام کردند. عمومي‌ترين اين معيارها، عبارت بودند از: آموزش ارائه دهندگان مراقبت‌هاي درماني (76کشور)،طرح‌ها، برنامه‌ها با استراتژي‌هاي سازماني(68کشور)، بهبود مراقبت‌هاي قبل  و پس از زايمان(66 کشور)، ارتقاي سيستم جمع آوري اطلاعات و نگهداري مدارک و اسناد(45 کشور) و فراهم کردن اطلاعات يا حمايت‌هاي مورد نياز(40 کشور). ولي تنها برخي ازکشورها توانستند در کاهش مرگ و مير مادران موفق گردند(اغلب اين کشورها داراي درآمد متوسط و برخي از آنها فقير بودند) در چين، مصر، هندوراس، اندونزي، جامائيکا، اردن،مکزيک، مغولستان، سري لانکا، و تونس در طول دهه‌ي گذشته، مرگ و مير مادران به طور چشمگيري کاهش يافته است. آنچه که دراين کشورها به عنوان تلاش‌هاي مادري ايمن، عموميت دارد عبارتند از: حضور فرد ماهر به هنگام زايمان، يک سيستم ارجاع توانمند، و خدمات اوليه يا جامع اورژانس مامايي.
پيشرفت در ساير کشورها از روند کندي برخوردار است و مرگ و مير و ناتوانايي‌هاي مادران هنوز به شکل تأسف‌آوري در برخي مناطق در حد بالا باقي مانده است. اين نقاط شامل آفريقاي زيرصحرا، و فقيرترين قسمت‌هاي جنوب آسيا مي‌باشد. در حالي که انتظار مي‌رود تا 10 سال ديگر ، دست آوردهاي مهمي در مبارزه با مرگ و مير و عوارض ناشي از بارداري و زايمان حاصل شود، اگر بخواهيم به پيشرفت سريع‌تري در جهت حفظ زندگي و سلامت زنان دست يابيم، مداخلات فعلي بايد افزايش يافته و کليه منابع درجهت اين مداخلات بسيج گردند.

دسته‌بندی شده در: آخـریـن مـطـالـب پـزشـکی, زنـان و زایـمـان

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

RSS پزشکی

بخشهای تخصصی

RSS تیتر اخبار جدید پزشکی

  • خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.

آرشیو

آمار سایت

  • 2,592,029 hits
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: